Pyrolobus fumarii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pyrolobus fumarii
Systematyka
Domena bakterie
Typ Crenarchaeota
Klasa Thermoprotei
Rząd Desulfurococcales
Rodzina Pyrodictiaceae
Rodzaj Pyrolobus
Gatunek Pyrolobus fumarii
Nazwa systematyczna
'Pyrolobus fumarii'
Blöch, Rachel, Burggraf, Hafenbradl, Jannasch & Stetter, 1999

Pyrolobus fumarii – termotolerancyjny, beztlenowy jednokomórkowy mikroorganizm należący do Archaea, zbliżonych budową do bakterii.

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

Pyrolobus fumarii pierwszy zidentyfikował prof. Karl Stetter (Uniwersytet w Ravensburgu, Niemcy). Mikroorganizm ten został odkryty w ścianie komina hydrotermalnego na dnie Oceanu Atlantyckiego (środkowy Atlantyk, głębokość 3650)[1].

Wzrost[edytuj | edytuj kod]

Pyrolobus fumarii wzrasta w temperaturze 90–113 °C i pH 4,0-6,5 (optymalnie 5,5) w ciśnienie 250 bar (25 000 kPa). Optymalna temperatura dla wzrostu wynosi 106 °C.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Odżywia się na drodze chemosyntezy, nie potrzebuje węgla organicznego jako źródła energii. Pozyskuje energię z oksydacji H2, jako akceptory elektronów wykorzystując NO3-, S2O22- i niskie stężenia tlenu (do 0,3%) zyskując odpowiedni NH4, H2S i wodę.

Genom[edytuj | edytuj kod]

Genom posiada długość około 1,85Mbp i zawiera około 2000 genów.

W sześć lat po znalezieniu Pyrolobus fumarii naukowcy Derek Lovley i Kazem Kashefi z University of Massachusetts zawiadomili o odkryciu bakterii, którą nazwali strain 121, ponieważ mogąc przetrwać w 121 °C przełamała ona prymat P. fumarii zwiększając o 8° temperaturę uważaną za górną granicę dla występowania życia.

Zobacz jeszcze[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. E. Blochl, R. Rachel, S. Burggraf, D. Hafenbradl, H.W. Jannasch, i K.O. Stetter, "Pyrolobus fumarii, gen. and sp. nov., represents a novel group of archaea, extending the upper temperature limit for life to 113 degrees C." Extremophiles (1997) 1:14-21.