Przepuszczalność gruntu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Przepuszczalność gruntu, własności filtracyjne gruntu lub skały – charakteryzuje zdolność gruntu do przewodzenia wody (przepuszczalność hydrauliczną gruntu). Determinuje ona filtrację, gdy pojawią się warunki powodujące przepływ wody podziemnej (spadek hydrauliczny będzie większy od zera). Przepuszczalność gruntu wyraża się współczynnikiem filtracji.

Przepuszczalność gruntów[edytuj]

Powszechnie (potocznie) grupuje się wiele gruntów jako przepuszczalne lub nieprzepuszczalne. W szczególności, za:

  • przepuszczalne uznaje się najczęściej piaski, żwiry (ogólnie grunty grubszych frakcji)
  • nieprzepuszczalne (słabo przepuszczalne) – iły, gliny, pyły (grunty drobniejszych frakcji)

Podział skał według własności filtracyjnych[1][edytuj]

Charakter przepuszczalności Współczynnik filtracji
[m/s]
Współczynnik filtracji
[m/h]
Współczynnik przepuszczalności
[darcy]
Bardzo dobra: > 10-3 > 3,6 > 100
Dobra:
  • piaski różnoziarniste, średnioziarniste
  • kruche, słabo spojone gruboziarniste piaskowce
  • skały masywne z gęstą siecią szczelin
10-4-10-3 0,36-3,6 10-100
Średnia:
  • piaski drobnoziarniste
  • less
10-5-10-4 0,036-0,36 1-10
Słaba:
  • piaski pylaste, gliniaste
  • mułki
  • piaskowce
  • skały masywne z rzadką siecią drobnych spękań
10-6-10-5 0,0036-0,036 0,1-1
Skały półprzepuszczalne: 10-8-10-6 0,000036-0,0036 0,001-0,1
Skały nieprzepuszczalne: <10-8 <0,000036 <0,001

Przypisy