Przyrząd pomiarowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Przyrząd pomiarowy, dawniej: narzędzie mierniczeurządzenie, układ pomiarowy lub jego elementy przeznaczone do wykonywania pomiarów samodzielnie albo w połączeniu z jednym bądź wieloma urządzeniami dodatkowymi. Również wzorce miary (etalony), wzorce inkrementalne i materiały odniesienia są traktowane jako przyrządy pomiarowe[1].

Podział przyrządów pomiarowych[edytuj]

Ze względu na spełniane funkcje wyróżnia się[2]:

Za względu na kontrolę metrologiczną wyróżnia się:

  • przyrządy pomiarowe kontrolne,
  • przyrządy pomiarowe użytkowe.

Przyrząd kontrolny i użytkowy może być przyrządem tego samego rodzaju, ale odmiennej dokładności.

Ze względu na sposób prezentacji wskazań wyróżnia się:

  • przyrządy pomiarowe z odczytem analogowym (np. suwmiarki noniuszowe),
  • przyrządy pomiarowe z odczytem elektronicznym (cyfrowym).

Ze względu na wielkości fizyczne i inne właściwości podlegające pomiarom wyróżnia się:

  • przyrządy do pomiaru wielkości geometrycznych (dawniej: długości i kąta),
  • przyrządy do pomiaru siły i masy,
  • przyrządy do pomiaru wielkości elektrycznych,
  • przyrządy do pomiaru warunków środowiskowych,
  • przyrządy do pomiaru (badania) właściwości materiałów.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach (Dz. U. z 2013 r. poz. 1069).
  2. Ogólne wiadomości o narzędziach pomiarowych. W: Augustyn Chwaleba, Maciej Poniński, Andrzej Siedlecki: Metrologia elektryczna. Wyd. ósme zmienione. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-techniczne, 2003, s. 47-48. ISBN 83-204-2826-2. (pol.)

Linki zewnętrzne[edytuj]