Przejdź do zawartości

Quentin Halys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Quentin Halys
Ilustracja
Państwo

 Francja

Data i miejsce urodzenia

26 października 1996
Bondy

Wzrost

191 cm

Gra

praworęczny, oburęczny bekhend

Status profesjonalny

2012

Zakończenie kariery

aktywny

Trener

Nicolas Devilder

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

1

Najwyżej w rankingu

46 (30 czerwca 2025)

Australian Open

2R (2016, 2024, 2025, 2026)

Roland Garros

3R (2025, 2026)

Wimbledon

3R (2023, 2024)

US Open

1R (2021–2025)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

1

Najwyżej w rankingu

56 (20 lipca 2026)

Australian Open

2R (2024)

Roland Garros

SF (2026)

Wimbledon

1R (2016, 2022, 2023, 2025, 2026)

US Open

3R (2022)

Quentin Halys (ur. 26 października 1996 w Bondy) – francuski tenisista, triumfator French Open 2014 w grze podwójnej chłopców.

Kariera tenisowa

[edytuj | edytuj kod]

Jako junior osiągnął cztery finały turniejów wielkoszlemowych i wraz z Benjaminem Bonzim zdobył tytuł mistrza French Open 2014 w grze podwójnej chłopców.

Status zawodowego tenisisty Halys uzyskał w 2012 roku.

W maju 2013 roku, dzięki otrzymaniu dzikiej karty, wystąpił w kwalifikacjach seniorskiego French Open, dochodząc w nich do drugiej rundy. W maju 2015 roku, po pomyślnym występie w kwalifikacjach imprezy w Nicei, zadebiutował w turnieju głównym imprezy rangi ATP World Tour. Tydzień później zadebiutował w drabince głównej gry pojedynczej mężczyzn podczas French Open 2015, przegrywając w pierwszej rundzie z Rafaelem Nadalem 3:6, 3:6, 4:6. W styczniu 2016 roku osiągnął drugą rundę Australian Open, w której uległ Novakowi Đokoviciowi 1:6, 2:6, 6:7(3).

W 2025 roku wygrał pierwszy tytuł cyklu ATP w grze podwójnej. W parze z Pierrem-Huguesem Herbertem wygrał turniej w Metz, pokonując w finale debel Guido Andreozzi-Manuel Guinard 7:5, 6:3.

W 2026 roku, startując w parze z Herbertem dotarł do półfinału French Open w grze podwójnej.

W tym samym sezonie wygrał pierwszy w swojej karierze singlowy turniej rangi ATP 250. W finale turnieju w Kitzbühel pokonał Aleksandra Bublika 6:4, 7:6(6).

W cyklu ATP Tour wygrał jeden turniej w grze pojedynczej z dwóch rozegranych finałów oraz jeden turniej w grze podwójnej. Zwyciężył również w siedmiu singlowych oraz ośmiu deblowych turniejach cyklu ATP Challenger Tour.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 46. miejscu (30 czerwca 2025), natomiast w zestawieniu deblistów na 56. pozycji (20 lipca 2026).

Historia występów wielkoszlemowych

[edytuj | edytuj kod]
Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej

[edytuj | edytuj kod]
Turniej20132014201520162017201820192020202120222023202420252026TytułyZ–P
Australian Open A A A 2R 1R 1R Q3 1R 1R Q2 1R 2R 2R 2R 0 / 9 4 – 9
French Open Q2 Q1 1R 2R 1R Q1 1R 1R Q3 1R 1R Q3 3R 3R 0 / 9 5 – 9
Wimbledon A A A Q3 Q2 Q1 Q2 NH Q1 2R 3R 3R 1R 2R 0 / 5 6 – 5
US Open A A A Q2 Q1 Q1 Q1 A 1R 1R 1R 1R 1R 0 / 5 0 – 5
Bilans spotkań 0–0 0–0 0–1 2–2 0–2 0–1 0–1 0–2 0–2 1–3 2–4 3–3 3–4 4–3 0 / 28 15 – 28

Występy w grze podwójnej

[edytuj | edytuj kod]
Turniej20132014201520162017201820192020202120222023202420252026TytułyZ–P
Australian Open A A A A A A A A A A 1R 2R A A 0 / 2 1 – 2
French Open A A 1R 2R 2R A 3R 1R 1R 1R A 1R 2R SF 0 / 10 9 – 10
Wimbledon A A A 1R A A A NH A 1R 1R A 1R 1R 0 / 5 1 – 5
US Open A A A A A A A A A 3R 2R A A 0 / 2 3 – 2
Bilans spotkań 0–0 0–0 0–1 1–2 1–1 0–0 2–1 0–1 0–1 2–3 1–3 1–2 1–2 4–2 0 / 19 13 – 19

Finały w turniejach ATP Tour

[edytuj | edytuj kod]
Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (1–1)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwnikWynik finału
Finalista 1. 21 lipca 2024 Gstaad Ceglana Włochy Matteo Berrettini 3:6, 1:6
Zwycięzca 1. 25 lipca 2026 Kitzbühel Ceglana Kazachstan Aleksandr Bublik 6:4, 7:6(6)

Gra podwójna (1–0)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Zwycięzca 1. 8 listopada 2025 Metz Twarda (hala) Francja Pierre-Hugues Herbert Argentyna Guido Andreozzi
Francja Manuel Guinard
7:5, 6:3

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych

[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (0–1)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 2014 US Open Twarda Australia Omar Jasika 6:2, 5:7, 1:6

Gra podwójna (1–2)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 2013 US Open Twarda Portugalia Frederico Ferreira Silva Polska Kamil Majchrzak
Stany Zjednoczone Martin Redlicki
3:6, 4:6
Finalista 2014 Australian Open Twarda Francja Johan Sébastien Tatlot Austria Lucas Miedler
Australia Bradley Mousley
4:6, 3:6
Zwycięzca 2014 French Open Ceglana Francja Benjamin Bonzi Austria Lucas Miedler
Australia Akira Santillan
6:3, 6:3

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2016-01-23] (ang.).
  • Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2016-01-23] (ang.).