Pułk olbrzymów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Riesen Garde
Historia
Państwo Królestwo Prus
Sformowanie 1675
Rozformowanie 1740
Organizacja
Podległość król Prus
Rodzaj wojsk grenadierzy
Rodzaj sił zbrojnych piechota
Skład 2 bataliony
Irlandczyk James Kirkland w barwach Lange Kerls

Pułk olbrzymów, gwardia olbrzymów (niem. Riesen Garde, Potsdamer Riesengarde, Riesen Regiment, potocznie Lange KerlsDługie chłopy; zasadniczo Altpreußisches Infanterieregiment No. 6) – reprezentacyjny regiment grenadierów złożony z żołnierzy o wzroście przekraczającym 180 cm, stworzony przez króla Prus Fryderyka Wilhelma I[1].


Pułk został sformowany ok. 1675 roku w sile dwóch batalionów przez ojca króla, Fryderyka I. Po objęciu przez Fryderyka Wilhelma tronu Prus w 1713 roku, władca polecił wcielać do niego wyłącznie wysokich mężczyzn. Rekrutację prowadzono nie tylko w Prusach lecz w całej Europie. Stosowano różne metody rekrutacji i nie zwracano uwagi na pochodzenie kandydatów. Koszty utrzymania tego nietypowego pułku olbrzymów były ośmiokrotnie wyższe niż koszty utrzymania zwykłego pułku piechoty. Król, sam o wzroście ok. 160 cm, zachwycał się sformowanym oddziałem olbrzymów, który był jego oczkiem w głowie. Koszty utrzymania jednostki nie przekładały się jednak na jej bojową wartość. Żołnierze pełnili funkcje reprezentacyjne i nie brali udziału w walkach. Prezentowani byli jedynie na paradach przed znamienitymi gośćmi królewskiego dworu[2].

Uniform żołnierza składał się z czerwonej mitry grenadierskiej, niebieskiej kurtki, czerwonych spodni, białych pończoch i czarnych butów. Na uzbrojenie składały się muszkiety, białe bandoliery i sztylety. Nominalny wzrost żołnierzy wynosił co najmniej 6 pruskich stóp (ok. 188 cm), choć bywali i żołnierze o wzroście ponad 2 m (np. James Kirkland – 217 cm). W chwili śmierci króla w 1740 regiment liczył 3200 żołnierzy.

Jego syn, Fryderyk II Wielki zmniejszył liczebność oddział do wielkości batalionu wkrótce po wstąpieniu na tron w 1740 roku. Żołnierze zostali wcieleni do innych jednostek lub przeniesieni do cywila[3].

Przypisy

  1. Bryan Perrett. Dlaczego Niemcy przegrały? Od Fryderyka Wielkiego do Adolfa Hitlera. Historia niemieckiej armii. Warszawa: Bellona, 2013, s. 8
  2. Bryan Perrett. Dlaczego Niemcy przegrały? Od Fryderyka Wielkiego do Adolfa Hitlera. Historia niemieckiej armii. Warszawa: Bellona, 2013, s. 9
  3. Bryan Perrett. Dlaczego Niemcy przegrały? Od Fryderyka Wielkiego do Adolfa Hitlera. Historia niemieckiej armii. Warszawa: Bellona, 2013, s. 9

Linki zewnętrzne[edytuj]