Pustosz kradnik
| ||
| Ptinus fur[1] | ||
| (Linnaeus, 1758) | ||
| ||
| Systematyka | ||
| Domena | eukarionty | |
| Królestwo | zwierzęta | |
| Typ | stawonogi | |
| Gromada | owady | |
| Podgromada | owady uskrzydlone | |
| Rząd | chrząszcze | |
| Podrząd | chrząszcze wielożerne | |
| Rodzina | kołatkowate | |
| Podrodzina | pustoszowate | |
| Rodzaj | Ptinus | |
| Gatunek | pustosz kradnik | |
Pustosz kradnik (Ptinus fur) – gatunek chrząszcza zaliczany do pustoszowatych.
Wygląd[edytuj | edytuj kod]
Jasnobrązowy chrząszcz o długości do 3 mm. Pokrywy skrzydeł owłosione białymi włoskami ułożonymi w paski (poprzeczne do osi ciała). U pustosza występuje dymorfizm płciowy: samiec ma kształt cylindryczny (podłużny), a samica owalny. Odnóża i czułki długie. Przy dotknięciu pustosz udaje martwego. Larwa owłosiona.
Występowanie[edytuj | edytuj kod]
Gatunek kosmopolityczny i synantropijny. Spotykany w Polsce i całej Europie. Występuje w budynkach gospodarskich, dziuplach drzew, gniazdach ptaków, starych ulach, a także w mieszkaniach (coraz rzadziej ze względu na warunki wilgotnościowe w pomieszczeniach).
Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]
Pustosz przechodzi przeobrażenie zupełne.
Pustosz jako szkodnik[edytuj | edytuj kod]
Larwy pustosza wygryzają w książkach chodniki. Zagrożenie pustoszem nie jest obecnie duże z uwagi na niekorzystną dla niego niską wilgotność w pomieszczeniach.
Zobacz też[edytuj | edytuj kod]
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
- ↑ Ptinus fur, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).