Puchar Świata w skokach narciarskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy Pucharu Świata mężczyzn w skokach narciarskich. Zobacz też: Puchar Świata kobiet w skokach narciarskich.
Puchar Świata w skokach narciarskich
FIS World Cup.jpg
Pierwsza edycja 1979/1980
Bieżąca edycja 2015/2016
Najwięcej zwycięstw
w klasyfikacji generalnej PŚ
Finlandia Matti Nykänen
Polska Adam Małysz 4 razy
Najwięcej zwycięstw z rzędu
w klasyfikacji generalnej PŚ
Polska Adam Małysz 3 razy
Najwięcej razy na podium
w klasyfikacji generalnej PŚ
Finlandia Janne Ahonen 8 razy
Najwięcej zwycięstw
w konkursach PŚ
Austria Gregor Schlierenzauer
53 razy
Najwięcej razy na podium
w konkursach PŚ
Finlandia Janne Ahonen
108 razy
Najwięcej zwycięstw
w sezonie PŚ
Słowenia Peter Prevc
15 razy
Najwięcej razy na podium
w sezonie PŚ
Słowenia Peter Prevc
22 razy
Najwięcej zwycięstw
w konkursach PŚ
w roku kalendarzowym
Polska Adam Małysz 17 razy
Najwięcej razy na podium PŚ
w roku kalendarzowym
Polska Adam Małysz 22 razy
Najwięcej zwycięstw
z rzędu w konkursach PŚ
Finlandia Janne Ahonen
Finlandia Matti Hautamäki
Austria Thomas Morgenstern
Austria Gregor Schlierenzauer
6 razy
Najwięcej miejsc na podium
z rzędu w konkursach PŚ
Finlandia Janne Ahonen
13 razy
Najwięcej zdobytych punktów
w sezonie PŚ
Słowenia Peter Prevc
2303 pkt
Najwięcej zdobytych punktów
w roku kalendarzowym PŚ
Polska Adam Małysz
2307 pkt
Kraje aktualnie goszczące PŚ  Austria
 Finlandia
 Japonia
 Niemcy
 Norwegia
 Polska
 Słowenia
 Szwajcaria
 Rosja
 Kazachstan
 Korea Południowa
Kraje dawniej goszczące PŚ (rok ostatnich zawodów)  Czechy (2013)
Czechosłowacja Czechosłowacja (1992)
 Francja (1998)
 Włochy(2012)
 Jugosławia (1991)
Niemiecka Republika Demokratyczna NRD (1989)
Stany Zjednoczone USA (2004)
 Kanada (2009)
 Szwecja (2015)

Puchar Świata w skokach narciarskich – rozgrywany corocznie, pomiędzy listopadem a marcem, cykl zawodów w skokach narciarskich, przeprowadzany przez Międzynarodową Federację Narciarską (FIS). Odbywa się głównie w krajach nordyckich i Europie Środkowej, z pojedynczymi konkursami w Japonii. Sporadycznie, w wybranych latach, także w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Rosji, Szwecji, we Francji i Włoszech. Za zajęcie odpowiedniego miejsca w pojedynczych zawodach uczestnik otrzymuje daną liczbę punktów. Każdemu zawodnikowi, który co najmniej raz zajął miejsce wśród 30 najlepszych w konkursie, sumuje się zdobyte w nich punkty. Na podstawie tych punktów tworzona jest klasyfikacja Pucharu Świata. Jest ona przejściowa, tzn. jest aktualizowana po każdym konkursie. Jej aktualny lider w kolejnym konkursie Pucharu Świata startuje w żółtym plastronie. Po odbyciu się wszystkich konkursów Pucharu Świata (czyli na koniec sezonu) klasyfikacja staje się klasyfikacją końcową. Skoczek będący na jej czele staje się zwycięzcą i otrzymuje Puchar Świata – Kryształową Kulę.

W ramach PŚ rozgrywa się też Puchar Świata w lotach narciarskich, którego zwycięzcą zostaje zawodnik, który zdobędzie największą liczbę punktów we wszystkich konkursach lotów w sezonie. Triumfator klasyfikacji w tej specjalności otrzymuje tzw. Małą Kryształową Kulę. Do generalnej klasyfikacji Pucharu Świata jest także zaliczany między innymi Turniej Czterech Skoczni. Prowadzona jest również klasyfikacja drużynowa (Puchar Narodów), na którą składają się punkty zawodników z poszczególnych krajów zdobyte w konkursach indywidualnych, drużynowych i mieszanych. Konkursy igrzysk olimpijskich, mistrzostw świata i mistrzostw świata w lotach narciarskich nie są wliczane do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[a][b].

Puchar Świata organizowany jest od sezonu 1979/1980. Pomysł wprowadzenia cyklu konkursów, których wyniki zaliczane byłyby do wspólnej klasyfikacji, przejęty został z narciarstwa alpejskiego, w którym Puchar Świata rozgrywany jest od 1967 roku[1]. Zwycięzcą pierwszego sezonu PŚ w skokach został Austriak Hubert Neuper. Trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej uzyskał wówczas polski skoczek – Stanisław Bobak.

Klasyfikację generalną najczęściej, bo czterokrotnie, wygrywali: Fin Matti Nykänen oraz Adam Małysz, przy czym polski skoczek jest jedynym, który dokonał tej sztuki trzy razy z rzędu. Najwięcej zwycięstw w poszczególnych konkursach odniósł austriacki skoczek – Gregor Schlierenzauer, który na najwyższym stopniu podium stawał 53 razy. Drugie miejsce w tej klasyfikacji zajmuje Matti Nykänen (46 zwycięstw), trzeci jest Adam Małysz (39 zwycięstw).

Dotychczas siedmiu polskich skoczków triumfowało w konkursach Pucharu Świata – Stanisław Bobak (raz, 1980), Piotr Fijas (3 razy, 1980–1986), Adam Małysz (39 razy, 1996–2011), Kamil Stoch (15 razy, 2011–2015), Piotr Żyła (raz, 2013), Krzysztof Biegun (raz, 2013) i Jan Ziobro (raz, 2013). Łącznie w historii Pucharu Świata polscy skoczkowie odnieśli 61 zwycięstw.

Spis treści

Zasady[edytuj]

Zawody indywidualne[edytuj]

Skoczek narciarski (Anders Bardal) w żółtej koszulce lidera Pucharu Świata, marzec 2012
Kryształowa Kula, trofeum dla zwycięzcy w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata

Konkurs indywidualny Pucharu Świata składa się na ogół z dwóch serii skoków (czasem, ze względu na złe warunki atmosferyczne, rozgrywana jest tylko jedna seria). W każdym konkursie bierze udział 50 skoczków (40 w konkursach lotów), którzy wyłaniani są w kwalifikacjach przed konkursem. Czasem w konkursie bierze udział więcej niż 50 skoczków. Następuje to wtedy, gdy nie można było przeprowadzić rundy kwalifikacyjnej[2]. Zazwyczaj jednak w pierwszej serii skacze 50 zawodników, w kolejności według zajmowanej pozycji w Pucharze Świata. 30 najlepszych kwalifikuje się do drugiej, decydującej serii, zdobywając punkty Pucharu Świata. Dodatkowo do drugiej serii bądź samego konkursu zostają dopuszczeni zawodnicy, którzy w pierwszej serii (kwalifikacjach) uzyskali co najmniej 95% odległości najlepszego zawodnika, lecz nie uzyskali wystarczającej liczby punktów potrzebnych do kwalifikacji z powodu upadku (dla przykładu: gdy odległość najlepszego zawodnika wynosi 130 metrów, to 95% tejże odległości wynosi 123,5 metra). Specyficzne zasady rozgrywania pierwszej serii konkursu obowiązują na zaliczanym do punktacji Pucharu Świata Turnieju Czterech Skoczni, noszą one nazwę System KO. W serii finałowej skoki oddawane są w kolejności odwrotnej do miejsca zajmowanego po pierwszej serii (jeśli dwaj zawodnicy po pierwszej serii zajmują to samo miejsce, to w drugiej serii jako pierwszy startuje skoczek mający niższy numer startowy).

Aby konkurs został uznany za ważny, musi zostać zakończona co najmniej jedna seria, w przeciwnym przypadku konkurs zostaje odwołany i tym samym nieważny, co powoduje anulowanie wszystkich skoków, a punkty do klasyfikacji PŚ nie będą w danym konkursie przyznane. W przypadku gdy w czasie trwania drugiej serii konkurs nie zostanie dokończony z powodu złych warunków atmosferycznych to za oficjalne wyniki przyjmuje się wyniki serii pierwszej.

Miejsca w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata ustalane są na podstawie punktów zdobytych przez zawodników w konkursach indywidualnych danego sezonu. W przypadku, kiedy dwóch zawodników zdobędzie taką samą liczbę punktów, wyżej sklasyfikowany zostaje ten, który więcej razy zwyciężał w konkursach PŚ, lub najwyższe zajęte przez niego miejsca w konkursach są lepsze od miejsc jego konkurenta. Lider klasyfikacji generalnej (łącznej) ma prawo do startowania w zawodach w żółtej koszulce (w sezonach 2006/2007 i 2007/2008 lider PŚ startował w czerwonej koszulce lidera).

