Puszcza Osiecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Puszcza Osiecka - obszary leśne rozciągające się niegdyś na prawym brzegu Wisły. Jej przybliżone granice przebiegały pomiędzy rzekami Wilgą, Świdrem i Wisłą, gdzieniegdzie je przekraczając. Słynęła jako miejsce polowań książąt mazowieckich, a także z licznych barci[1]. Jej obecne pozostałości to lasy: Otwockie, Celestynowskie i Garwolińskie oraz Mazowiecki Park Krajobrazowy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]