Przyprostynia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°14′18.7″N 15°55′43.7″E
- błąd 4 m
WD 52°14'N, 15°56'E, 52°13'N, 15°59'E
- błąd 2296 m
Odległość 692 m
Przyprostynia
wieś
Ilustracja
Kościół cmentarny pw. św. Stanisława Biskupa
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat nowotomyski
Gmina Zbąszyń
Liczba ludności (2011) 911[1]
Strefa numeracyjna 68
Kod pocztowy 64-360
Tablice rejestracyjne PNT
SIMC 0917201
Położenie na mapie gminy Zbąszyń
Mapa konturowa gminy Zbąszyń, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Przyprostynia”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Przyprostynia”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Przyprostynia”
Położenie na mapie powiatu nowotomyskiego
Mapa konturowa powiatu nowotomyskiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Przyprostynia”
Ziemia52°14′18,7″N 15°55′43,7″E/52,238528 15,928806

Przyprostynia (niem. Brandorf[2]) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Zbąszyń[3].

Wieś jest położona wzdłuż Obry, przy wschodnim brzegu jeziora Błędno, przy szosie ze Zbąszynia do Wolsztyna[4][5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa pochodzi od staropolskiego określenia równiny: prostynia[5].

Niegdyś w tym miejscu istniał gród obronny[5]. Miejscowość wzmiankowano po raz pierwszy w 1311 roku[5], pod nazwą Prendekow. Nazwa Przeprostynia pojawiła w 1338 i było w niej wzmiankowane obronne castrum[2]. Ok. 1779 właścicielem Przyprostyni był Edward Garczyński, potem Stefan Garczyński[2].

Pod koniec XIX wieku Przyprostynia wchodziła w skład powiatu międzyrzeckiego[2]. Liczyła wtedy 76 dymów (domostw) i 527 mieszkańców[2]. Spośród nich 446 było katolikami, a 81 protestantami[2]. Podczas powstania wielkopolskiego była utrzymywana przez powstańców, lecz często atakowana od strony Zbąszynia[5].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego. W 2011 liczyła 911 mieszkańców[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

W Przyprostyni znajduje się zabytkowy kościół cmentarny pw. św. Stanisława Biskupa z XIX wieku, bez określonego stylu[5][6]. Pierwszy kościół we wsi pod tym wezwaniem istniał już w 1510 roku[2]. Przy drodze głównej stoi figura św. Jana Nepomucena z XVII wieku[4] albo przełomu XVIII i XIX[5], nie ujęta w rejestrze zabytków[6].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

We wsi kultywuje się kulturę ludową[5].

W Przyprostyni od roku 1946 działa Klub Sportowy "Płomień".

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez miejscowość przebiega czerwony znakowany szlak pieszy ze Zbąszynia przez Dąbrówkę Wlkp. do Miedzichowa[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b woj. wielkopolskie >> pow. nowotomyski >> gmina Zbąszyń. Wszystkie dane dla miejscowości Przyprostynia. W: Bank Danych Lokalnych [on-line]. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 27 lutego 2015].
  2. a b c d e f g Przyprostynia, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 223.
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1793, 13 lutego 2013. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 27 lutego 2015]. 
  4. a b c Elżbieta Mlącka, Anna Tekiel: Świebodzin: mapa topograficzna Polski. Wyd. 2. Warszawa: Wojskowe Zakłady Kartograficzne, 2009. ISBN 978-83-7135-250-8.
  5. a b c d e f g h Paweł Anders: Jeziora Wolsztyńsko-Zbąszyńskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1989, s. 98. ISBN 83-7005-113-8. (pol.)
  6. a b Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 130. [dostęp 27 lutego 2015].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]