Pułk Zapasowy Kresowej Brygady Kawalerii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pułk Zapasowy Kresowej Brygady Kawaleriioddział kawalerii Wojska Polskiego. Sformowany w Żółkwi w czasie kampanii wrześniowej, walczył w składzie Armii Karpaty.

Formowanie i działania wojenne we wrześniu 1939 roku[edytuj | edytuj kod]

9 września 1939 r. w Ośrodku Zapasowym Kresowej Brygady Kawalerii w Żółkwi, sformowano Dywizjon Rozpoznawczy rtm. Józefa Murasika, zwany również później Pułkiem Zapasowym Kresowej Brygady Kawalerii i Pułkiem Rozpoznawczym Kawalerii. W jego skład weszły konne szwadrony marszowe 6 Pułku Strzelców Konnych, 12 Pułk Ułanów, 14 Pułk Ułanów, oraz pluton ckm z 12 Pułk Ułanów.

W związku z niekorzystną sytuacją na froncie Dywizjon, wraz z całym Ośrodkiem Zapasowym Kresowej Brygady Kawalerii, został podporządkowany Grupie "Żółkiew" płk. Stefana Iwanowskiego broniącej północnego odcinka Obszaru Obrony Lwowa.

10 września Dywizjon wyruszył na rozpoznanie w kierunku zachodnim, w wyniku którego stwierdził marsz niemieckiej 2 Dywizji Pancernej z rejonu Jarosławia na Rawę Ruską i Niemirów. W trakcie rozpoznania stoczono drobne starcia z podjazdami pancernymi nieprzyjaciela, zaś podczas wycofywania się na Żółkiew, pod zajętym przez Niemców Niemirowem, idący w straży przedniej Dywizjonu szwadron marszowy 6 psk stoczył potyczkę z oddziałem piechoty 4 Dywizji Lekkiej.

12 września w rejon Żółkwi podeszła 10 Brygada Kawalerii, która otrzymała zadanie osłony Lwowa od północy. Płk. Maczkowi podporządkowano w tym celu Grupę "Żółkiew", zaś Dywizjon Rozpoznawczy rtm. Murasika, zwany od tej pory Pułkiem Rozpoznawczym Kawalerii, znalazł się w odwodzie 10 BK.

Po zajęciu Zboisk w nocy z 13/14 września przez 99 pułk strzelców górskich niemieckiej 1 Dywizji Górskiej, połączenie pomiędzy Żółkwią a Lwowem zostało przerwane. By je przywrócic, 15 września Dywizjon Rozpoznawczy 10 BK uderzył na Zboiska od czoła, zaś od tyłu, przez lasy, uderzył pułk rtm. Murasika wsparty przez kompanię kolarzy 11 DP oraz 2 ckm i 2 moździerze. 16 września ponowiono natarcie, tym razem od czoła atakując całością sił 10 BK, w efekcie czego udało się zdobyc Zboiska i wzgórze Michałowszczyzna, Niemcy utrzymali jednak pozycje na sąsiednich wzgórzach. 17 września płk. Maczek rozkazał kontynuuowac natarcie. Pułk Rozpoznawczy Kawalerii, wsparty plutonem motocyklistów 10 psk zaatakował z Lasów Brzuchowickich na północ od Hołoska Wielkiego, powodując dezorganizację na niemieckich tyłach, i utrudniając przesuwanie się odwodów na główne rejony natarcia 10 BK. W efekcie po południu zdobyto wzgórze 324 i sąsiednie wzniesienia, przywracając połączenie pomiędzy Lwowem a Żółkwią.

10 BK odeszła następnie by wzmocnic obronę rumuńskiego przedmościa, zaś pułk rtm. Murasika odłączył się od niej, i obszedłwszy Lwów od wschodu, 19 września dotarł do Buska, gdzie rtm. Murasik ukrył dokumenty i rozwiązał pułk.

Obsada personalna Pułku Zapasowego Kresowej Brygady Kawalerii[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wysłany z meldunkiem do Lwowa, został wzięty do niewoli, nowym adiutantem został później rtm. Zygmunt Wolski z 6 psk
  2. Ryszard Dalecki w Armia "Karpaty" podaje że szwadronem dowodził rtm. Janusz Dunin

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Gnat-Witeska: 6 pułk Strzelców Konnych im. Hetmana Wielkiego Koronnego Stanisława Żółkiewskiego. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks", 1998. ISBN 83-211-1096-7.
  • Ryszard Dalecki: Armia "Karpaty". Rzeszów: Wydawnictwo LIBRA, 2009. ISBN 978-83-89183-47-7.