Przypór (Beskid Śląski)
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Położenie | |
| Pasmo | |
| Wysokość |
1008 m n.p.m. |
Położenie na mapie Beskidu Śląskiego  | |
Położenie na mapie Karpat  | |
 49°36′09,7″N 18°57′44,3″E/49,602694 18,962306
| |
Przypór (też: Zrąb Bobrowski; 1008 m n.p.m.) – szczyt w grupie Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim, w polskich Karpatach Zachodnich.
Leży w masywnym, szerokim grzbiecie, odchodzącym w Równiańskim Wierchu ku zachodowi i rozdzielającym doliny Czarnej Wisełki (na południu) i Białej Wisełki (na północy). Znajduje się w tym grzbiecie między Przysłopem (na wschodzie) i Czarnym (na zachodzie)[1]. Na północ Przypór opada niskim grzbietem do doliny Białej Wisełki. Grzbiet ten rozdziela dolinki dwóch potoków: Bobrowskiego i Czarnego. W jego dolnej części znajduje się polana z należącym do miasta Wisły kilkudomowym przysiółkiem Bobrów. Południowo-wschodnie stoki Przyporu opadają do potoku Wolny[2].
Cały masyw Przyporu, podobnie jak i sąsiednie wzniesienia Przysłopu i Czarnego, zbudowane są z gruboławicowych piaskowców, zlepieńców i łupków zaliczanych do dolnych warstw istebniańskich, a pochodzących z późnej kredy[3].
Nazwa szczytu jest pochodzenia wołoskiego. Spotykana jest dość rzadko w Beskidach, zarówno polskich jak słowackich (Pripor). Oznacza górę o stromym zboczu[4].
Przypór jest porośnięty lasem, ale na obydwu jego stokach są duże polany lub wiatrołomy. Jego stokami biegnie droga leśna zwana Książęcą Drogą, tworząca zamkniętą pętlę wokół jego wierzchołka. W całości znajduje się w granicach miasta Wisły w województwie śląskim, powiecie cieszyńskim[2]. Leży w granicach Parku Krajobrazowego Beskidu Śląskiego[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Geoportal. Mapa topograficzna [online] [dostęp 2023-05-22].
- ↑ a b Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2023-06-06].
- ↑ J. Burtan, Szczegółowa mapa geologiczna Polski 1:50 000. Arkusz 1028 – Wisła (M-34-86-B), Państwowy Instytut Geologiczny, Warszawa, 2017, ISBN 978-83-7863-703-5 [dostęp 2026-01-11].
- ↑ Aleksy Siemionow, Ziemia Wadowicka. Monografia turystyczno-krajoznawcza, Wadowice: Komisja Turystyki Górskiej Oddziału PTTK „Ziemia Wadowicka” w Wadowicach, 1984, s. 422.
- ↑ Mapa turystyczna [online] [dostęp 2026-01-11].
