Psary-Kąty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Psary-Kąty
wieś
Ilustracja
Anteny TP SAT
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat kielecki
Gmina Bodzentyn
Liczba ludności (2006) 510
Strefa numeracyjna 41
Tablice rejestracyjne TKI
SIMC 0230303
Położenie na mapie gminy Bodzentyn
Mapa lokalizacyjna gminy Bodzentyn
Psary-Kąty
Psary-Kąty
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Psary-Kąty
Psary-Kąty
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Psary-Kąty
Psary-Kąty
Położenie na mapie powiatu kieleckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kieleckiego
Psary-Kąty
Psary-Kąty
Ziemia50°56′25″N 20°52′46″E/50,940278 20,879444

Psary-Kątywieś w Polsce w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Bodzentyn[1], położona w Dolinie Wilkowskiej w Górach Świętokrzyskich.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Centrum Usług Satelitarnych[edytuj | edytuj kod]

W Psarach mieściło się jedyne w Polsce Centrum Usług Satelitarnych należące do Telekomunikacji Polskiej SA. Pierwszą stację satelitarną otwarto w Psarach w 1974, pracującą w ramach systemu Intersputnik, w 1982 otwarto stację pracującą również w ramach dawnej organizacji Intelsat, centrum nosiło wówczas nazwę Centrum Łączności Satelitarnej. W następnych latach otwarto również stacje działające w systemach Inmarsat i Eutelsat. W Centrum działało siedem anten:

  • antena systemu Intelsat, o średnicy czaszy 32,5 m[2] i masie 300 ton[3],
  • antena o średnicy czaszy 16 m,
  • 3 anteny o średnicy czaszy 13 m,
  • antena o średnicy czaszy 12 m,
  • antena o średnicy czaszy 9 m[2].

Pod względem precyzji oraz niezawodności działania instrumenty spełniały najwyższe światowe standardy[2]. W końcowym etapie działalności była to jedna z najnowocześniejszych stacji satelitarnych na świecie, w Europie uznawana za najnowocześniejszą obok podobnej jednostki w Niemczech i Anglii[potrzebny przypis].

W związku z gwałtownym spadkiem zapotrzebowania na przesyłanie połączeń głosowych za pośrednictwem satelity, wywołanym przez rozwój międzynarodowych sieci światłowodowych, w 2010 roku Telekomunikacja Polska zdecydowała o likwidacji Centrum Usług Satelitarnych. Miało zostać początkowo przejęte przez spółkę EmiTel[4] i planowano wybudowanie najwyższego w kraju przekaźnika dla potrzeb naziemnej telewizji cyfrowej[5], lecz do przejęcia nie doszło. 31 lipca 2010 Centrum zostało zlikwidowane, po czym 11 października 2010 rozpoczęto złomowanie anten[2]. Radioteleskop 16-metrowy oraz zawieszenie 12-metrowego radioteleskopu trafiły do Obserwatorium Astronomicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego[6]. Zezłomowania uniknęła jeszcze antena 9 m, która trafiła do prywatnego Obserwatorium Astronomicznego Królowej Jadwigi w Rzepienniku Biskupim[2][7] oraz dwie anteny 13-metrowe, z których jedna została wykupiona przez Marka Peliana do wykorzystania w jurajskim parku nauki, a druga przez Kazimierza Błaszczaka, w podobnych celach[2].

Obszerny materiał filmowy na temat CŁS wyemitowano w programie Sonda w odcinku „Kontakt”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-02-27].
  2. a b c d e f Urania - Postępy Astronomii”. 1/2011, s. 34-35. Polskie Towarzystwo Astronomiczne. ISSN 1689-6009 (pol.). 
  3. Marcin Sztandera: Anteny idą na złom. Koniec Centrum Satelitarnego w Psarach. kielce.gazeta.pl, 2010-11-04. [dostęp 2010-11-04].
  4. Marcin Sztandera: Koniec Centrum Usług Satelitarnych. Intersputnik na złom. wyborcza.biz, 2010-04-26. [dostęp 2010-09-19].
  5. Paweł Więcek: Najwyższa w Polsce budowla powstanie w Górach Świętokrzyskich!. echodnia.eu, 2010-07-20. [dostęp 2010-09-19].
  6. Bogdan Wszołek: Anteny z Psar. Stowarzyszenie Astronomia Nova. [dostęp 2018-04-22].
  7. Aleksandra Stanisławska: Powstało największe w Polsce prywatne obserwatorium astronomiczne. Crazy Nauka, 2015-06-03. [dostęp 2015-10-06].