Pułk Weteranów Czynnych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pułk Weteranów Czynnych
Historia
Państwo  Królestwo Polskie
Sformowanie 1830
Działania zbrojne
powstanie listopadowe
Organizacja
Rodzaj wojsk piechota

Pułk Weteranów Czynnychpułk piechoty Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Pułk sformowany 25 stycznia 1831 z trzech samodzielnych batalionów weteranów czynnych[a][1].

Dyslokacja pułku[edytuj | edytuj kod]

Przed 1831 r. na całym obszarze Królestwa[1].

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułkiem dowodzili[1]:

  • gen. Bartłomiej Lanckoroński
  • Ludwik Kierwiński
  • Józef Kozłowski
  • Stefan Tyrakowski

Walki pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego

Bitwy i potyczki[1]:

  • Dobre (17 lutego)
  • Wawer (19 lutego i 31 marca 1831)
  • Grochów (25 lutego 1831)
  • Ostrołęka (25 maja)
  • Warszawa (6 i 7 września)

W 1831 roku, w czasie wojny z Rosją, żołnierze pułku otrzymali 7 złotych i 19 srebrnych krzyży Orderu Virtuti Militari [1].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W batalionach służyli żołnierze o ponad 20-letnim stażu. Batalion posiadał 3-5 kompanii i liczył około 1000 ludzi. Wimmer 1978 ↓, s. 461

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Gembarzewski 1925 ↓, s. 68.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]