Prawo startu w zawodach[edytuj]

Prawo udziału w kwalifikacjach do konkursu Pucharu Świata mają zawodnicy, którzy punktowali już w zawodach tej rangi lub w zawodach Letniego Grand Prix (dożywotnie prawo startu w PŚ), oraz zawodnicy, którzy punktowali w aktualnym lub poprzednim sezonie Pucharu Kontynentalnego[3].

Liczba uczestników poszczególnych reprezentacji narodowych jest ograniczona. Ustala się ją na podstawie Światowej Listy Rankingowej (WRL), która wyznacza kwoty startowe na dane periody Pucharu Świata (w sezonie jest ich siedem – dwa latem i pięć zimą). Kwota oznacza maksymalną liczbę reprezentantów, którą dany kraj ma prawo wystawić w zawodach. Maksymalna kwota wynosi 7, a minimalna 2 zawodników. Państwo, które jest gospodarzem zawodów może w swoim kraju, dwa razy w sezonie, wystawić dodatkowo grupę krajową, składającą się z maksymalnie 6 skoczków.

Czołowa dziesiątka klasyfikacji generalnej Pucharu Świata otrzymuje automatyczną kwalifikację do zawodów[2]. Zawodnicy ci mogą brać udział w kwalifikacjach, ale ich skoki nie są zaliczane do wyników eliminacji i nie są oceniane przez sędziów (wyjątkiem są konkursy Turnieju Czterech Skoczni, rozgrywane systemem KO). Oddanie skoku w serii kwalifikacyjnej zawodnika z czołowej "10" nie jest obowiązkowe i decyzja o oddaniu skoku jest uzależniona od skoczka.

Ocena skoku[edytuj]

Każdy zawodnik po oddaniu swojej próby otrzymuje ocenę łączną, na którą składają się noty za długość skoku i jego styl. Ocena nie może być ujemna, jeśli ocena po zsumowaniu obu not jest niższa od zera, zawodnik otrzymuje za skok 0 punktów.

Punkty za odległość
Po zmierzeniu odległości skoku, liczy się jej długość względem tzw. punktu K (punkt konstrukcyjny skoczni), który jest równy 60 pkt. w klasyfikacji (120 pkt. na skoczniach mamucich). Za każdy metr dalej lub bliżej od punktu K zawodnik otrzymuje +1,8 lub -1,8 pkt. na dużej skoczni, a +2,0 lub -2,0 pkt. na mniejszych skoczniach (na mamucich +1,2 lub -1,2 pkt.). Długość skoku mierzona jest od progu skoczni do pięty tylnego buta skoczka, w chwili zetknięcia się narty na całej długości z zeskokiem, z dokładnością do 0,5 m[4].

Noty za styl
Oprócz punktów za odległość pięciu sędziów dodaje noty za styl (2 skrajne noty są odrzucane), w skali 0-20 pkt.[5], według następujących zasad[6]:

– za błędy w fazie lotu jeden sędzia może odjąć maksymalnie 5 pkt.; oceniane jest płynne przejście do fazy lotu, symetryczna i stabilna pozycja w jej trakcie, zapoczątkowanie lądowania w odpowiednim momencie
– w fazie lądowania stracić można również 5 pkt., przy czym 2 pkt. odejmuje się w przypadku lądowania bez telemarku
– najwięcej punktów można utracić w fazie odjazdu; całkowity upadek oznacza utratę 7 pkt.; za dotknięcie jakąś częścią ciała zeskoku odejmowanych jest 4-5 pkt.; przyjęcie przed przekroczeniem granicy upadków nieprawidłowej pozycji ciała powoduje odjęcie 0,5-3 pkt.
– zachowanie skoczka na wybiegu poza granicą upadków nie jest oceniane przez sędziów

Dodatkowe przeliczniki
Od piątego periodu sezonu 2009/2010 (zawody na skoczni mamuciej w Oberstdorfie) oprócz not za styl i długość skoku, wpływ na ocenę końcową skoczka ma przelicznik za prędkość i kierunek wiatru oraz za ewentualną zmianę długości najazdu[7][8].

Punktacja zawodów indywidualnych[edytuj]

Od sezonu 1993/1994 za miejsca zajęte w konkursie Pucharu Świata zawodnicy otrzymują punkty według następującej tabeli:

miejsce punkty
1. 100
2. 80
3. 60
4. 50
5. 45
miejsce punkty
6. 40
7. 36
8. 32
9. 29
10. 26
miejsce punkty
11. 24
12. 22
13. 20
14. 18
15. 16
miejsce punkty
16. 15
17. 14
18. 13
19. 12
20. 11
miejsce punkty
21. 10
22. 9
23. 8
24. 7
25. 6
miejsce punkty
26. 5
27. 4
28. 3
29. 2
30. 1

W przypadku uzyskania przez kilku zawodników takiej samej noty w konkursie, wszystkim przyznaje się punkty za miejsce, na którym są sklasyfikowani. Przykładowo, jeśli dwaj zawodnicy zajmą pierwsze miejsce, to obaj uzyskają po 100 pkt, a następny skoczek w klasyfikacji zdobędzie 60 pkt. za trzecie miejsce.

W sezonach 1979/19801992/1993 skoczkom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach według następującej tabeli:

miejsce punkty
1. 25
2. 20
3. 15
4. 12
5. 11
miejsce punkty
6. 10
7. 9
8. 8
9. 7
10. 6
miejsce punkty
11. 5
12. 4
13. 3
14. 2
15. 1

Zawody drużynowe[edytuj]

Oprócz konkursów indywidualnych rozgrywane są także konkursy drużynowe. Aby konkurs mógł się odbyć, musi się do niego zgłosić co najmniej 8 krajów. W innym przypadku rozgrywane są zawody indywidualne. Każda z drużyn wystawia czterech zawodników, którzy oddają po dwa skoki[2].

W konkursie odbywają się dwie rundy po cztery serie skoków (czasem, ze względu na złe warunki atmosferyczne, rozgrywana jest tylko jedna runda). W każdej z 8 serii, członkowie drużyn oddają po jednym skoku (jeden skoczek z każdej drużyny na serię). Kolejność startu członków drużyny jest ustalona i nie może się zmieniać pomiędzy rundami. W drugiej rundzie konkursu startuje 8 najlepszych drużyn z rundy pierwszej (chyba że na 8. miejscu znajdują się ex aequo dwie lub więcej drużyn).

Zwycięzcą zawodów zostaje drużyna, która uzyska najwyższą łączną notę punktową za skoki wszystkich jej członków, we wszystkich zakończonych rundach.

Miejsca państw w klasyfikacji Pucharu Narodów ustalane są na podstawie sumy punktów z konkursów drużynowych oraz sumy punktów zdobytych przez wszystkich zawodników danego kraju w konkursach indywidualnych w danym sezonie.

Punktacja zawodów drużynowych[edytuj]

Od sezonu 2001/2002 za miejsca zajęte w drużynowych konkursach Pucharu Świata kraje otrzymują punkty według następującej tabeli:

miejsce punkty
1. 400
2. 350
3. 300
4. 250
miejsce punkty
5. 200
6. 150
7. 100
8. 50

W sezonach 1993/19942000/2001 krajom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach według następującej tabeli:

miejsce punkty
1. 200
2. 160
3. 120
miejsce punkty
4. 100
5. 90
6. 80

W sezonach 1991/1992 i 1992/1993 krajom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach według następującej tabeli:

miejsce punkty
1. 60
2. 50
3. 40
4. 30
5. 20
miejsce punkty
6. 15
7. 14
8. 13
9. 12
10. 11
miejsce punkty
11. 10
12. 9
13. 8

Zawody mieszane[edytuj]

Od sezonu 2012/2013 rozgrywane są także konkursy drużyn mieszanych (jeden w sezonie). Startują w nich drużyny składające się z dwóch zawodników i dwóch zawodniczek. Zasady rozgrywania konkursu drużynowego są takie same, jak zwykłego konkursu drużynowego, z jedną różnicą: punkty zdobyte przez każdą z drużyn są dzielone na połowę i dopisywane w połowie do klasyfikacji drużynowej Pucharu Świata mężczyzn, a w połowie do takiej samej klasyfikacji kobiet. Zatem za zajęcie poszczególnych miejsc kraje otrzymują w obu klasyfikacjach (męskiej i kobiecej) punkty według poniższej tabeli:

miejsce punkty
1. 200
2. 175
3. 150
4. 125
miejsce punkty
5. 100
6. 75
7. 50
8. 25

Zdobywcy Pucharu Świata[edytuj]

Hubert Neuper – zdobywca Pucharu Świata w sezonie 1979/1980
Matti Nykänen – zdobywca Pucharu Świata w sezonach 1982/1983, 1984/1985, 1985/1986 i 1987/1988
Jens Weißflog – zdobywca Pucharu Świata w sezonie 1983/1984
Espen Bredesen – zdobywca Pucharu Świata w sezonie 1993/1994
Andreas Goldberger – zdobywca Pucharu Świata w sezonach 1992/1993 , 1994/1995 i 1995/1996
Primož Peterka – zdobywca Pucharu Świata w sezonach 1996/1997 i 1997/1998
Martin Schmitt – zdobywca Pucharu Świata w sezonach 1998/1999 i 1999/2000
Adam Małysz – zdobywca Pucharu Świata w sezonach 2000/2001, 2001/2002, 2002/2003 i 2006/2007
Janne Ahonen - zdobywca Pucharu Świata w sezonach 2003/2004 i 2004/2005
Jakub Janda - zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2005/2006
Thomas Morgenstern - zdobywca Pucharu Świata w sezonach 2007/2008 i 2010/2011
Gregor Schlierenzauer - zdobywca Pucharu Świata w sezonach 2008/2009 i 2012/2013
Simon Ammann - zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2009/2010
Anders Bardal - zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2011/2012
Kamil Stoch - zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2013/2014
Severin Freund – zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2014/2015
Peter Prevc - zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2015/2016

Po Puchar Świata, za zwycięstwo w klasyfikacji indywidualnej, sięgało ogółem 21 skoczków z 9 krajów. Rekordzistami są Fin – Matti Nykänen i Polak – Adam Małysz, którzy triumfowali czterokrotnie, przy czym polski skoczek jest jedynym, który dokonał tej sztuki 3 razy z rzędu. Najwięcej zdobywców PŚ pochodzi z Austrii – sześciu. Łącznie skoczkowie z tego kraju byli najlepsi 11 razy.

