Ptolemeusz XV Cezarion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ptolemeusz XV Cezarion
ilustracja
Kleopatra i jej syn Cezarion – relief na ścianie świątyni w Dendera, Egipt
władca starożytnego Egiptu
Okres panowania od 2 września 44 p.n.e.
do sierpień 30 p.n.e.
Dane biograficzne
Dynastia Ptolemeusze
Data urodzenia 47 p.n.e.
Data śmierci sierpień 30 p.n.e.
Ojciec Gajusz Juliusz Cezar
Matka Kleopatra VII

Ptolemeusz XV Cezarion, gr. basileus Ptolemaios XV Kaisarios Theos Philopator IV Theos Philometor V – król Ptolemeusz XV Cezar Bóg Miłujący Ojca Bóg Miłujący Matkę, egip. Ptulmis Dżedtunef Kiseres, Jua-en-pa-neczer-neti-nechem Setepenptah Iri Maatre Sechemanchenamon (ur. 47 p.n.e., zm. w sierpniu 30 p.n.e.) – syn Juliusza Cezara i Kleopatry, ostatni faraon Egiptu.

Był ostatnim przedstawicielem dynastii Ptolemeuszów. W latach 46–44 p.n.e. przebywał wraz z matką w Rzymie. Sprawował władzę od 2 września 44 p.n.e. (wspólnie z matką) do śmierci. Marek Antoniusz w czasie drugiego triumwiratu nadał Cezarionowi liczne tytuły (m.in. „król królów”) i posiadłości na wschodzie.

Kiedy Oktawian August najechał Egipt w 30 p.n.e., Kleopatra wysłała Cezariona do Berenike, portu nad Morzem Czerwonym, by uciekł do Indii. Jego opiekun, skutkiem zdrady lub tchórzostwa, namówił go, by zawrócił. Oktawian zapytał filozofa Arejosa, czy ma prawo do uśmiercania Cezariona. Filozof parafrazując Homera powiedział: „Nie jest dobrze, gdy za dużo Cezarów na świecie”. Kazał go więc udusić w końcu sierpnia 30 p.n.e.