Przyprostynia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przyprostynia
Kościół cmentarny pw. św. Stanisława Biskupa
Kościół cmentarny pw. św. Stanisława Biskupa
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat nowotomyski
Gmina Zbąszyń
Liczba ludności (2011) 911[1]
Strefa numeracyjna (+48) 68
Kod pocztowy 64-360
(poczta: Zbąszyń)
Tablice rejestracyjne PNT
SIMC 0917201
Położenie na mapie gminy Zbąszyń
Mapa lokalizacyjna gminy Zbąszyń
Przyprostynia
Przyprostynia
Położenie na mapie powiatu nowotomyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowotomyskiego
Przyprostynia
Przyprostynia
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Przyprostynia
Przyprostynia
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Przyprostynia
Przyprostynia
Ziemia52°14′18,7″N 15°55′43,7″E/52,238528 15,928806

Przyprostynia (niem. Brandorf[2]) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Zbąszyń[3].

Wieś jest położona wzdłuż Obry, przy wschodnim brzegu jeziora Błędno, przy szosie ze Zbąszynia do Wolsztyna[4][5].

Historia[edytuj]

Nazwa pochodzi od staropolskiego określenia równiny: prostynia[5].

Niegdyś w tym miejscu istniał gród obronny[5]. Miejscowość wzmiankowano po raz pierwszy w 1311 roku[5], pod nazwą Prendekow. Nazwa Przeprostynia pojawiła w 1338 i było w niej wzmiankowane obronne castrum[2]. Ok. 1779 właścicielem Przyprostyni był Edward Garczyński, potem Stefan Garczyński[2].

Pod koniec XIX wieku Przyprostynia wchodziła w skład powiatu międzyrzeckiego[2]. Liczyła wtedy 76 dymów (domostw) i 527 mieszkańców[2]. Spośród nich 446 było katolikami, a 81 protestantami[2]. Podczas powstania wielkopolskiego była utrzymywana przez powstańców, lecz często atakowana od strony Zbąszynia[5].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego. W 2011 liczyła 911 mieszkańców[1].

Zabytki[edytuj]

W Przyprostyni znajduje się zabytkowy kościół cmentarny pw. św. Stanisława Biskupa z XIX wieku, bez określonego stylu[5][6]. Pierwszy kościół we wsi pod tym wezwaniem istniał już w 1510 roku[2]. Przy drodze (dom nr 130) stoi figura św. Jana Nepomucena z XVII wieku[4] albo przełomu XVIII i XIX[5], nie ujęta w rejestrze zabytków[6].

Kultura i sport[edytuj]

We wsi kultywuje się kulturę ludową[5].

W Przyprostyni od roku 1946 działa Klub Sportowy "Płomień".

Turystyka[edytuj]

Przez miejscowość przebiega czerwony znakowany szlak pieszy ze Zbąszynia przez Dąbrówkę Wlkp. do Miedzichowa[4].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b woj. wielkopolskie >> pow. nowotomyski >> gmina Zbąszyń. Wszystkie dane dla miejscowości Przyprostynia. W: Bank Danych Lokalnych [on-line]. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 27 lutego 2015].
  2. a b c d e f g Przyprostynia w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IX: Pożajście – Ruksz. Warszawa, 1888.
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1793, 13 lutego 2013. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 27 lutego 2015]. 
  4. a b c Elżbieta Mlącka, Anna Tekiel: Świebodzin: mapa topograficzna Polski. Wyd. 2. Warszawa: Wojskowe Zakłady Kartograficzne, 2009. ISBN 978-83-7135-250-8.
  5. a b c d e f g h Paweł Anders: Jeziora Wolsztyńsko-Zbąszyńskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1989, s. 98. ISBN 83-7005-113-8. (pol.)
  6. a b Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 27 lutego 2015]. s. 130.

Linki zewnętrzne[edytuj]