W klasyfikacji drużynowej (Puchar Narodów) zwyciężało dotąd 5 reprezentacji. Najczęściej reprezentacja Austrii (17 razy), następnie Finlandii (7 razy), Norwegii (6 razy), Japonii (3 razy) i Niemiec (2 razy). Reprezentacja Polski nigdy nie zdobyła Pucharu Narodów. Najwyżej uplasowała się na trzecim miejscu, w sezonie 2010/2011.

Poniższa tabela przedstawia chronologiczne zestawienie zdobywców Pucharu Świata, indywidualnie i drużynowo:

Lp. Sezon I miejsce II miejsce III miejsce  Puchar Narodów 
1. 1979/1980 Austria Hubert Neuper Austria Armin Kogler Polska Stanisław Bobak  Austria
2. 1980/1981 Austria Armin Kogler Norwegia Roger Ruud Kanada Horst Bulau  Austria
3. 1981/1982 Austria Armin Kogler Austria Hubert Neuper Kanada Horst Bulau  Austria
4. 1982/1983 Finlandia Matti Nykänen Kanada Horst Bulau Austria Armin Kogler  Norwegia
5. 1983/1984 Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog Finlandia Matti Nykänen Czechosłowacja Pavel Ploc  Finlandia
6. 1984/1985 Finlandia Matti Nykänen Austria Andreas Felder Austria Ernst Vettori  Finlandia
7. 1985/1986 Finlandia Matti Nykänen Austria Ernst Vettori Austria Andreas Felder  Austria
8. 1986/1987 Norwegia Vegard Opaas Austria Ernst Vettori Austria Andreas Felder  Norwegia
9. 1987/1988 Finlandia Matti Nykänen Czechosłowacja Pavel Ploc Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Primož Ulaga  Finlandia
10. 1988/1989 Szwecja Jan Boklöv Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog Niemcy Dieter Thoma  Norwegia
11. 1989/1990 Finlandia Ari-Pekka Nikkola Austria Ernst Vettori Austria Andreas Felder  Austria
12. 1990/1991 Austria Andreas Felder Szwajcaria Stefan Zünd Niemcy Dieter Thoma  Austria
13. 1991/1992 Finlandia Toni Nieminen Austria Werner Rathmayr Austria Andreas Felder  Austria
14. 1992/1993 Austria Andreas Goldberger Czechy Jaroslav Sakala Japonia Noriaki Kasai  Austria
15. 1993/1994 Norwegia Espen Bredesen Niemcy Jens Weißflog Austria Andreas Goldberger  Norwegia
16. 1994/1995 Austria Andreas Goldberger Włochy Roberto Cecon Finlandia Janne Ahonen  Finlandia
17. 1995/1996 Austria Andreas Goldberger Finlandia Ari-Pekka Nikkola Finlandia Janne Ahonen  Finlandia
18. 1996/1997 Słowenia Primož Peterka Niemcy Dieter Thoma Japonia Kazuyoshi Funaki  Japonia
19. 1997/1998 Słowenia Primož Peterka Japonia Kazuyoshi Funaki Austria Andreas Widhölzl  Japonia
20. 1998/1999 Niemcy Martin Schmitt Finlandia Janne Ahonen Japonia Noriaki Kasai  Japonia
21. 1999/2000 Niemcy Martin Schmitt Austria Andreas Widhölzl Finlandia Janne Ahonen  Finlandia
22. 2000/2001 Polska Adam Małysz Niemcy Martin Schmitt Finlandia Risto Jussilainen  Finlandia
23. 2001/2002 Polska Adam Małysz Niemcy Sven Hannawald Finlandia Matti Hautamäki  Niemcy
24. 2002/2003 Polska Adam Małysz Niemcy Sven Hannawald Austria Andreas Widhölzl  Austria
25. 2003/2004 Finlandia Janne Ahonen Norwegia Roar Ljøkelsøy Norwegia Bjørn Einar Romøren  Norwegia
26. 2004/2005 Finlandia Janne Ahonen Norwegia Roar Ljøkelsøy Finlandia Matti Hautamäki  Austria
27. 2005/2006 Czechy Jakub Janda Finlandia Janne Ahonen Szwajcaria Andreas Küttel  Austria
28. 2006/2007 Polska Adam Małysz Norwegia Anders Jacobsen Szwajcaria Simon Ammann  Austria
29. 2007/2008 Austria Thomas Morgenstern Austria Gregor Schlierenzauer Finlandia Janne Ahonen  Austria
30. 2008/2009 Austria Gregor Schlierenzauer Szwajcaria Simon Ammann Austria Wolfgang Loitzl  Austria
31. 2009/2010 Szwajcaria Simon Ammann Austria Gregor Schlierenzauer Austria Thomas Morgenstern  Austria
32. 2010/2011 Austria Thomas Morgenstern Szwajcaria Simon Ammann Polska Adam Małysz  Austria
33. 2011/2012 Norwegia Anders Bardal Austria Gregor Schlierenzauer Austria Andreas Kofler  Austria
34. 2012/2013 Austria Gregor Schlierenzauer Norwegia Anders Bardal Polska Kamil Stoch  Norwegia
35. 2013/2014 Polska Kamil Stoch Słowenia Peter Prevc Niemcy Severin Freund  Austria
36. 2014/2015 Niemcy Severin Freund Słowenia Peter Prevc[c] Austria Stefan Kraft  Niemcy
37. 2015/2016 Słowenia Peter Prevc Niemcy Severin Freund Norwegia Kenneth Gangnes  Norwegia

Klasyfikacja generalna[edytuj]

Podział według krajów[edytuj]

Najwięcej zwycięstw i miejsc na podium w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Miejsce Kraj Gold medal icon.svg Silver medal icon.svg Bronze medal icon.svg Razem
1.  Austria 11 11 13 35
2.  Finlandia 8 4 7 19
3.  Polska 5 0 3 8
4.  Niemcy 3 6 3 12
5.  Norwegia 3 5 2 10
6.  Słowenia 3 2 0 5
7.  Szwajcaria 1 3 2 6
8.  Czechy 1 1 0 2
 NRD 1 1 0 2
10.  Szwecja 1 0 0 1
11.  Japonia 0 1 3 4
12.  Kanada 0 1 2 3
13.  Czechosłowacja 0 1 1 2
14.  Włochy 0 1 0 1
15.  Jugosławia 0 0 1 1

Podział według zawodników[edytuj]

Najwięcej zwycięstw i miejsc na podium w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Gold medal icon.svg Silver medal icon.svg Bronze medal icon.svg Razem
1. Matti Nykänen  Finlandia 4 1 0 5
2. Adam Małysz  Polska 4 0 1 5
3. Andreas Goldberger  Austria 3 0 1 4
4. Gregor Schlierenzauer  Austria 2 3 0 5
5. Janne Ahonen  Finlandia 2 2 4 8
6. Armin Kogler  Austria 2 1 1 4
7. Martin Schmitt  Niemcy 2 1 0 3
8. Thomas Morgenstern  Austria 2 0 1 3
9. Primož Peterka  Słowenia 2 0 0 2
10. Simon Ammann  Szwajcaria 1 2 1 4
11. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 1 2 0 3
Peter Prevc  Słowenia 1 2 0 3
13. Andreas Felder  Austria 1 1 4 6
14. Severin Freund  Niemcy 1 1 1 3
15. Hubert Neuper  Austria 1 1 0 2
Ari-Pekka Nikkola  Finlandia 1 1 0 2
Anders Bardal  Norwegia 1 1 0 2
18. Kamil Stoch  Polska 1 0 1 2
19. Vegard Opaas  Norwegia 1 0 0 1
Jan Boklöv  Szwecja 1 0 0 1
Toni Nieminen  Finlandia 1 0 0 1
Espen Bredesen  Norwegia 1 0 0 1
Jakub Janda  Czechy 1 0 0 1
24. Ernst Vettori  Austria 0 3 1 4
25. Sven Hannawald  Niemcy 0 2 0 2
Roar Ljøkelsøy  Norwegia 0 2 0 2
27. Horst Bulau  Kanada 0 1 2 3
Dieter Thoma  Niemcy 0 1 2 3
Andreas Widhölzl  Austria 0 1 2 3
30. Pavel Ploc  Czechosłowacja 0 1 1 2
Kazuyoshi Funaki  Japonia 0 1 1 2
32. Roger Ruud  Norwegia 0 1 0 1
Stefan Zünd  Szwajcaria 0 1 0 1
Werner Rathmayr  Austria 0 1 0 1
Jaroslav Sakala  Czechosłowacja/
 Czechy
0 1 0 1
Roberto Cecon  Włochy 0 1 0 1
Anders Jacobsen  Norwegia 0 1 0 1
38. Noriaki Kasai  Japonia 0 0 2 2
Matti Hautamäki  Finlandia 0 0 2 2
40. Stanisław Bobak  Polska 0 0 1 1
Primož Ulaga Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Jugosławia 0 0 1 1
Risto Jussilainen  Finlandia 0 0 1 1
Bjørn Einar Romøren  Norwegia 0 0 1 1
Andreas Küttel  Szwajcaria 0 0 1 1
Wolfgang Loitzl  Austria 0 0 1 1
Andreas Kofler  Austria 0 0 1 1
Stefan Kraft  Austria 0 0 1 1
Kenneth Gangnes  Norwegia 0 0 1 1

