Pseudokibic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pseudokibice
Bijatyka chuliganów z Zabrza i Chorzowa w 2009 roku

Pseudokibic[1][2] (inaczej chuligan stadionowy, pot. kibol[3][a]) – osoba związana z subkulturą stadionową, uczestnicząca w zbiorowym naruszaniu prawa na obiektach sportowych, najczęściej na stadionach piłki nożnej. Mianem pseudokibiców (kiboli) określa się również osoby prowokujące do naruszenia prawa (bójek) i uczestniczące w tzw. ustawkach. Naruszają one prawo w sposób zbiorowy, często także zorganizowany (tworzą tzw. bojówki). Za pseudokibiców uważa się najbardziej radykalnych kibiców danego klubu (najczęściej piłkarskiego). W Polsce do pseudokibiców należą najczęściej mężczyźni w wieku od 15 do 25 lat wywodzący się ze środowiska o niskim standardzie społecznym i kulturowym, bez wykształcenia lub z niskim poziomem wykształcenia, bez aspiracji i ambicji życiowych[4], często związani ze środowiskiem przestępczym. W warunkach polskich pseudokibice towarzyszą prawie każdej drużynie piłkarskiej, nawet w najniżej plasujących się klubach, czasem również w klubach innych niż piłkarskie (np. żużel). W celu uniknięcia odpowiedzialności za popełniane wykroczenia oraz przestępstwa pseudokibice zakładają na twarz kominiarki lub chusty[5].

Pseudokibiców (kiboli) zasadniczo od kibiców wyróżnia brak celu uczestniczenia w meczach z powodów, dla których uczestniczą w nich prawdziwi kibice (nawet najbardziej radykalni tzw. ultrasi), ale przede wszystkim wyróżnia ich chęć wszczynania burd bezpośrednio przed, w czasie trwania i po meczu. Pseudokibice zachowują się agresywnie wobec kibiców innych drużyn, zawodników, a także policji czy służb porządkowych. Pseudokibice uważają się za sympatyków danej drużyny, jednak charakter ich działań ma najczęściej znamiona przestępcze (napaści, groźby karalne, niszczenie mienia, uszkodzenia ciała, a nawet zabójstwa[6][7]).

Penalizacja[edytuj | edytuj kod]

Środowisko pseudokibiców jest środowiskiem osób związanych ze środowiskiem przestępczym. Przestępstwa i wykroczenia popełniane przez pseudokibiców często mają miejsce poza obiektami sportowymi oraz bez związku z nimi – np. pobicia, uszkodzenia ciała na ulicy, itp. Członkowie tego środowiska dopuszczają się naruszeń prawa, takich jak niszczenie mienia, groźby karalne, udział w bójkach, uszkodzenia ciała, a nawet najcięższych przestępstw, takich jak uprowadzenia, zgwałcenia, ciężkie uszkodzenia ciała, handel i produkcja narkotyków[8], a nawet zabójstw[7][9][10][11].

Grupy pseudokibicowskie poszczególnych klubów sportowych, mogą być nastawione wobec siebie wrogo („mieć kosę”) lub też przyjaźnie („mieć zgodę”). Niezależnie od tego pseudokibice mają wspólnego wroga – policję. W Komendach Wojewódzkich Policji istnieją specjalne wydziały do spraw zwalczania przestępczości pseudokibiców[12][13][14][15].

Odpowiedzialność karną określa ustawa z 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych[16].

Przemocy stadionowej poświęcone zostały dwie Konwencje Rady Europy z 1985[17] i 2016 r.[18]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W gwarze poznańskiej słowo kibol nie ma wydźwięku pejoratywnego i stosowane jest jako określenie kibica (nie pseudokibica).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tag pseudokibice, policja.pl [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  2. pseudokibic – Słownik języka polskiego PWN, sjp.pwn.pl [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  3. kibol – Słownik języka polskiego PWN, sjp.pwn.pl [dostęp 2021-01-14] (pol.).
  4. Tomasz Łatak, Polscy kibice-chuligani, Katowice: Wydawnictwo Szkoły Policji w Katowicach, 2011.
  5. Czesław Czekiera, Subkultury młodzieżowe – Szalikowcy, „Problemy Alkoholizmu 1995, nr 11”, 1995, s. 11.
  6. Bartosz Dybała, Kraków. Brutalny atak kilku pseudokibiców na ulicy Teligi. Zaatakowany w Prokocimiu 18-latek zmarł, gazetakrakowska.pl, 1 lutego 2018 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  7. a b Anna Szulc, Rzeka krwi. Kolejny młody kibic ofiarą świętej wojny między Cracovią a Wisłą, newsweek.pl, 7 lutego 2018 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  8. Nielegalny „biznes” pseudokibiców. Policja zlikwidowała plantację konopi, niezalezna.pl, 22 lutego 2018 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  9. Artur Drożdżak, Pseudokibic Cracovii zginął podczas akcji policji. Antyterrorysta oddał jeden strzał, gazetakrakowska.pl, 15 grudnia 2017 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  10. Kim był zastrzelony Adrian Z., ps. Zielony, pseudokibic Cracovii?, sport.se.pl, 15 grudnia 2017 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  11. Akcja CBŚP w Katowicach: Pseudokibice GKS oskarżeni o handel narkotykami i pobicia, dziennikzachodni.pl, 6 listopada 2017 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  12. Struktura organizacyjna Policji dolnośląskiej, dolnoslaska.policja.gov.pl, 22 lipca 2020 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  13. Wydział ds. Zwalczania Przestępczości Pseudokibiców, malopolska.policja.gov.pl [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  14. Wydział do spraw Zwalczania Przestępczości Pseudokibiców, policja.waw.pl, 14 czerwca 2010 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  15. Wydział do spraw Zwalczania Przestępczości Pseudokibiców, bip.lodz.kmp.policja.gov.pl, 2 lutego 2017 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
  16. Ustawa z 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U. z 2009 r. nr 62, poz. 504). Prawno-kryminalistyczna problematyka przestępczości stadionowej
  17. Europejska konwencja w sprawie przemocy i ekscesów widzów w czasie imprez sportowych, a w szczególności meczów piłki nożnej, sporządzona w Strasburgu 19 sierpnia 1985 r. (Dz.U. z 1995 r. nr 129, poz. 625), lista stron
  18. Konwencja Rady Europy w sprawie zintegrowanego podejścia do bezpieczeństwa, zabezpieczenia i obsługi podczas meczów piłki nożnej i innych imprez sportowych, sporządzona w Strasburgu 4 maja 2016 r. (Dz.U. z 2017 r. poz. 2099), lista stron