Puszcza nad Gwdą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Puszcza nad Gwdą – zwarty kompleks leśny o powierzchni ok. 600 km² położony na terenie Pojezierza Wałeckiego, głównie w północnej części województwa wielkopolskiego, na północ od Piły i w południowej części województwa pomorskiego.

Puszcza składa się z dwóch kompleksów leśnych:

  • północny sięga od górnej Gwdy do górnej Brdy, od miasta Czarne, gdzie znajduje się rezerwat cisów po okolice wsi Przechlewo z rezerwatem kormoranów;
  • południowy rozciąga się pomiędzy Wałczem a Jastrowiem.

Oba kompleksy są połączone wąskim pasem lasu nad Gwdą ciągnącego się od Jastrowia ku północy przez Lędyczek do Czarnego. Na południe puszcza ciągnie się po ujście Gwdy do Noteci[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Czesław Piskorski "Pomorze Zachodnie, mały przewodnik" Wyd. Sport i Turystyka Warszawa 1980 s. 224 ​ISBN 83-217-2292-X