Najwięcej podiów klasyfikacji generalnej z rzędu[edytuj]

Miejsce Od Do Imię i nazwisko Kraj Liczba Gold medal icon.svg Silver medal icon.svg Bronze medal icon.svg
1. 1979/1980 1982/1983 Armin Kogler  Austria 4 2 1 1
1. 1982/1983 1985/1986 Matti Nykänen  Finlandia 4 3 1 0
1. 1992/1993 1995/1996 Andreas Goldberger  Austria 4 3 0 1
4. 1980/1981 1982/1983 Horst Bulau  Kanada 3 0 1 2
4. 1984/1985 1986/1987 Andreas Felder  Austria 3 0 1 2
4. 1989/1990 1991/1992 Andreas Felder  Austria 3 1 0 2
4. 1984/1985 1986/1987 Ernst Vettori  Austria 3 0 2 1
4. 2003/2004 2005/2006 Janne Ahonen  Finlandia 3 2 1 0
4. 2000/2001 2002/2003 Adam Małysz  Polska 3 3 0 0
4. 1998/1999 2000/2001 Martin Schmitt  Niemcy 3 2 1 0
4. 2008/2009 2010/2011 Simon Ammann  Szwajcaria 3 1 2 0
4. 2007/2008 2009/2010 Gregor Schlierenzauer  Austria 3 1 2 0
4. 2013/2014 2015/2016 Severin Freund  Niemcy 3 1 1 1
4. 2013/2014 2015/2016 Peter Prevc  Słowenia 3 1 2 0
15. 1994/1995 1995/1996 Janne Ahonen  Finlandia 2 0 0 2
15. 1998/1999 1999/2000 Janne Ahonen  Finlandia 2 0 1 1
15. 1996/1997 1997/1998 Kazuyoshi Funaki  Japonia 2 0 1 1
15. 1996/1997 1997/1998 Primož Peterka  Słowenia 2 2 0 0
15. 2001/2002 2002/2003 Sven Hannawald  Niemcy 2 0 2 0
15. 2003/2004 2004/2005 Roar Ljøkelsøy  Norwegia 2 0 2 0
15. 2009/2010 2010/2011 Thomas Morgenstern  Austria 2 1 0 1
15. 2011/2012 2012/2013 Gregor Schlierenzauer  Austria 2 1 1 0
15. 2011/2012 2012/2013 Anders Bardal  Norwegia 2 1 1 0
15. 2012/2013 2013/2014 Kamil Stoch  Polska 2 1 0 1

Reprezentanci Polski w czołowej "10" klasyfikacji generalnej[edytuj]

Sezon Zawodnik Miejsce
79/80 Stanisław Bobak 3.
95/96 Adam Małysz 7.
96/97 Adam Małysz 10.
00/01 Adam Małysz 1.
01/02 Adam Małysz 1.
02/03 Adam Małysz 1.
04/05 Adam Małysz 4.
05/06 Adam Małysz 9.
06/07 Adam Małysz 1.
09/10 Adam Małysz 5.
10/11 Adam Małysz 3.
Kamil Stoch 10.
11/12 Kamil Stoch 5.
12/13 Kamil Stoch 3.
13/14 Kamil Stoch 1.
14/15 Kamil Stoch 9.

Konkursy indywidualne[edytuj]

Podział według krajów[edytuj]

Najwięcej zwycięstw w konkursach Pucharu Świata[edytuj]

Stan na 20 marca 2016, po zawodach w Słowenia Planicy.

Opracowano na podstawie[9].

Miejsce Kraj Zwycięstwa
1.  Austria 238
2.  Finlandia 151
3.  Niemcy 107
4.  Norwegia 102
5.  Japonia 62
6.  Polska 61
7.  Słowenia 49
8.  Szwajcaria 33
9.  NRD 28
10.  Czechosłowacja 19
11.  Czechy 17
12.  Kanada 14
13.  Jugosławia 10
14.  Szwecja 7
 Włochy 7
16.  Stany Zjednoczone 3
17.  Francja 1

Podział według zawodników[edytuj]

Najwięcej zwycięstw w konkursach Pucharu Świata[edytuj]

Stan na 20 marca 2016, po zawodach w Słowenia Planicy.[10]

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Liczba
1. Gregor Schlierenzauer  Austria 53
2. Matti Nykänen  Finlandia 46
3. Adam Małysz  Polska 39
4. Janne Ahonen  Finlandia 36
5. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 33
6. Martin Schmitt  Niemcy 28
7. Andreas Felder  Austria 25
8. Thomas Morgenstern  Austria 23
Simon Ammann  Szwajcaria 23
10. Severin Freund  Niemcy 21
Peter Prevc  Słowenia 21
12. Andreas Goldberger  Austria 20
13. Andreas Widhölzl  Austria 18
Sven Hannawald  Niemcy 18
15. Noriaki Kasai  Japonia 17
16. Matti Hautamäki  Finlandia 16
17. Kazuyoshi Funaki  Japonia 15
Primož Peterka  Słowenia 15
Ernst Vettori  Austria 15
Kamil Stoch  Polska 15

Podium Pucharu Świata wszech czasów[edytuj]

Stan na 20 marca 2016, po zawodach w Słowenia Planicy.[11]

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Razem 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce
1. Janne Ahonen  Finlandia 108 36 44 28
2. Adam Małysz  Polska 92 39 27 26
3. Gregor Schlierenzauer  Austria 88 53 20 15
4. Simon Ammann  Szwajcaria 79 23 31 25
5. Matti Nykänen  Finlandia 76 46 22 8
Thomas Morgenstern  Austria 76 23 30 23
7. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 73 33 19 21
8. Andreas Goldberger  Austria 63 20 25 18
9. Noriaki Kasai  Japonia 61 17 12 32
10. Ernst Vettori  Austria 54 15 18 21
11. Martin Schmitt  Niemcy 52 28 14 10
12. Andreas Felder  Austria 51 25 15 11
Severin Freund  Niemcy 51 21 14 16
14. Peter Prevc  Słowenia 49 21 17 11
Andreas Widhölzl  Austria 49 18 17 14
16. Ari-Pekka Nikkola  Finlandia 42 9 14 19
17. Sven Hannawald  Niemcy 40 18 12 10
18. Matti Hautamäki  Finlandia 38 16 10 12
Kazuyoshi Funaki  Japonia 38 15 12 11
20. Armin Kogler  Austria 37 13 12 12
21. Dieter Thoma  Niemcy 36 12 14 10
22. Andreas Kofler  Austria 35 12 13 10
23. Anders Bardal  Norwegia 34 7 13 14
24. Primož Peterka  Słowenia 32 15 10 7
Kamil Stoch  Polska 32 15 9 8
Roar Ljøkelsøy  Norwegia 32 11 15 6
27. Horst Bulau  Kanada 29 13 10 6
Martin Höllwarth  Austria 29 8 6 15
29 Anders Jacobsen  Norwegia 28 10 10 8
30. Pavel Ploc  Czechosłowacja 27 10 9 8
Robert Kranjec  Słowenia 27 7 6 14

Pierwsza "5" Pucharu Świata wszech czasów[edytuj]

Stan na 20 marca 2016, po zawodach w Słowenia Planicy.[12]

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Liczba
1. Janne Ahonen  Finlandia 163
2. Adam Małysz  Polska 126
3. Gregor Schlierenzauer  Austria 121
4. Simon Ammann  Szwajcaria 114
5. Thomas Morgenstern  Austria 112
6. Noriaki Kasai  Japonia 106
7. Matti Nykänen  Finlandia 96
8. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 94
Andreas Goldberger  Austria 94
10. Ernst Vettori  Austria 85
11. Andreas Widhölzl  Austria 83
12. Martin Schmitt  Niemcy 75
13. Peter Prevc  Słowenia 72
14. Severin Freund  Niemcy 71
15. Sven Hannawald  Niemcy 69
16. Andreas Felder  Austria 66
17. Andreas Kofler  Austria 65
18. Ari-Pekka Nikkola  Finlandia 63
Matti Hautamäki  Finlandia 63
20. Kazuyoshi Funaki  Japonia 60

Pierwsza "10" Pucharu Świata wszech czasów[edytuj]

Stan na 20 marca 2016, po zawodach w Słowenia Planicy.[13]

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Liczba
1. Janne Ahonen  Finlandia 248
2. Noriaki Kasai  Japonia 205
3. Adam Małysz  Polska 198
4. Simon Ammann  Szwajcaria 175
5. Thomas Morgenstern  Austria 172
6. Gregor Schlierenzauer  Austria 158
7. Andreas Goldberger  Austria 153
8. Andreas Widhölzl  Austria 142
9. Ernst Vettori  Austria 127
10. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 126
11. Matti Hautamäki  Finlandia 122
12. Severin Freund  Niemcy 118
13. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 115
14. Martin Höllwarth  Austria 114
Matti Nykänen  Finlandia 114
16. Andreas Kofler  Austria 112
17. Martin Schmitt  Niemcy 110
18. Wolfgang Loitzl  Austria 107
19. Anders Bardal  Norwegia 103
20. Ari-Pekka Nikkola  Finlandia 102

Pierwsza "30" Pucharu Świata wszech czasów[edytuj]

Stan na 20 marca 2016, po zawodach w Słowenia Planicy.

