Pu Songling

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Pu.
Pu Songling
Pu Songling
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone 蒲松龄
Pismo tradycyjne 蒲松齡
Hanyu pinyin Pú Sōnglíng
Wade-Giles P’u Sung-ling
Wymowa (IPA) [pʰǔ sʊ́ŋ.lǐŋ]

Pu Songling (ur. 5 czerwca 1640 w Zichuan w prow. Shandong, zm. 25 lutego 1715) – chiński pisarz z czasów dynastii Qing.

Pochodził z ubogiej rodziny ziemiańsko-kupieckiej, która mogła mieć perskie, arabskie, lub tureckie korzenie. W wieku 19 lat zdał egzamin na stopień xiucai, lecz nie udało mu się zdać na wyższe stopnie przez resztę życia[1].

Tytuł urzędniczy otrzymał dopiero w wieku 72 lat, a przez prawie całe życie pracował jako prywatny nauczyciel, zbierając opowieści, które stały się podstawą dla Liaozhai Zhiyi (聊斋志异; Dziwnych opowieści zebranych w studiu Liaozhai)[2].

Opowieści to kolekcja 431 fantastycznych nowelek, w których świat duchów, bóstw, kobiet-lisów płynnie łączy się z rzeczywistością ówczesnych Chin; są szczytowym osiągnięciem gatunku "opowieści niesamowitych", rozwijanego od czasów dynastii Tang, wywodzącego się z tradycji ustnych opowiadań, ale pisanego w języku klasycznym; bardzo zwarte (najkrótsze mają poniżej strony), kombinują element fantastyczny z ostrą satyrą społeczną i krytyką korupcji i upadku obyczajów warstwy urzędniczej.

Łącznie Pu Songling pozostawił po sobie 4 tomy poezji, 6 tomów esejów, kilka rozpraw językoznawczych i rolniczych i przede wszystkim - 8 tomów Opowieści[2]; przypisuje się mu też autorstwo powieści Xingshi yinyuan.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Victor H Mair: The shorter Columbia anthology of traditional Chinese literature. New York: Columbia University Press, 2000, s. 485. ISBN 0-231-11998-4. (ang.)
  2. a b Tadeusz Żbikowski, Mnisi Czarnoksiężnicy..., Wstęp, str.8

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pu Songling: Mnisi Czarnoksiężnicy, czyli niesamowite historie o dziwnych ludziach. Warszawa: Iskry, 2008. ISBN 978-83-244-0074-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]