Przerwanki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przerwanki
Przerwanki
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat węgorzewski
Gmina Pozezdrze
Wysokość 123 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 113[1]
Strefa numeracyjna (+48) 87
Kod pocztowy 11-610[2]
Tablice rejestracyjne NWE
SIMC 0765263
Położenie na mapie gminy Pozezdrze
Mapa lokalizacyjna gminy Pozezdrze
Przerwanki
Przerwanki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Przerwanki
Przerwanki
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Przerwanki
Przerwanki
Położenie na mapie powiatu węgorzewskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu węgorzewskiego
Przerwanki
Przerwanki
54°08′N 21°56′E/54,133333 21,933333

Przerwanki (dawniej: niem. Przerwanken, w XX wieku Wiesental) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie węgorzewskim, w gminie Pozezdrze.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Wieś położona jest nad jeziorem Gołdopiwo.

Przysiółkami wsi są Jasieńczyk i Wizental[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwy wsi: Muscowiter, w 1553 Spizenort, Spitzing, Spitzingen i jeszcze w XVI wieku Przerwanki, Przerwanken.

Wieś istniała już w roku 1544. Dnia 11 lipca 1549 starosta węgorzewski Hans von Pusch sprzedaje trzy włóki sołeckie Andrzejowi Moskalowi (Muscowiter) po 30 grzywien za włókę, na założenie wsi o 30 włókach. Osiedleńcom przyznano 6 lat wolnizny. W połowie XVI w. było tu 18 chłopów czynszowych. W 1710 roku ma dżumę zmarły tu 122 osoby.

W połowie XVIIIw. we wsi powstała szkoła. Wcześniej 1737 dzieci korzystały ze szkoły w Pozezdrzu. W 1855 do szkoły w Przerwankach uczęszczało 47 dzieci, a w 1935 55 dzieci. Po II wojnie światowej szkołę podstawową utworzono w roku 1949. W roku szkolnym 1966/67 była to szkoła czteroklasowa.

W 1858 roku we wsi było 293 mieszkańców, a w 1939 roku 364.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

W XVIII wieku na wzgórzu przy wsi wiatr odsłonił cmentarzysko z urnami. Jedna urna była mosiężna, a w niej korona grobowa z tego samego materiału co urna. Sołtys wsi z robił ze znaleziska lichtarz.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]