Ptifurki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Różnorodne ptifurki

Ptifurki (fr. petits-fours) – drobne, kruche ciasteczka wypiekane z różnorodnych rodzajów ciasta, nadziewane i powlekane glazurą, podawane do kawy lub herbaty.

Były to niewielkie ciasteczka wytwarzane z ciasta kruchego, piaskowego albo makaronikowego (ze zmielonych orzechów bądź migdałów), z dodatkiem bitej piany z białek oraz cukru pudru, często przekładane nadzieniem i oblewane lukrem albo powlekane czekoladową lub inną barwną glazurą smakową, niekiedy też dekorowane owocami[1]. Zaliczano również do nich ciastka marcepanowe i owoce kandyzowane oblewane lukrem[2].

Modę na te deserowe wypieki na przełomie XIX/XX wieku wprowadził w swych kawiarniach znany cukiernik Bernard Semadeni, którego naśladowało wiele firm cukierniczych[3]. Ptifurki serwowano na paterach albo w porcelanowych koszyczkach na słodycze[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maciej Halbański: Leksykon sztuki kulinarnej, dz. cyt.; Słownik wyrazów obcych PWN. Warszawa: PWN, 1991, s. 711.
  2. a b Małgorzata Szubert: Leksykon rzeczy minionych i przemijających, dz. cyt.
  3. Olgierd Budrewicz: Sagi warszawskie, trzecia seria…. Warszawa: Czytelnik, 1983, s. 13.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]