Przejdź do zawartości

Puchar Europejski piłkarzy ręcznych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Puchar Europejski EHF
Ilustracja
2024/2025
Dyscyplina

Piłka ręczna

Organizator rozgrywek

EHF

Data założenia

1993

Założyciel

EHF

Poprzednia nazwa

Puchar Miast EHF (1993–1999)
Puchar Wyzwań EHF (2000–2019)

Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca

Niemcy TUSEM Essen

Obecny zwycięzca

Macedonia Północna RK Alkaloid (2025)

Najwięcej zwycięstw

Rumunia CS UCM Reşiţa (3)

Strona internetowa

Puchar Europejski EHF (1993–1999 Puchar Miast EHF, 2000–2019 Puchar Wyzwań EHF) – trzecie w hierarchii, po Lidze Mistrzów i Lidze Europejskiej, europejskie klubowe rozgrywki piłki ręcznej utworzone z inicjatywy Europejskiej Federacji Piłki Ręcznej (EHF) w 1993 r. i od tej pory cyklicznie rozgrywane co sezon[1].

Format rozgrywek

[edytuj | edytuj kod]

Od sezonu 2020/21 do sezonu 2022/23 prawo do uczestnictwa w rozgrywkach miały 2 zespoły z federacji krajowych, które zajmowały lokatę niższą niż 9. w Rankingu EHF oraz 3 najlepsze zespoły z federacji zajmujących w rankingu miejsce niższe niż 30[2]. Od sezonu 2023/24 prawo do uczestniczenia w rozgrywkach reguluje klasyfikacja Pucharu Europejskiego w rankingu EHF. EHF ma również prawo przyznania „dzikich kart” klubom ubiegającym się o udział w turnieju.

Zawody odbywają się systemem pucharowym w formie dwumeczu.

Podział miejsc według federacji krajowych w EHF European Cup[3]

[edytuj | edytuj kod]

Przykłady aktualne na sezon 2024/25

  • Federacje, które nie zajmują miejsca w rankingu zapewniającego awans do Ligi Mistrzów, lub Ligi Europejskiej mają prawo wystawić po 4 zespoły. Przykłady takich federacji: Czechy Czechy, Izrael Izrael, Serbia Serbia
  • Federacje zajmujące miejsca premiowane awansem do Ligi Mistrzów, lub Ligi Europejskiej mają prawo wystawić we wszystkich europejskich rozgrywkach EHF od 4 do 5 zespołów (w zależności od innych rankingów). Liczba zespołów tych federacji, które mają prawo startu w EHF European Cup jest równa liczbie pozostałych miejsc na kluby w rozgrywkach europejskich, po odliczeniu klubów biorących udział w Lidze Mistrzów i Lidze Europejskiej. Przykłady:
    • Norwegia Norwegia posiada limit 4 zespołów we wszystkich rozgrywkach europejskich. Mistrz kraju ma zagwarantowane miejsce w Lidze Mistrzów, natomiast Norwegia nie posiada zapewnionego miejsca w Lidze Europejskiej. Norweskiej federacji pozostają 3 wolne miejsca na Puchar Europejski.
    • Chorwacja Chorwacja posiada limit 4 zespołów we wszystkich rozgrywkach europejskich. Mistrz kraju ma zagwarantowane miejsce w Lidze Mistrzów, natomiast wicemistrz i 3. miejsce ma prawo gry w Lidze Europejskiej. Chorwackiej federacji pozostaje 1 wolne miejsce na Puchar Europejski.
    • Polska Polska posiada limit 4 zespołów we wszystkich rozgrywkach europejskich. Mistrz kraju ma zagwarantowane miejsce w Lidze Mistrzów, natomiast wicemistrz, 3. miejsce i 4. miejsce mają prawo gry w Lidze Europejskiej. Polskiej federacji nie pozostaje żadne wolne miejsce w Pucharze Europejskim.
  • Federacje, których kluby nie brały udziału w europejskich rozgrywkach od co najmniej 3 lat mają prawo wystawić po 3 zespoły. Przykłady takich federacji: Albania Albania, Gruzja Gruzja, Monako Monako

Liczba miejsc danej federacji w rozgrywkach może ulec zmianie, na przykład w przypadku rezygnacji jednego z klubów z udziału w pucharach.

Zwycięzcy

[edytuj | edytuj kod]

Puchar Miast EHF

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Finał
Zwycięzca Wynik Finalista
1993/1994 Niemcy TUSEM Essen 27–17
31–26		 Szwecja HK Drott
1994/1995 Niemcy TV Niederwürzbach 26–29
32–26		 Hiszpania Cadagua Gáldar
1995/1996 Norwegia Drammen HK 22–21
27–21		 Niemcy SG Hameln
1996/1997 Niemcy TuS Nettelstedt 32–19
27–23		 Dania KIF Kolding
1997/1998 Niemcy TuS Nettelstedt 24–22
25–23		 Szwecja IFK Skövde HK
1998/1999 Niemcy SG Flensburg-Handewitt 27–27
26–21		 Hiszpania A.D.C. Ciudad Real
1999/2000 Niemcy TV Grosswallstadt 30–23
27–32		 Hiszpania BM Valladolid

Puchar Wyzwań EHF

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Finał
Zwycięzca Wynik Finalista
2000/2001 Serbia i Czarnogóra RK Jugović Kać 27–27