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Liczba
1. Noriaki Kasai  Japonia 428
2. Janne Ahonen  Finlandia 353
3. Wolfgang Loitzl  Austria 309
4. Adam Małysz  Polska 307
Simon Ammann  Szwajcaria 307
6. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 269
7. Andreas Goldberger  Austria 250
8. Matti Hautamäki  Finlandia 246
9. Martin Schmitt  Niemcy 238
10. Thomas Morgenstern  Austria 237
11. Anders Bardal  Norwegia 235
12. Martin Höllwarth  Austria 233
13. Andreas Widhölzl  Austria 226
14. Andreas Kofler  Austria 224
15. Michael Neumayer  Niemcy 218
Jakub Janda  Czechy 218
17. Michael Uhrmann  Niemcy 217
18. Robert Kranjec  Słowenia 214
19. Gregor Schlierenzauer  Austria 209
20. Martin Koch  Austria 199

Najwięcej występów w konkursach Pucharu Świata[edytuj]

Stan na 20 marca 2016, po zawodach w Słowenia Planicy.
Wzięto pod uwagę dyskwalifikacje. Nie wliczono występów w kwalifikacjach, które nie dały awansu do konkursu.

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Liczba
1. Noriaki Kasai  Japonia 502
2. Janne Ahonen  Finlandia 397
3. Simon Ammann  Szwajcaria 358
4. Wolfgang Loitzl  Austria 356
5. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 350
6. Adam Małysz  Polska 349
7. Jakub Janda  Czechy 343
8. Robert Kranjec  Słowenia 319
9. Martin Höllwarth  Austria 307
10. Martin Schmitt  Niemcy 292
Andreas Kofler  Austria 292
12. Matti Hautamäki  Finlandia 290
13. Andreas Goldberger  Austria 288
Anders Bardal  Norwegia 288
15. Michael Neumayer  Niemcy 280
16. Andreas Widhölzl  Austria 279
17. Michael Uhrmann  Niemcy 273
18. Martin Koch  Austria 271
19. Roberto Cecon  Włochy 265
20. Thomas Morgenstern  Austria 245
Noriaki Kasai - najstarszy zwycięzca konkursu Pucharu Świata

Najstarsi zwycięzcy konkursów Pucharu Świata[edytuj]

Stan na 20 marca 2016, po zawodach w Słowenia Planicy.

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Data zwycięstwa Miejsce Wiek
1. Noriaki Kasai  Japonia 29 listopada 2014 Kuusamo 42 lata 5 m. 23 d.
2. Takanobu Okabe  Japonia 10 marca 2009 Kuopio 38 lat 4 m. 12 d.
3. Robert Kranjec  Słowenia 18 marca 2016 Planica 34 lata 8 m. 2 d.
4. Simon Ammann  Szwajcaria 29 listopada 2014 Kuusamo 33 lata 5 m. 4 d.
5. Adam Małysz  Polska 21 stycznia 2011 Zakopane 33 lata 1 m. 18 d.
6. Jan Matura  Czechy 20 stycznia 2013 Sapporo 32 lata 11 m. 22 d.
7. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 18 lutego 1996 Iron Mountain 31 lat 6 m. 28 d.
8. Anders Bardal  Norwegia 7 marca 2014 Trondheim 31 lat 6 m. 10 d.
9. Janne Ahonen  Finlandia 4 marca 2008 Kuopio 30 lat 9 m. 22 d.
10. Martin Höllwarth  Austria 6 stycznia 2005 Bischofshofen 30 lat 8 m. 24 d.
11. Jernej Damjan  Słowenia 26 stycznia 2014 Sapporo 30 lat 7 m. 29 d.
12. Martin Koch  Austria 18 marca 2012 Planica 30 lat 1 m. 25 d.
13. Andreas Felder  Austria 29 marca 1992 Planica 30 lat 0 m. 23 d.
14. Anders Jacobsen  Norwegia 1 stycznia 2015 Ga-Pa 29 lat 10 m. 15 d.
15. Masahiko Harada  Japonia 13 marca 1998 Trondheim 29 lat 10 m. 4 d.
16. Kazuyoshi Funaki  Japonia 5 lutego 2005 Sapporo 29 lat 9 m. 9 d.
17. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 22 stycznia 2006 Sapporo 29 lat 7 m. 22 d.
18. Stefan Horngacher  Austria 16 stycznia 1999 Zakopane 29 lat 3 m. 27 d.
19. Johan Sætre  Norwegia 23 stycznia 1981 Gstaad 29 lat 0 m. 18 d.
20. Wolfgang Loitzl  Austria 16 stycznia 2009 Zakopane 29 lat 0 m. 3 d.

Najstarsi zawodnicy na podium konkursów Pucharu Świata[edytuj]

Stan na 20 marca 2016, po zawodach w Słowenia Planicy.
Uwzględniono wyłącznie zawodników powyżej 30. roku życia.

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Data podium Miejscowość Lok. Wiek
1. Noriaki Kasai  Japonia 4 marca 2016 Wisła 3. 43 lata 8 m. 27 d.
2. Takanobu Okabe  Japonia 10 marca 2009 Kuopio 1. 38 lat 4 m. 12 d.
3. Robert Kranjec  Słowenia 20 marca 2016 Planica 2. 34 lata 8 m. 4 d.
4. Michael Neumayer  Niemcy 27 stycznia 2013 Vikersund 2. 34 lata 0 m. 12 d.
5. Simon Ammann Szwajcaria Szwajcaria 10 marca 2015 Kuopio 3. 33 lata 8 m. 13 d.
6. Adam Małysz  Polska 20 marca 2011 Planica 3. 33 lata 3 m. 17 d.
7. Jan Matura  Czechy 3 lutego 2013 Harrachov 3. 33 lata 0 m. 5 d.
8. Dmitrij Wasiljew  Rosja 1 grudnia 2012 Kuusamo 2. 32 lata 11 m. 5 d.
9. Janne Ahonen  Finlandia 6 stycznia 2010 Bischofshofen 2. 32 lata 7 m. 26 d.
10. Masahiko Harada  Japonia 29 grudnia 2000 Oberstdorf 3. 32 lata 7 m. 20 d.
11. Stefan Horngacher  Austria 24 stycznia 2002 Hakuba 2. 32 lata 7 m. 4 d.
12. Anders Bardal  Norwegia 10 marca 2015 Kuopio 2. 32 lat 6 m. 14 d.
13. Michael Uhrmann  Niemcy 23 stycznia 2011 Zakopane 3. 32 lata 4 m. 7 d.
14. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 13 marca 1996 Falun 3. 31 lat 7 m. 21 d.
15. Jernej Damjan  Słowenia 20 grudnia 2014 Engelberg 3. 31 lat 6 m. 22 d.
16. Jiří Parma  Czechosłowacja/
 Czechy
22 stycznia 1994 Sapporo 3. 31 lat 0 m. 13 d.
17. Martin Schmitt  Niemcy 16 stycznia 2009 Zakopane 3. 30 lat 11 m. 18 d.
18. Wolfgang Loitzl  Austria 17 grudnia 2010 Engelberg 3. 30 lat 11 m. 4 d.
19. Martin Höllwarth  Austria 9 stycznia 2005 Willingen 2. 30 lat 8 m. 27 d.
20. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 20 stycznia 2007 Zakopane 2. 30 lat 7 m. 20 d.
21. Johan Sætre  Norwegia 20 marca 1982 Štrbské Pleso 3. 30 lat 2 m. 15 d.
22. Martin Koch  Austria 18 marca 2012 Planica 1. 30 lat 1 m. 25 d.
23. Andreas Goldberger  Austria 1 stycznia 2003 Garmisch-Partenkirchen 2. 30 lat 1 m. 3 d.
24. Andreas Felder  Austria 29 marca 1992 Planica 1. 30 lat 0 m. 23 d.

Najmłodsi zwycięzcy konkursów Pucharu Świata[edytuj]

Stan na 20 marca 2016, po zawodach w Słowenia Planicy.

