Przejdź do zawartości

Przylądek Hatteras

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przylądek Hatteras
Cape Hatteras
{{{alt grafiki}}}
Latarnia morska na przylądku Hatteras (przed jej przeniesieniem w 1999 r.)
Państwo

 Stany Zjednoczone

Stan

 Karolina Północna

Wysokość

1 m n.p.m.

Położenie na mapie Karoliny Północnej
Mapa konturowa Karoliny Północnej, blisko prawej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Przylądek Hatteras”
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa konturowa Stanów Zjednoczonych, po prawej znajduje się punkt z opisem „Przylądek Hatteras”
35°13′21″N 75°31′48″W/35,222500 -75,530000

Przylądek Hatteras (ang. Cape Hatteras) – przylądek u wschodniego wybrzeża Karoliny Północnej, w Stanach Zjednoczonych[1], stanowiący część długiej wąskiej wyspy Hatteras[2], należącej do archipelagu wysp barierowych Outer Banks[3].

Przylądek Hatteras (widok z kosmosu; 1989 r.)

Okolice przylądka zyskały miano „cmentarzyska Atlantyku” (ang. Graveyard of the Atlantic)[4], ponieważ na skutek płycizn i zmiennej pogody w jego pobliżu zatonęło wiele statków. Żeglarze często korzystają z atlantyckich prądów morskich, aby przyspieszyć podróż wzdłuż wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych i podpływają niebezpiecznie blisko wysp Outer Banks i samego przylądka Hatteras[5].

W 1803 r. na przylądku Hatteras zbudowano pierwszą latarnię morską. W 1845 r. zmodernizowano ją, montując nowe oświetlenie, pozwalające zwiększyć jego zasięg do 32 km. W 1854 r. obiekt ten rozbudowano, zwiększając wysokość konstrukcji do 46 m[1].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 Cape Hatteras. Świderkowa latarnia morska.. szlakiempodrozy.pl, 2019-08-15. [dostęp 2019-09-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-11)].
  2. ↑ Rachel E. Henderson (autor metadanych): Hatteras shorelines 1978–2002: Hatteras Island shorelines from 1978 to 2002: fourteen high water shorelines from Oregon Inlet to Cape Hatteras Point, North Carolina. cmgds.marine.usgs.gov, 2016-06-15. [dostęp 2019-09-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-11)]. (ang.).
  3. ↑ Martin V. Melosi: The New Encyclopedia of Southern Culture. T. 8: Environment. UNC Press Books, 2007, s. 259. ISBN 978-0-8078-3170-0.
  4. ↑ Mariusz Błoński (źródło: NOAA): Myśliwy i ofiara w jednym spoczęli grobie. kopalniawiedzy.pl, 2014-11-03. [dostęp 2019-09-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-11)].
  5. ↑ Lost to the Perils of the Sea. nps.gov, 2018-03-19. [dostęp 2019-09-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-11)]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]