Psałterz wrocławski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Psałterz wrocławski – iluminowany (28 całostronicowych miniatur i 10 inicjałów, 168 rysunków na marginesach stron tekstowych i ilustrowanego kalendarza) XIII-wieczny rękopis przechowywany w The Fitzwilliam Museum w Cambridge[1], stworzony we Wrocławiu najprawdopodobniej między 1255 i 1267 r.[2] na zlecenie Anny, żony księcia Henryka II Pobożnego[1] i matki Henryka III Białego lub też żony tego ostatniego[2]. Do jego powstania mógł się przyczynić absolwent uniwersytetu w Padwie, książę Władysław wrocławski, który sprowadził artystów związanych z Giovannim da Gaibaną z Padwy[2].

Manuskrypt należał m.in. do Bertrama, 4. earla Ashburnham (1797–1878), którego spadkobiercy sprzedali go Henry'emu Yatesowi Thompsonowi (1838–1928) w maju 1897 r., a ten w domu aukcyjnym Sotheby’s w Londonie sprzedał go 23 March 1920 r. Thomasowi H. Richesowi (1856–1935), który zapisał go The Fitzwilliam Museum. Do zbiorów muzeum trafił 1950 r. decyzją wdowy po nim[2]. W 2018 r. w zbiorach Muzeum Miejskiego Wrocławia znalazła się współczesna kopia psałterza, który wcześniej był nieznany w Polsce[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Beata Maciejewska: Brytyjskie muzeum posiada nieznany skarb z Wrocławia. Został wykonany na zlecenie księżnej Anny, żony Henryka Pobożnego (pol.). W: Gazeta Wyborcza [on-line]. Agora SA, 2018-09-19. [dostęp 2018-09-20].
  2. a b c d The Breslau Psalter (ang.). The Fitzwilliam Museum. [dostęp 2018-09-20].