Przytulia sudecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przytulia sudecka
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd goryczkowce
Rodzina marzanowate
Rodzaj przytulia
Gatunek przytulia sudecka
Nazwa systematyczna
Galium sudeticum Tausch
Flora 18(1): 347. 1835
Kategoria zagrożenia
Status iucn3.1 VU pl.svg
narażony (IUCN 3.1)[2]

Przytulia sudecka (Galium sudeticum Tausch) – gatunek rośliny należący do rodziny marzanowatych.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Endemit Masywu Czeskiego. W Polsce występuje tylko na dwóch stanowiskach, położonych w Karkonoszach: Mały Śnieżny Kocioł i Kocioł Małego Stawu[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga 
Cienka, naga, czterokanciasta, w dole rozgałęziona, do 25 cm wysokości. Środkowe międzywęźla 1,5-2 razy dłuższe od liści[3].
Liście 
Zebrane po 6-8 w okółku. ciemnozielone, odwrotniejajowate, ostro zakończone, do 2 cm długości.
Kwiaty 
Białe, o średnicy 4-4,5 mm, zebrane w szczytowe kwiatostany.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, oreofit. Rośnie na odsłoniętych skałach w kotłach polodowcowych. Kwitnie w lipcu i sierpniu. Liczba chromosomów 2n=44[3].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Gatunek objęty w Polsce ścisłą ochroną.

Kategorie zagrożenia:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-05-27].
  2. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (ang.). [dostęp 6 marca 2014].
  3. a b c Kwiatkowski P. 2001. Przytulia sudecka. s. 308-309. W: Polska Czerwona Księga Roślin, Kraków 2001. ​ISBN 83-85444-85-8​.
  4. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  5. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  6. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.