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Data zwycięstwa Miejsce Wiek
1. Steve Collins  Kanada 9 marca 1980 Lahti 15 lat 11 m. 27 d.
2. Thomas Morgenstern  Austria 11 stycznia 2003 Liberec 16 lat 2 m. 12 d.
3. Toni Nieminen  Finlandia 1 grudnia 1991 Thunder Bay 16 lat 6 m. 0 d.
4. Janne Ahonen  Finlandia 19 grudnia 1993 Engelberg 16 lat 7 m. 8 d.
5. Gregor Schlierenzauer  Austria 3 grudnia 2006 Lillehammer 16 lat 10 m. 27 d.
6. Primož Peterka  Słowenia 27 stycznia 1996 Zakopane 16 lat 10 m. 29 d.
7. Martin Höllwarth  Austria 10 stycznia 1991 Predazzo 17 lat 8 m. 28 d.
8. Ari-Pekka Nikkola  Finlandia 28 lutego 1987 Lahti 17 lat 9 m. 12 d.
9. Nicolas Dessum  Francja 22 stycznia 1995 Sapporo 17 lat 11 m. 2 d.
10. Reinhard Schwarzenberger  Austria 30 grudnia 1994 Oberstdorf 17 lat 11 m. 23 d.
11. Pekka Suorsa  Finlandia 22 grudnia 1985 Chamonix 18 lat 0 m. 14 d.
12. Roberto Cecon  Włochy 16 lutego 1990 Predazzo 18 lat 1 m. 19 d.
13. Stephan Hocke  Niemcy 15 grudnia 2001 Engelberg 18 lat 1 m. 25 d.
14. Adam Małysz  Polska 17 marca 1996 Oslo 18 lat 4 m. 14 d.
15. Horst Bulau  Kanada 1 stycznia 1981 Ga-Pa 18 lat 4 m. 18 d.
16. Andreas Wellinger  Niemcy 16 stycznia 2014 Wisła 18 lat 4 m. 19 d.
17. Matti Nykänen  Finlandia 30 grudnia 1981 Oberstdorf 18 lat 5 m. 13 d.
18. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 6 stycznia 1983 Bischofshofen 18 lat 5 m. 16 d.
19. Pavel Ploc  Czechosłowacja 9 stycznia 1983 Harrachov 18 lat 6 m. 25 d.
20. Christian Nagiller  Austria 23 stycznia 2003 Hakuba 18 lat 6 m. 30 d.

Najmłodsi zawodnicy na podium konkursów Pucharu Świata[edytuj]

Stan na 20 marca 2016, po zawodach w Słowenia Planicy.
Uwzględniono wyłącznie zawodników poniżej 18. roku życia. Opracowano na podstawie[14][15].

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Data podium Miejscowość Lok. Wiek
1. Steve Collins  Kanada 9 marca 1980 Lahti 1. 15 lat 11 m. 27 d.
2. Jakub Sucháček  Czechy 29 stycznia 1995 Lahti 2. 16 lat 2 m. 2 d.
3. Thomas Morgenstern  Austria 11 stycznia 2003 Liberec 1. 16 lat 2 m. 12 d.
4. Toni Nieminen  Finlandia 1 grudnia 1991 Thunder Bay 1. 16 lat 6 m. 0 d.
5. Domen Prevc  Słowenia 19 grudnia 2015 Engelberg 2. 16 lat 6 m. 15 d.
6. Janne Ahonen  Finlandia 19 grudnia 1993 Engelberg 1. 16 lat 7 m. 8 d.
7. Ernst Vettori  Austria 26 lutego 1981 Chamonix 3. 16 lat 8 m. 1 d.
8. Gregor Schlierenzauer  Austria 3 grudnia 2006 Lillehammer 1. 16 lat 10 m. 27 d.
9. Primož Peterka  Słowenia 27 stycznia 1996 Zakopane 1. 16 lat 10 m. 29 d.
10. Roberto Cecon  Włochy 29 stycznia 1989 Chamonix 2. 17 lat 1 m. 1 d.
11. Gérard Balanche  Szwajcaria 10 marca 1985 Oslo 3. 17 lat 1 m. 20 d.
12. Didier Mollard  Francja 4 marca 1987 Örnsköldsvik 3. 17 lat 3 m. 0 d.
13. Andreas Wellinger  Niemcy 9 grudnia 2012 Krasnaja Polana 3. 17 lat 3 m. 11 d.
14. Veli-Matti Lindström  Finlandia 3 marca 2001 Oberstdorf 2. 17 lat 3 m. 16 d.
15. Urban Franc  Słowenia 5 grudnia 1992 Falun 2. 17 lat 6 m. 0 d.
16. Matti Nykänen  Finlandia 7 marca 1981 Lahti 2. 17 lat 7 m. 18 d.
17. Ari-Pekka Nikkola  Finlandia 10 stycznia 1987 Szczyrbskie Jezioro 3. 17 lat 7 m. 25 d.
18. Primož Ulaga  Jugosławia 21 marca 1980 Planica 3. 17 lat 8 m. 1 d.
19. Staffan Tällberg  Szwecja 20 grudnia 1987 Sapporo 3. 17 lat 8 m. 3 d.
20. Martin Höllwarth  Austria 6 stycznia 1992 Bischofshofen 2. 17 lat 8 m. 24 d.
21. Nicolas Dessum  Francja 22 stycznia 1995 Sapporo 1. 17 lat 11 m. 2 d.
22. Andreas Bauer  Niemcy 1 stycznia 1982 Garmisch-Partenkirchen 3. 17 lat 11 m. 11 d.
23. Tuomo Ylipulli  Finlandia 19 lutego 1983 Vikersund 3. 17 lat 11 m. 16 d.
24. Reinhard Schwarzenberger  Austria 30 grudnia 1994 Oberstdorf 1. 17 lat 11 m. 23 d.

Zawodnicy z największym odstępem czasowym między pierwszym a ostatnim zwycięstwem w konkursie Pucharu Świata[edytuj]

Stan na 20 marca 2016, po zawodach w Słowenia Planicy.
Uwzględniono zawodników z co najmniej 10-letnim odstępem między pierwszą a ostatnią wygraną.

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Data pierwszego zwycięstwa Data ostatniego zwycięstwa Odstęp czasowy
1. Noriaki Kasai  Japonia 21 marca 1992 29 listopada 2014 22 lata 8 m. 8 d.
2. Adam Małysz  Polska 17 marca 1996 21 stycznia 2011 14 lat 10 m. 4 d.
3. Janne Ahonen  Finlandia 19 grudnia 1993 4 marca 2008 14 lat 2 m. 14 d.
4. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 6 stycznia 1983 17 lutego 1996 13 lat 1 m. 11 d.
5. Martin Höllwarth  Austria 10 stycznia 1992 6 stycznia 2005 12 lat 11 m. 27 d.
6. Simon Ammann  Szwajcaria 17 marca 2002 29 listopada 2014 12 lat 8 m. 12 d.
7. Takanobu Okabe  Japonia 7 grudnia 1996 10 marca 2009 12 lat 3 m. 3 d.
8. Thomas Morgenstern  Austria 11 stycznia 2003 14 grudnia 2013 10 lat 11 m. 3 d.
9. Robert Kranjec  Słowenia 26 listopada 2005 18 marca 2016 10 lat 3 m. 21 d.
10. Kazuyoshi Funaki  Japonia 10 grudnia 1994 5 lutego 2005 10 lat 1 m. 26 d.

Najwięcej wygranych w sezonie konkursów Pucharu Świata[edytuj]

Podział według zawodników

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Liczba Procent Sezon
1. Peter Prevc  Słowenia 15 z 29 51,7% 2015/2016
2. Gregor Schlierenzauer  Austria 13 z 27 48,1% 2008/2009
3. Janne Ahonen  Finlandia 12 z 28 42,8% 2004/2005
4. Martin Schmitt  Niemcy 11 z 26 42,3% 1999/2000
5. Adam Małysz  Polska 11 z 21 52,4% 2000/2001
6. Matti Nykänen  Finlandia 10 z 25 40% 1982/1983
6. Matti Nykänen  Finlandia 10 z 20 50% 1987/1988
6. Andreas Goldberger  Austria 10 z 21 47,6% 1994/1995
6. Martin Schmitt  Niemcy 10 z 29 34,5% 1998/1999
6. Thomas Morgenstern  Austria 10 z 27 37% 2007/2008
6. Gregor Schlierenzauer  Austria 10 z 27 37% 2012/2013
12. Adam Małysz  Polska 9 z 24 37,5% 2006/2007
12. Simon Ammann  Szwajcaria 9 z 23 39,1% 2009/2010
12. Severin Freund  Niemcy 9 z 31 29% 2014/2015
15. Toni Nieminen  Finlandia 8 z 21 38% 1991/1992
15. Gregor Schlierenzauer  Austria 8 z 23 34,8% 2009/2010
17. Horst Bulau  Kanada 7 z 25 28% 1982/1983
17. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 7 z 24 29,2% 1983/1984
17. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 7 z 19 36,8% 1993/1994
17. Matti Nykänen  Finlandia 7 z 25 28% 1985/1986
17. Andreas Felder  Austria 7 z 22 31,8% 1990/1991
17. Primož Peterka  Słowenia 7 z 25 28% 1996/1997
17. Andreas Widhölzl  Austria 7 z 27 25,9% 1999/2000
17. Adam Małysz  Polska 7 z 22 31,8% 2001/2002
17. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 7 z 23 30,4% 2003/2004
17. Thomas Morgenstern  Austria 7 z 26 26,9% 2010/2011

