Pułk olbrzymów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Riesen Garde
ilustracja
Historia
Państwo  Królestwo Prus
Sformowanie 1675
Rozformowanie 1740
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych piechota
Rodzaj wojsk grenadierzy
Podległość król Prus
Skład 2 bataliony
Irlandczyk James Kirkland w barwach Lange Kerls

Pułk olbrzymów, gwardia olbrzymów (niem. Riesen Garde, Potsdamer Riesengarde, Riesen Regiment, potocznie Lange KerlsDługie chłopy; zasadniczo Altpreußisches Infanterieregiment No. 6) – reprezentacyjny regiment grenadierów złożony z żołnierzy o wzroście przekraczającym 180 cm, stworzony przez króla Prus Fryderyka Wilhelma I[1].

Pułk został sformowany ok. 1675 roku w sile dwóch batalionów przez ojca króla, Fryderyka I. Po objęciu przez Fryderyka Wilhelma tronu Prus w 1713 roku, władca polecił wcielać do niego wyłącznie wysokich mężczyzn. Rekrutację prowadzono nie tylko w Prusach lecz w całej Europie. Stosowano różne metody rekrutacji i nie zwracano uwagi na pochodzenie kandydatów. Koszty utrzymania tego nietypowego pułku olbrzymów były ośmiokrotnie wyższe niż koszty utrzymania zwykłego pułku piechoty. Król, sam o wzroście ok. 160 cm, zachwycał się sformowanym oddziałem olbrzymów, który był jego oczkiem w głowie. Koszty utrzymania jednostki nie przekładały się jednak na jej bojową wartość. Żołnierze pełnili funkcje reprezentacyjne i nie brali udziału w walkach. Prezentowani byli jedynie na paradach przed znamienitymi gośćmi królewskiego dworu[2].

Uniform żołnierza składał się z czerwonej mitry grenadierskiej, niebieskiej kurtki, czerwonych spodni, białych pończoch i czarnych butów. Na uzbrojenie składały się muszkiety, białe bandoliery i sztylety. Nominalny wzrost żołnierzy wynosił co najmniej 6 pruskich stóp (ok. 188 cm), choć bywali i żołnierze o wzroście ponad 2 m (np. James Kirkland – 217 cm). W chwili śmierci króla w 1740 regiment liczył 3200 żołnierzy.

Jego syn, Fryderyk II Wielki zmniejszył liczebność oddziału do wielkości batalionu wkrótce po wstąpieniu na tron w 1740 roku. Żołnierze zostali wcieleni do innych jednostek lub przeniesieni do cywila[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bryan Perrett. Dlaczego Niemcy przegrały? Od Fryderyka Wielkiego do Adolfa Hitlera. Historia niemieckiej armii. Warszawa: Bellona, 2013, s. 8
  2. a b Bryan Perrett. Dlaczego Niemcy przegrały? Od Fryderyka Wielkiego do Adolfa Hitlera. Historia niemieckiej armii. Warszawa: Bellona, 2013, s. 9

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]