Ptah

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
p
t
H
Ptah w hieroglifach
Ptah
bóg stwórca, sztuk i rzemiosła
Ilustracja
Występowanie mitologia egipska
Atrybuty laska (będącą połączeniem symbolu anch, berła uas i filaru dżed)
Teren kultu starożytny Egipt
Rodzina
Dzieci Nefertum, Imhotep

Ptah (czyt. pta) – bóg memficki. W mitologii egipskiej jest to bóg stwórca, stojący na czele Wielkiej Trójki Bogów. Razem z lwiogłową Sechmet i Nefertumem tworzyli w Memfis triadę. Ptah był opiekunem sztuk i rzemiosła. Występował pod postacią człowieka, z ogoloną głową i laską (będącą połączeniem symbolu anch, berła uas i filaru dżed) w ręku. Świętym zwierzęciem Ptaha był Apis[1]. Za syna Ptaha uznano Nefertuma oraz półboga Imhotepa, arcykapłana i budowniczego piramidy Dżasera.

Temu egipskiemu bóstwu Giuseppe Verdi i Antonio Ghislanzoni poświęcili drugą (finałową) odsłonę pierwszego aktu opery Aida, w której pośród świątynnych modłów i ekstatycznych tańców kapłanek młody egipski wódz Radames odbiera z rąk najwyższego kapłana Ramfisa insygnia przywództwa na wojnę z Etiopami (Possente Fthà...). Także ostatnia scena Aidy rozgrywa się równolegle w grobowcu Radamesa i Aidy oraz świątyni; Amneris córka faraona modli się tam o ukojenie duszy (Immenso Fthà...) [2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Starożytny Egipt; praca zbiorowa pod redakcją Albertyny Szczudłowskiej PWN, Warszawa 1976 str.145
  2. Piotr Kamiński: Tysiąc i jedna opera. T. 2. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne (PWM), 2008, s. 599-603. ISBN 9788322409015.