Podział według państw

Miejsce Kraj Procent Liczba Sezon
1.  Finlandia 64,3% 18 z 28 2004/2005
2.  Austria 62,9% 17 z 27 2008/2009
3.  Austria 59,3% 16 z 27 2007/2008
4.  Słowenia 58,6% 17 z 29 2015/2016
5.  Niemcy 57,7% 15 z 26 1999/2000
5.  Austria 57,7% 15 z 26 2010/2011
7.  Austria 57,1% 12 z 21 1991/1992
8.  Austria 53,8% 14 z 26 2011/2012
9.  Austria 52,4% 11 z 21 1994/1995
9.  Polska 52,4% 11 z 21 2000/2001
11.  Norwegia 52,2% 12 z 23 2003/2004
12.  Finlandia 50% 10 z 20 1987/1988
13.  Austria 47,8% 11 z 23 2009/2010
14.  Austria 45,5% 10 z 22 1990/1991
15.  Austria 44,4% 12 z 27 2012/2013
15.  Japonia 44,4% 12 z 27 1997/1998
17.  Austria 44% 11 z 25 1979/1980
18.  Niemcy 42,1% 8 z 19 1993/1994
19.  Norwegia 40,9% 9 z 22 1981/1982
20.  Finlandia 40% 10 z 25 1985/1986
20.  Finlandia 40% 10 z 25 1982/1983
22.  Finlandia 39,3% 11 z 28 1995/1996
23.  Szwajcaria 39,1% 9 z 23 2009/2010
24.  Finlandia 38,1% 8 z 21 1991/1992
25.  Austria 38% 8 z 21 1984/1985
26.  Polska 37,5% 9 z 24 2006/2007
27.  Niemcy 36,4% 8 z 22 2001/2002
28.  Japonia 36% 9 z 25 1996/1997
28.  Austria 36% 9 z 25 1985/1986
30.  Niemcy 35,5% 11 z 31 2014/2015

Najwięcej razy na podium Pucharu Świata w sezonie[edytuj]

Podział według zawodników

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Liczba Procent Sezon
1. Peter Prevc  Słowenia 22 z 29 75,9% 2015/2016
2. Gregor Schlierenzauer  Austria 20 z 27 74,1% 2008/2009
3. Martin Schmitt  Niemcy 18 z 29 62,1% 1998/1999
4. Martin Schmitt  Niemcy 17 z 26 65,4% 1999/2000
4. Simon Ammann  Szwajcaria 17 z 27 63% 2008/2009
6. Simon Ammann  Szwajcaria 16 z 23 69,6% 2009/2010
6. Thomas Morgenstern  Austria 16 z 26 61,5% 2010/2011
6. Janne Ahonen  Finlandia 16 z 27 59,3% 1999/2000
6. Thomas Morgenstern  Austria 16 z 27 59,3% 2007/2008
6. Gregor Schlierenzauer  Austria 16 z 27 59,3% 2012/2013
11. Andreas Goldberger  Austria 15 z 21 71,4% 1994/1995
11. Janne Ahonen  Finlandia 15 z 28 53,6% 2004/2005
11. Kazuyoshi Funaki  Japonia 15 z 29 51,7% 1998/1999
11. Severin Freund  Niemcy 15 z 31 48,4% 2014/2015
15. Adam Małysz  Polska 14 z 21 66,7% 2000/2001
15. Adam Małysz  Polska 14 z 22 63,6% 2001/2002
15. Matti Nykänen  Finlandia 14 z 25 56% 1985/1986
15. Primož Peterka  Słowenia 14 z 25 56% 1996/1997
15. Andreas Widhölzl  Austria 14 z 27 51,9% 1999/2000
15. Gregor Schlierenzauer  Austria 14 z 27 51,9% 2007/2008
15. Noriaki Kasai  Japonia 14 z 29 48,3% 1998/1999
15. Peter Prevc  Słowenia 14 z 31 45,2% 2014/2015
23. Adam Małysz  Polska 13 z 24 54,2% 2006/2007
23. Matti Nykänen  Finlandia 13 z 25 52% 1982/1983
23. Janne Ahonen  Finlandia 13 z 23 56,5% 2003/2004
23. Janne Ahonen  Finlandia 13 z 29 44,8% 1998/1999
23. Stefan Kraft  Austria 13 z 31 41,9% 2014/2015

Podział według państw

Miejsce Kraj Procent Liczba Sezon
1.  Austria 50,8% 32 z 63 1991/1992
2.  Austria 45,7% 37 z 81 2007/2008
3.  Japonia 43,7% 38 z 87 1998/1999
4.  Austria 43,2% 35 z 81 2008/2009
5.  Austria 42,3% 33 z 78 2010/2011
6.  Austria 41,3% 31 z 75 1979/1980
7.  Austria 38,9% 28 z 72 1980/1981
8.  Austria 38,5% 30 z 78 2011/2012
9.  Austria 37,7% 26 z 69 2009/2010
10.  Japonia 37% 30 z 81 1997/1998
11.  Austria 35,8% 29 z 81 2002/2003
12.  Finlandia 35,7% 30 z 84 1995/1996
13.  Austria 35,3% 18 z 51 1992/1993
14.  Austria 34,8% 23 z 66 1990/1991
15.  Finlandia 34,6% 27 z 78 1999/2000
16.  Słowenia 34,5% 30 z 87 2015/2016
17.  Norwegia 33,3% 23 z 69 2003/2004
 Austria 33,3% 25 z 75 1985/1986
19.  Szwajcaria 32,2% 16 z 69 2009/2010
20.  Norwegia 31,9% 23 z 72 1980/1981
21.  Finlandia 31,7% 20 z 63 2000/2001
22.  Austria 30,7% 23 z 75 1989/1990
23.  Niemcy 30,3% 20 z 66 1990/1991
 Norwegia 30,3% 20 z 66 1981/1982
25.  Finlandia 29,8% 25 z 84 2004/2005
26.  Niemcy 29,5% 23 z 78 1999/2000
27.  Japonia 29,3% 22 z 75 1996/1997
28.  Norwegia 28,7% 25 z 87 2015/2016
29.  Austria 28,6% 18 z 63 1984/1985
30.  Norwegia 28,4% 23 z 81 2007/2008
 Austria 28,4% 23 z 81 2012/2013

Najwięcej wygranych z rzędu konkursów Pucharu Świata[edytuj]

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Liczba Sezon
1. Janne Ahonen  Finlandia 6 2004/2005
1. Matti Hautamäki  Finlandia 6 2004/2005
1. Thomas Morgenstern  Austria 6 2007/2008
1. Gregor Schlierenzauer  Austria 6 2008/2009
5. Andreas Goldberger  Austria 5 1994/1995
5. Adam Małysz  Polska 5 2000/2001
5. Sven Hannawald  Niemcy 5 2001/2002

Konkursy drużynowe[edytuj]

Najwięcej razy na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata[edytuj]

Stan na 19 marca 2016, po zawodach w Słowenia Planicy.

Miejsce Państwo Gold medal icon.svg Silver medal icon.svg Bronze medal icon.svg Razem
1.  Austria 27 20 17 64
2.  Norwegia 16 19 13 48
3.  Finlandia 15 13 9 37
4.  Niemcy 10 14 16 40
5.  Słowenia 9 4 6 19
6.  Japonia 4 7 11 22
7.  Polska 0 3 6 9
8.  Rosja 0 1 2 3
9.  Czechy 0 0 1 1

Miejsca rozgrywania Pucharu Świata[edytuj]

Puchar Świata jest rozgrywany głównie w krajach nordyckich (w Norwegii i Finlandii, okazjonalnie w Szwecji) i Europie Środkowej (w Austrii, Czechach, Niemczech, Polsce, Słowenii i Szwajcarii), z pojedynczymi konkursami w Japonii. Sporadycznie, w wybranych latach, także w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Rosji, we Francji i Włoszech. W Polsce konkursy PŚ odbywają się w Zakopanem (pierwszy konkurs 26 stycznia 1980) i w Wiśle (pierwszy konkurs 9 stycznia 2013). W sumie zawody tej rangi odbywały się w 55 miejscach, w 15 krajach (w 18, jeśli potraktować oddzielnie Czechosłowację, Jugosławię i NRD).

