Pułk Artylerii Konnej (Księstwo Warszawskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pułk Artylerii Konnej
Historia
Państwo  Księstwo Warszawskie
Sformowanie 1810
Dowódcy
Pierwszy Włodzimierz Potocki
Działania zbrojne
Druga Wojna Polska
Organizacja
Rodzaj wojsk Artyleria
Artyleria konna Księstwa Warszawskiego
Trębacz kirasjerów i artylerii konnej

Pułk artylerii konnej - polski pułk artylerii konnej okresu Księstwa Warszawskiego.

Artyleria konna Księstwa Warszawskiego została utworzona dekretem Księcia Warszawskiego z 1 grudnia 1808 jako bateria artylerii konnej kosztem hrabiego Włodzimierza Potockiego. 2 bateria artylerii konnej została zaś sformowana w 1809 przez Romana Sołtyka.

Dekretem z 30 marca 1810 utworzono pułk artylerii konnej z dwóch szwadronów. Liczył on 691 żołnierzy, 382 koni jezdnych i 520 pociągowych.

Działania zbrojne[edytuj | edytuj kod]

Pułk ten walczył m.in. pod Raszynem (19 kwietnia 1809), Grochowem (25 kwietnia 1809), Kockiem (7 maja 1809), Zamościem (20 maja 1809), a także pod Sandomierzem (18–20 maja 1809), Wrzawą (12 czerwca 1809). Brał udział w kampaniach 1812 i 1813 roku.

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku

  • kpt. hrabia Włodzimierz Potocki (szef szwadronu w 1809, uwolniony 24 października 1810)
  • płk Józef Hurtwig (30 marca 1810)

Oficerowie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]