Puchar Pięciu Narodów 1924

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Puchar Pięciu Narodów 1924
1923 1925
1 stycznia 1924 – 27 marca 1924
Drużyny  Anglia
 Francja
 Irlandia
 Szkocja
 Walia
Szczegóły turnieju
Zwycięzca  Anglia
Wielki Szlem  Anglia
Triple Crown  Anglia
Calcutta Cup  Anglia
Statystyki turnieju
Liczba meczów 10
Statystyki indywidualne
Najwięcej punktów Anglia Catcheside (18)[1]
Najwięcej przyłożeń Anglia Catcheside (6)[2]

Puchar Pięciu Narodów 1924 – dziesiąta edycja Pucharu Pięciu Narodów, corocznego turnieju w rugby union rozgrywanego pomiędzy pięcioma najlepszymi zespołami narodowymi półkuli północnej, która odbyła się pomiędzy 1 stycznia a 27 marca 1924 roku. Wliczając turnieje w poprzedniej formie, od czasów Home Nations Championship, była to trzydziesta siódma edycja tych zawodów. W turnieju zwyciężyła Anglia, która pokonała wszystkich rywali i tym samym zdobyła Triple Crown oraz Wielkiego Szlema.

Zgodnie z ówczesnymi zasadami punktowania dropgol był warty cztery punkty, podwyższenie dwa, natomiast przyłożenie i pozostałe kopy trzy punkty[3]. Carston Catcheside został pierwszym zawodnikiem w historii turnieju, który zdobył przyłożenie we wszystkich czterech meczach jednej edycji[4].

Tabela[edytuj | edytuj kod]

Poz. Drużyna Mecze Punkty Pkt
M W R P + - +/-
1  Anglia 4 4 0 0 69 19 +50 8
2  Szkocja 4 2 0 2 58 49 +9 4
=  Irlandia 4 2 0 2 30 37 -7 4
4  Francja 4 1 0 3 25 45 -20 2
=  Walia 4 1 0 3 39 71 -32 2

Mecze[edytuj | edytuj kod]

1 stycznia 1924
sędzia: Walia Evan Roberts
Francja  12 – 10  Szkocja Stade Pershing, Paryż
widzów: 30 000

Punkty: Galau 3 (P)
Jauréguy 3 (P)
Moureu 3 (P)
Piquiral 3 (P)

(6-3)
Relacja
Punkty: Wallace 3 (P)
Davies 3 (K)
Waddell 4 (dg)

19 stycznia 1924
sędzia: Szkocja Alexander Angus
Walia  9 – 17  Anglia St. Helens Ground, Swansea
widzów: 35 000

Punkty: Johnson 3 (P)
Jones 3 (P)
Owen 3 (P)

(3-11)
Relacja
Punkty: Catcheside 6 (2P)
Jacob 3 (P)
Locke 3 (P)
Myers 3 (P)
Conway 2 (pd)

26 stycznia 1924
sędzia: Szkocja Alfred Lawrie
Irlandia  6 – 0  Francja Lansdowne Road, Dublin
widzów: 20 000

Punkty: Atkins 3 (P)
Stephenson 3 (P)

(3-0)
Relacja

2 lutego 1924
sędzia: Irlandia (wyspa) J. McGowan
Szkocja  35 – 10  Walia Inverleith, Edynburg

Punkty: Bertram 3 (P)
Bryce 3 (P)
Macpherson 3 (P)
Smith 9 (3P)
Wallace 3 (P)
Waddell 3 (P)
Drysdale 11 (4pd, K)

(22-0)
Relacja
Punkty: Griffiths 3 (P)
Jones 3 (P)
Male 4 (2pd)

9 lutego 1924
sędzia: Walia Thomas Vile
Irlandia  3 – 14  Anglia Ravenhill Stadium, Belfast
widzów: 15 000

Punkty: Douglas 3 (P)

(3-3)
Relacja
Punkty: Catcheside 6 (2P)
Corbett 3 (P)
Hamilton-Wickes 3 (P)
Conway 2 (pd)

23 lutego 1924
sędzia: Walia Albert Freethy
Anglia  19 – 7  Francja Twickenham Stadium, Londyn
widzów: 40 000

Punkty: Catcheside 3 (P)
Jacob 9 (3P)
Young 3 (P)
Conway 4 (2pd)

(9-0)
Relacja
Punkty: Ballarin 3 (P)
Béhotéguy 4 (dg)

23 lutego 1924
sędzia: Walia Thomas Vile
Szkocja  13 – 8  Irlandia Inverleith, Edynburg

Punkty: Bertram 3 (P)
Waddell 6 (2P)
Drysdale 4 (2pd)

(10-5)
Relacja
Punkty: Stephenson 8 (2P, pd)

8 marca 1924
sędzia: Szkocja J. Tulloch
Walia  10 – 13  Irlandia Cardiff Arms Park, Cardiff
widzów: 35 000

Punkty: Pugh 3 (P)
Richards 3 (P)
Watkins 4 (dg)

(3-8)
Relacja
Punkty: F. Hewitt 3 (P)
T. Hewitt 3 (P)
Stephenson 3 (P)
Crawford 4 (2pd)

15 marca 1924
sędzia: Walia Thomas Vile
Anglia  19 – 0  Szkocja Twickenham Stadium, Londyn
widzów: 43 000

Punkty: Catcheside 3 (P)
Myers 7 (P, dg)
Wakefield 3 (P)
Conway 6 (3pd)

(5-0)
Relacja

27 marca 1924
sędzia: Anglia R. Roberts
Francja  6 – 10  Walia Stade Olympique Yves-du-Manoir, Colombes
widzów: 40 000

Punkty: Béhotéguy 3 (P)
Lubin-Lebrère 3 (P)

(6-7)
Relacja
Punkty: Finch 3 (P)
Rickards 3 (P)
Griffiths 4 (dg)


Inne nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Statsguru / Test matches / Player records / total points scored (ang.). stats.espnscrum.com. [dostęp 2016-07-04].
  2. Statsguru / Test matches / Player records / total tries scored (ang.). stats.espnscrum.com. [dostęp 2016-07-04].
  3. Scoring through the ages (ang.). rugbyfootballhistory.com. [dostęp 2016-07-04].
  4. March 15 down the years (ang.). een.espn.co.uk. [dostęp 2016-07-04].