Pulsacja Plancka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pulsacja Plancka – pochodna jednostka pulsacji w naturalnym systemie jednostek, oznaczana jako ωP.

gdzie: tPczas Plancka, Gstała grawitacji, cprędkość światła w próżni, zredukowana stała Plancka.

Pulsacja Plancka jest to pulsacja fali elektromagnetycznej, której energia kwantu jest równa energii Plancka. Taką pulsację ma fala materii stowarzyszona z cząstką o masie równej masie Plancka poruszającą się z prędkością światła.