26–22

 Szwajcaria Pfadi Winterthur
2001/2002 Dania Skjern Handball 20–27

34–17

 Macedonia Północna RK Pelister
2002/2003 Dania Skjern Handball 27–30

35–25

 Grecja Filippos Verias
2003/2004 Szwecja IFK Skövde 20–21

27–24

 Francja Dunkerque Handball
2004/2005 Szwajcaria Wacker Thun 29–24

26–29

 Portugalia ABC/UMinho
2005/2006 Rumunia CSA Steaua Bukareszt 29–24

26–29

 Portugalia SC Horta
2006/2007 Rumunia CS Caras Reșița 26–26

36–36

 Norwegia Drammen HK
2007/2008 Rumunia CS Caras Reșița 28–29

26–18

 Austria Alpa Hard
2008/2009 Rumunia CS Caras Reșița 25–27

25–20

 Rumunia CSU Suceava
2009/2010 Portugalia Sporting CP 27–25

27–26

 Polska MMTS Kwidzyn
2010/2011 Słowenia RK Koper 27–27

31–27

 Portugalia Benfica
2011/2012 Grecja AC Diomidis Argous 26–23

20–22

 Szwajcaria Wacker Thun
2012/2013 Białoruś SKA Mińsk 31–26

32–24

 Luksemburg Handball Esch
2013/2014 Szwecja IK Sävehof 37- 26

n/a

 Serbia RK Metaloplastika
2014/2015 Rumunia HC Odorheiu Secuiesc 28–32

32–25

 Portugalia ABC/UMinho
2015/2016 Portugalia ABC/UMinho 28–22

25–29

 Portugalia Benfica
2016/2017 Portugalia Sporting CP 37–28

30–24

 Rumunia AHC Potaissa Turda
2017/2018 Rumunia AHC Potaissa Turda 33–22

26–27

 Grecja AEK Ateny
2018/2019 Rumunia CSM Bukareszt 22–22

26–20

 Portugalia Madera Andebol
2019/2020 Zawody nie odbyły się z powodu pandemii COVID-19

Puchar Europejski EHF

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Finał
Zwycięzca Wynik Finalista
2020/2021 Grecja AEK Ateny 30–26

24–20

 Szwecja Ystads
2021/2022 Norwegia Nærbø 29–25

27–26

 Rumunia CS Minaur
2022/2023 Serbia RK Vojvodina 30–23

25–23

 Norwegia Nærbø
2023/2024 Islandia Valur 30–26

32–35

 Grecja Olympiacos
2024/2025 Macedonia Północna RK Alkaloid 29-25

10-0

 Grecja AEK Ateny

Klasyfikacja finalistów

[edytuj | edytuj kod]
Drużyna Zwycięzca Lata wygranych Finalista Lata przegranych
Rumunia CS Caras Reșița 3 2007, 2008, 2009
Niemcy TuS Nettelstedt 2 1997, 1998
Dania Skjern Handball 2 2002, 2003
Portugalia Sporting CP 2 2010, 2017
Portugalia ABC/UMinho 1 2016 2 2005, 2015
Grecja AEK Ateny 1 2021 2 2018, 2025
Szwecja IFK Skövde 1 2004 1 1998
Norwegia Drammen HK 1 1996 1 2007
Szwajcaria Wacker Thun 1 2005 1 2012
Rumunia AHC Potaissa Turda 1 2018 1 2017
Norwegia Nærbø 1 2022 1 2023
Niemcy TUSEM Essen 1 1994
Niemcy TV Niederwürzbach 1 1995
Niemcy SG Flensburg-Handewitt 1 1999
Niemcy TV Großwallstadt 1 2000
Serbia i Czarnogóra RK Jugović Kać 1 2001
Rumunia CSA Steaua Bukareszt 1 2006
Słowenia RK Koper 1 2006
Grecja AC Diomidis Argous 1 2012
Białoruś SKA Mińsk 1 2013
Szwecja IK Sävehof 1 2014
Rumunia HC Odorheiu Secuiesc 1 2015
Rumunia CSM Bukareszt 1 2019
Serbia Vojvodina 1 2023
Islandia Valur 1 2024
Macedonia Północna RK Alkaloid 1 2025
Portugalia SL Benfica 2 2011, 2016
Szwecja HK Drott 1 1994
Hiszpania Cadagua Gáldar 1 1995
Niemcy SG Hameln 1 1996
Dania KIF Kolding 1 1997
Hiszpania A.D.C. Ciudad Real 1 1999
Hiszpania BM Valladolid 1 2000
Szwajcaria Pfadi Winterthur 1 2001
Macedonia Północna RK Pelister 1 2002
Grecja Filippos Verias 1 2003
Francja Dunkerque Handball 1 2004
Portugalia SC Horta 1 2006
Austria Alpa Hard 1 2008
Polska MMTS Kwidzyn 1 2010
Luksemburg Handball Esch 1 2013
Serbia RK Metaloplastika 1 2014
Portugalia Madera Andebol 1 2019
Szwecja IF Ystads 1 2021
Rumunia Minaur Baia Mare 1 2022
Grecja Olympiacos 1 2024

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ EHF Executive Committee meets at EHF EURO 2020 in Stockholm [online], eurohandball.com [dostęp 2023-06-29] (ang.).
  2. ↑ EHF announces place distribution for 2022/23 club competitions [online], eurohandball.com [dostęp 2023-07-13] (ang.).
  3. ↑ Place distribution for next season’s EHF club competitions released [online], eurohandball.com [dostęp 2024-07-12] (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Puchar_Europejski_piłkarzy_ręcznych&oldid=77481523”