Puszcza Dulowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Puszcza Dulowska – widok od strony wschodniej, od strony Rudna
Puszcza Dulowska – widok na Zamek Tenczyn
Staw Wroński w Tenczynku
Część południowo-wschodnia puszczy
Droga ZalasTenczynek we wschodniej części puszczy
Zbójnik
Kancelaria Leśnictwa Czerna, Za Białką

Puszcza Dulowska – kompleks leśny o powierzchni około 2600 ha[potrzebny przypis] położony w Niecce Dulowskiej[1] na dnie Rowu Krzeszowickiego pomiędzy drogą krajową 79 Chrzanów - Krzeszowice , linią kolejową TrzebiniaBolęcin a Wzgórzem Zamkowym w Rudnie.

Jest on pozostałością prastarej puszczy, która w średniowieczu rozciągała się między Krakowem a Przemszą.

Teren puszczy znajduje się na pofałdowanej równinie sandrowej powstałej na przedpolu lodowcowym. Jednolity kompleks leśny, przerywany naturalnymi polanami, w najdłuższym miejscu osiąga 8 km w najszerszym około 4 km. Potok Chechło dzieli Puszczę na dwie części. Część północna (zwana Lasem Dulowskim) jest piaszczysta i sucha. Dominuje tu sosna i świerk. Część południowa (Las Bagno, Las Rudno) jest podmokła i zatorfiona. Występują tu torfowiska niskie, lasy olchowy, gęsty bór bagienny. Spotykamy tu również lasy w typie buczyny karpackiej.

W latach 60. XX w. przywędrowało tutaj stado łosi. Obecnie żyje tu kilkanaście osobników. Można tu spotkać jelenie, sarny i dziki. Dawniej gnieździł się tu bocian czarny, a wiosną na polanach odbywały swe toki cietrzewie. Spośród ptactwa żyją tu również: czajki, derkacze, krogulce, myszołowy, jastrzębie gołębiarze. W Puszczy Dulowskiej żyje również minóg strumieniowy[2] i traszka górska. W latach 80. XX w. osiedlono tu kilka par bobrów. Ich populacja liczy obecnie kilkadziesiąt sztuk. Wybudowane przez nie tamy przyczyniły się do zalania około 20 ha lasu.

Wokół puszczy leżą miejscowości: Dulowa, Wola Filipowska, Krzeszowice, Tenczynek, Rudno, Zalas, Nieporaz, Bolęcin, Piła Kościelecka, Trzebinia, Chrzanów, Młoszowa. Obszar puszczy podzielony jest pomiędzy Nadleśnictwo Chrzanów (część zachodnia puszczy) oraz Nadleśnictwo Krzeszowice (część wschodnia puszczy).

Przez Puszczę Dulowską płynie rzeka Chechło oraz Dulówka będąca początkiem rzeki Rudawy. W latach 80. XX w. przez południowy fragment puszczy wybudowano autostradę A4.

Przyroda Puszczy[edytuj]

Ssaki[edytuj]

Ciekawsze gatunki:

Ptaki[edytuj]

Ciekawsze gatunki lęgowe:

Gady[edytuj]

Płazy[edytuj]

Ryby[edytuj]

Miejsca w Puszczy[edytuj]

W centralnej części puszczy położony jest Ośrodek Hodowli Zwierzyny (OHZ) znajdujący w zarządzie Nadleśnictwa Chrzanów[3]. Na południowo-wschodnim skraju Puszczy Dulowskiej położone jest Alvernia Studios[4][1].

Poszczególne fragmenty Puszczy Dulowskiej mają tradycyjne nazwy wśród których wyróżnia się następujące:

  • Las Rajchów
  • Łąki Karniowskie
  • Górki
  • Lisie Górki
  • Na Stawach
  • Na Lipówce
  • Podlas
  • Wielkie Bagno
  • Małe Bagno
  • Czerwone Bagno[5]
  • Olszyna
  • Kregulec
  • Oblaski
  • Kalemba
  • Zbójnik
  • Las Rudno
  • Babi Koniec
  • Pod Hubertem
  • Wilk
  • Księża Wieś
  • Spalisko
  • Za Białką (Leśniczówka Czerna)
  • Białka (Leśniczówka Białka)
  • Ośrodek Łowiecki – Barak
  • Droga Karniowska
  • Droga Nowa
  • Droga Alwerska
  • Droga na Siejkę
  • Zakręt
  • Zalew Chechło
  • Gliniak
  • Staw Wroński[6]

Szlak rowerowy[edytuj]

szlak rowerowy zielony – z Krzeszowic przez Miękinię, Dolinę Kamienic, Wolę Filipowską, Puszczę Dulowską, Las Orlej, rezerwat przyrody Dolina Potoku Rudno, Dolinę Sanki i Niedźwiedzią Górę do Krzeszowic.
szlak rowerowy czerwony – Psary, Karniowice, Dulowa, Puszcza Dulowska, Bolęcin.
szlak rowerowy niebieski – Zalew Chechło, Puszcza Dulowska, Zamek Tenczyn.
szlak rowerowy czarny – Regulice, Nieporaz, Kopuły RMF, Puszcza Dulowska, Zamek Tenczyn.

Galeria zdjęć[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Julian Zinkow, „Krzeszowice i okolice“, Przewodnik Turystyczny, Wydawnictwo PTTK „Kraj“, Warszawa-Kraków 1988