Polska Puchar Świata w Polsce
Miejsce rozgrywania zawodów Nazwa skoczni Sezony
Wisła im. Adama Małysza od sezonu 12/13
Zakopane im. Stanisława Marusarza 79/80, 89/90, 95/96, 97/98-99/00 i od sezonu 01/02

Miejsca rozgrywania PŚ w poszczególnych sezonach[edytuj]

Lp. Miejscowość 79/
80
80/
81
81/
82
82/
83
83/
84
84/
85
85/
86
86/
87
87/
88
88/
89
89/
90
90/
91
91/
92
92/
93
93/
94
94/
95
95/
96
96/
97
97/
98
98/
99
99/
00
00/
01
01/
02
02/
03
03/
04
04/
05
05/
06
06/
07
07/
08
08/
09
09/
10
10/
11
11/
12
12/
13
13/
14
14/
15
15/
16
1. Włochy Cortina d'Ampezzo +
[d]
+ + + +
2. Niemcy Oberstdorf + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
3. Niemcy Garmisch
−Partenkirchen
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
4. Austria Innsbruck + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
[d]
+ + + + + + + +
5. Austria Bischofshofen + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
6. Japonia Sapporo + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
7. Kanada Thunder Bay + + + + + + + + + + + + + +
8. Polska Zakopane +
[d]
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
9. Francja Saint-Nizier + +
[d]
10. Szwajcaria Sankt Moritz + + + + + + + + +
11. Szwajcaria Gstaad + + +
[d]
+ + +
12. Szwajcaria Engelberg + + + + + + + + + + + + + + +
[d]
+ + + + + + + + + + + + + + +
13. Norwegia Vikersund + + +
[d]
+ + + + + + + +
14. Finlandia Lahti + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
[e]
+ + + + + +
[d]
+ + + + + + + +
15. Szwecja Falun + + + + + + +
[d]
+ + + +
[d]
+ + + + + + + +
16. Norwegia Oslo + + + + + + + + + + +
[f]
+ + +
[d]
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
17. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii/Słowenia Planica + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
18. Czechosłowacja/Słowacja Szczyrbskie Jezioro + + + + +
19. Czechy Harrachov + + + + +
[d]
+ + + + + + + + + +
[d]
+
[d]

[d]
+ + +
20. Czechy Liberec + + +
[d]
+ + +
[d]
+ + +
[d]
21. Stany Zjednoczone Ironwood +
22. Francja Chamonix + + + + + +
23. Norwegia Bærum + +
[d]
24. Austria Tauplitz + + + + + + + + + + + + +
25. Stany Zjednoczone Lake Placid + + + + + + + + +
26. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo +
[g]
27. Norwegia Lillehammer + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
28. Szwecja Örnsköldsvik + + + + + +
29. Niemiecka Republika Demokratyczna/Niemcy Klingenthal + + + + +
[d]
+ + + +
30. Niemiecka Republika Demokratyczna Oberwiesenthal + +
[d]
31. Niemiecka Republika Demokratyczna/Niemcy Oberhof
[d]
+ + + +
32. Norwegia Rælingen +
33. Włochy Gallio +
34. Norwegia Meldal +
35. Włochy Predazzo + + + +
[d]
+ + + + + + + +
36. Szwecja Sollefteå +
37. Norwegia Raufoss +
38. Francja Courchevel
[d]
+
[d]
39. Szwecja Bollnäs +
40. Norwegia Trondheim + + + + + + + + + + + + + + + + + +
41. Niemcy Ruhpolding +
42. Austria Murau +
43. Niemcy Willingen + + + + + + + + + + + + + + + +
[d]
+ + +
44. Finlandia Kuopio + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
45. Austria Villach + + + + +
46. Stany Zjednoczone Iron Mountain + +
47. Finlandia Kuusamo + + + + + + + + + + + + + +
[d]
48. Japonia Hakuba + + + + + +
49. Austria Ramsau +
[d]
50. Stany Zjednoczone Park City + +
51. Niemcy Titisee-Neustadt + + + + + + + +
52. Włochy Pragelato + +
53. Kanada Whistler +
54. Rosja Krasnaja Polana[h] +
55. Polska Wisła + + + +
56. Rosja Niżny Tagił + +
57. Kazachstan Ałmaty +

Pozostałe statystyki[edytuj]

Największa i najmniejsza przewaga pierwszego zawodnika nad drugim w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[edytuj]

Od sezonu 1993/1994 w którym za miejsca zajęte w konkursach Pucharu Świata zawodnicy otrzymywali punkty według następującej tabeli.

miejsce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
punkty 100 80 60 50 45 40 36 32 29 26 24 22 20 18 16 15 14 13 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1
  • 813 pkt – Peter Prevc - Severin Freund, Sezon 2015/2016
  • 0 pkt – Severin Freund - Peter Prevc, Sezon 2014/2015 (o zwycięstwie klasyfikacji generalnej PŚ decydowała ilość zwycięstw w jednym sezonie. Severin Freund odniósł w tym sezonie 9 zwycięstw, zaś Prevc 3)

W sezonach od 1979/1980 do 1992/1993 w których skoczkom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata według następującej tabeli:

miejsce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15
punkty 25 20 15 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Największa przewaga pierwszego/ych zawodnika/ów nad drugim/kolejnym w konkursach Pucharu Świata[edytuj]

Najmniejsza przewaga pierwszego zawodnika nad drugim w konkursach Pucharu Świata[edytuj]

Najmniejsza przewaga punktowa od 1 do 10 miejsca w konkursach Pucharu Świata[edytuj]

Najwyższe noty za dwa skoki w konkursie Pucharu Świata (bez lotów)[edytuj]

System bez punktów za wiatr[edytuj]

System z punktami za wiatr[edytuj]

Podwójni triumfatorzy konkursu Pucharu Świata[edytuj]

Ex aequo na podium (drugie miejsce)[edytuj]

Ex aequo na podium (trzecie miejsce)[edytuj]

Miejsca od 1 do 4 zajmowane przez zawodników z jednego kraju w konkursie PŚ[edytuj]

Całe podium zajmowane przez zawodników z jednego kraju w konkursie PŚ[edytuj]

Inne[edytuj]

  • Dotychczas, w 870 zawodach w cyklu Pucharu Świata (na 919 zaplanowanych), zwyciężało 146 zawodników. W 10 przypadkach dwóch zawodników dzieliło najwyższy stopień podium (Stan po zakończeniu sezonu 2014/2015).
  • Nigdy w historii PŚ Kryształowej Kuli nie zdobył zawodnik spoza Europy. Najbliżej tego osiągnięcia był Kazuyoshi Funaki, który w sezonie 1997/1998 zajął 2. miejsce w klasyfikacji generalnej, przegrywając z Primožem Peterką o 19 punktów.
  • Tylko raz zdarzyło się, by zwycięzca 1. konkursu PŚ wygrał zarazem ostatni konkurs. Dokonał tego Martin Schmitt, który w sezonie 2000/2001 wygrał inauguracyjne zawody w Kuopio i finalne zawody w Planicy.
  • Austriak Ernst Vettori nigdy nie zdobył Kryształowej Kuli, mimo że aż 4-krotnie zajmował miejsca na podium klasyfikacji generalnej (był 3 razy 2. i raz 3.).

Oficjalni nadawcy[edytuj]

Kraj Nadawca
 Austria ORF
 Czechy ČT
 Finlandia MTV3, Yle
 Japonia NHK
 Niemcy ARD, ZDF
 Norwegia NRK
 Polska TVP
 Słowenia RTVSLO
 Szwajcaria SRG SSR
 Unia Europejska Eurosport

Zobacz też[edytuj]

Uwagi

  1. Wyjątkiem od tej reguły był sezon 1983/1984, w którym do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata wliczono także punkty zdobyte podczas zimowych igrzysk olimpijskich w Sarajewie (w 1984).
  2. Wyjątkiem od tej reguły były sezony 1991/1992, 1993/1994, 1995/1996 i 1997/1998, w których do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata wliczono także punkty zdobyte podczas mistrzostw świata w lotach narciarskich w Harrachovie (w 1992), w Planicy (w 1994), w Tauplitz/Bad Mitterndorf (w 1996) oraz w Oberstdorfie (w 1998).
  3. Formalnie Freund i Prevc zajęli ex aequo 1. miejsce, jednak Niemiec otrzymał Kryształową Kulę za względu na większą liczbę zwycięstw w konkursach indywidualnych (9:3).
  4. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab Konkurs został odwołany
  5. Nie rozegrano PŚ indywidualnie, ale konkursy drużynowe zaliczono do Pucharu Narodów
  6. Konkursu nie wliczono do klasyfikacji PŚ
  7. Konkursy o mistrzostwo olimpijskie w 1984, zaliczone do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w sezonie 83/84
  8. Międzynarodowa Federacja Narciarska jako gospodarza zawodów Pucharu Świata podaje Soczi, gospodarza Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014. Faktycznym miejscem rozegrania konkursu była jednak odległa od tego miasta o kilkadziesiąt kilometrów miejscowość Krasnaja Polana.

Przypisy

  1. Adrian Dworakowski: Historia Pucharu Świata (pol.). skijumping.pl, 2002-06-30. [dostęp 2014-01-04].
  2. a b c O Pucharze Świata (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-05].
  3. Zawodnicy z prawem startu w Pucharze Świata (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-07].
  4. Skoki narciarskie - poznaj dyscyplinę (pol.). sport.tvp.pl. [dostęp 2014-01-06].
  5. Paweł Stawowczyk: Zasady punktacji poszczególnych konkursów (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-06].
  6. The International Ski Competition Rules - Book III Ski Jumping (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2014-01-06].
  7. Paweł Guzik: Skoki narciarskie: FIS podaje szczegóły nowych zasad! (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2010-01-29].
  8. Paweł Guzik: Skoki narciarskie: Nowe zasady punktacji tylko w kilku konkursach! (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2010-01-29].
  9. FIS-Ski - All Podiums (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-01-28].
  10. FIS-Ski - Multi podiums - Winner (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2013-11-26].
  11. FIS-Ski - Multi podiums - Top 3 (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2013-11-26].
  12. FIS-Ski - Multi podiums - Top 5 (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2013-11-26].
  13. FIS-Ski - Multi podiums - Top 10 (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2013-11-26].
  14. Overview top ranked in all competitions (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2016-01-10].
  15. Adam Kwieciński: Zawodnicy. [dostęp 2016-01-10].

Linki zewnętrzne[edytuj]