Pustelnik (powiat miński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy Pustelnika, wsi w Polsce. Zobacz też: Pustelnik (strumień).
Pustelnik
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej
Państwo  Polska
Województwo mazowieckie
Powiat miński
Gmina Stanisławów
Liczba ludności (2012-12-31) 527[1]
Strefa numeracyjna 25
Kod pocztowy 05-304
Tablice rejestracyjne WM
SIMC 0690111
Położenie na mapie gminy Stanisławów
Mapa lokalizacyjna gminy Stanisławów
Pustelnik
Pustelnik
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pustelnik
Pustelnik
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Pustelnik
Pustelnik
Położenie na mapie powiatu mińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu mińskiego
Pustelnik
Pustelnik
Ziemia52°16′18″N 21°27′42″E/52,271667 21,461667

Pustelnikwieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Stanisławów.

Położona nad rzeczką Czarną.

Wieś szlachecka położona była w 1580 roku w powiecie warszawskim ziemi warszawskiej województwa mazowieckiego[2]. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa siedleckiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kościół w stylu współczesnym jednonawowy zbudowany w latach 1983-2003 według projektu arch. Wiesławy Pląski z Siedlec przez ks. Witolda Adama Górnego. Do czasu budowy nowego kościoła we wsi znajdowała się świątynia drewniana o cechach klasycyzmu z 1843 r. następnie rozebrana. Ołtarz z domieszką form barokowych przeniesiony został do nowego obiektu, teraz znajduje się w Kaplicy Miłosierdzia Bożego,

W prezbiterium kościoła, w ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem w typie Hodegetria prawdopodobnie powstały w warsztacie małopolskim w XV lub XVI w. Obraz malowany temperą na trzech deskach lipowych, w latach późniejszych kilkakrotnie przemalowany olejno. W latach 1983-85 obraz został poddany konserwacji przez doc. (obecnie prof.) Małgorzatę Schuster-Gawłowską.

Plebania z 1843 roku. Budynek murowany w stylu dworku szlacheckiego. Położona w środku ogrodu na wysokiej skarpie nad rzeką Czarną. W ogrodzie kilka 300 - tu letnich dębów. Na cmentarzu parafialnym nagrobki hrabiowskie z XIX stulecia.

Figura Matki Bożej z 1919 roku, z tablicą dziękczynną za cudowne ocalenie mieszkańców od zarazy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Strona gminy, ludność
  2. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 5: Mazowsze, Warszawa 1895, s. 252.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]