Przybylina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przybylina
Pribylina
Ilustracja
Muzeum Ziemi Liptowskiej w Przybylinie
Herb
Herb
Państwo

 Słowacja

Kraj

Żylina

Powiat

Liptowski Mikułasz

Region

Liptów

Starosta

Milan Kohút[1]

Powierzchnia

86,12[2] km²

Wysokość

768[3] m n.p.m.

Populacja (2021)
• liczba ludności
• gęstość


1323[4]
15,39[5] os./km²

Nr kierunkowy

+421 44[3]

Kod pocztowy

032 42[3]

Tablice rejestracyjne

LM

Położenie na mapie kraju żylińskiego
Mapa konturowa kraju żylińskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Przybylina”
Położenie na mapie Słowacji
Mapa konturowa Słowacji, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Przybylina”
Ziemia49°06′N 19°48′E/49,100000 19,800000
Strona internetowa

Przybylina[6] (słow. Pribylina, węg. Pribilina) – wieś (obec) na Słowacji leżąca na Liptowie, w kraju żylińskim, powiecie Liptowski Mikułasz, 25 km na północny wschód od Liptowskiego Mikułasza, w miejscu połączenia Raczkowego Potoku z Białą Liptowską. Przez wieś przebiega Tatrzańska Droga Młodości, łącząca miejscowości położone u południowych podnóży Tatr. Przybylina jest jedną z większych wsi liptowskich.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Przybylinie pochodzą z 1286 r. W wieku XV i XVI w związku z migracjami wołoskimi wieś rozrosła się. W roku 1793 stąd na polską stronę Tatr wyruszył Robert Townson, angielski uczony, lekarz i podróżnik, jeden z pierwszych badaczy Tatr. W połowie XIX wieku w Przybylinie wynajmowano konie i przewodników do wycieczek na Krywań. W 1866 r. Towarzystwo Naukowe Krakowskie na prośbę miejscowego proboszcza rozpoczęło walkę z kłusownikami i świszczarzami, którzy w Przybylinie mieli swoją siedzibę. W roku 1872 po okolicach wędrował Walery Eljasz-Radzikowski, który opisał ówczesną wieś w swoich „Szkicach z podróży w Tatry” (1874). W czasie słowackiego powstania narodowego Przybylina poniosła znaczne straty.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Muzeum Wsi Liptowskiej.

W górnej części wsi nad brzegiem Raczkowego Potoku znajduje się Muzeum Wsi Liptowskiej (Múzeum liptovskej dediny). Większość zgromadzonych w skansenie obiektów architektury drewnianej pochodzi z terenów zalanych przez wody Jeziora Liptowskiego. Są to m.in. dwa kościółki: wczesnogotycki z Liptowskiej Mary oraz gotycki kasztel ze wsi Paryżowce (Parížovce), a także wiele bielonych chałup krytych stromymi gontowymi dachami. W skansenie hoduje się również zwierzęta gospodarskie oraz konie huculskie.

W samej Przybylinie znajdują się dwa kościoły: neobarokowy rzymskokatolicki św. Katarzyny, zbudowany w roku 1910 na miejscu kościoła drewnianego, oraz ewangelicki kościół neoromański z roku 1902, zbudowany wg projektu znanego słowackiego architekta M. M. Harminca (1869-1964).

Szlaki turystyczne z Przybyliny[edytuj | edytuj kod]

Szlak zielony – zielony szlak z tzw. Wyżniego Końca Przybyliny przez węzeł szlaków przy kempingu „Raczkowa” dalej przez Klinowate i Klin na Baraniec.
  • Czas przejścia z Przybyliny do autokempingu: 45 min w obie strony
  • Czas przejścia od autokempingu na Baraniec: 4:20 h, ↓ 3:20 h

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zoznam zvolených starostov a primátorov podľa obcí, miest a mestských častí (słow.). Štatistický úrad Slovenskej republiky, 2014. [dostęp 2017-10-06].
  2. Statistical Office of the Slovak Republic: Hustota obyvateľstva - obce [om7014rr_ukaz: Rozloha (Štvorcový meter)] (słow.). 2022-03-31. [dostęp 2022-03-31].
  3. a b c Statistical Office of the Slovak Republic: Základná charakteristika (słow.). 2015-04-17. [dostęp 2022-03-31].
  4. Statistical Office of the Slovak Republic: Počet obyvateľov podľa pohlavia - obce (ročne) (słow.). 2022-03-31. [dostęp 2022-03-31].
  5. Statistical Office of the Slovak Republic: Hustota obyvateľstva - obce (słow.). 2022-03-31. [dostęp 2022-03-31].
  6. URZĘDOWY WYKAZ POLSKICH NAZW GEOGRAFICZNYCH ŚWIATA (pol.). Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej. [dostęp 2017-09-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]