Quercus pyrenaica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Quercus pyrenaica
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad różowe
Rząd bukowce
Rodzina bukowate
Rodzaj dąb
Nazwa systematyczna
Quercus pyrenaica Willd.
Sp. Pl. 4: 451 1805[2]
Synonimy
  • Quercus aurin Bosc
  • Quercus brossa Bosc
  • Quercus camata Petz. & G.Kirchn.
  • Quercus castellana Bosc ex Pers.
  • Quercus cenomanensis Desf. ex Endl.
  • Quercus cerris DC.
  • Quercus cerris var. tomentosa DC.
  • Quercus humilis DC. (nom. illeg.)
  • Quercus lanuginosa subsp. palensis (Palassou) A.Camus
  • Quercus palensis Palassou
  • Quercus pubescens subsp. palensis (Palassou) O.Schwarz
  • Quercus pyrenaica f. brachyloba O.Schwarz
  • Quercus pyrenaica f. expansa (C.Vicioso) F.M.Vázquez
  • Quercus pyrenaica var. expansa C.Vicioso
  • Quercus pyrenaica f. laciniata O.Schwarz
  • Quercus pyrenaica f. normalis (Rouy) F.M.Vázquez
  • Quercus pyrenaica f. pinnatifida O.Schwarz
  • Quercus pyrenaica f. pinnatipartita C.Vicioso
  • Quercus pyrenaica f. sphaerocarpa (Rouy) F.M.Vázquez
  • Quercus pyrenaica f. stenocarpa (Rouy) F.M.Vázquez
  • Quercus stolonifera Lapeyr.
  • Quercus tauza Desf.
  • Quercus tauzin Pers.
  • Quercus tauzinii Bubani
  • Quercus toza Gillet ex Bosc (nom. inval.)
  • Quercus toza Bastard
  • Quercus toza var. humilis Nyman
  • Quercus toza var. normalis Rouy (nom. inval.)
  • Quercus toza var. pendula Dippel
  • Quercus toza var. pyrenaica (Willd.) Wenz.
  • Quercus toza var. sphaerocarpa Rouy
  • Quercus toza var. spicata Tourlet
  • Quercus toza var. stenocarpa Rouy[2]

Quercus pyrenaica Willd. – gatunek rośliny z rodziny bukowatych (Fagaceae Dumort.). Występuje naturalnie w Maroku, Portugalii, Hiszpanii oraz południowej Francji[3][4][5]. Rośnie między innymi w Pirenejach oraz Sierra de Guadarrama[4][6].

Morfologia[edytuj]

Żołędzie
Pokrój
Zrzucające liście drzewo dorastające do 40 m wysokości[5]. Korona jest okrągła[4]. Pień osiąga 0,8 m średnicy[5]. Kora ma brązowoczarną barwę, jest spękana[4].
Liście
Blaszka liściowa jest omszona od spodu i ma odwrotnie jajowato zaokrąglony kształt. Mierzy 8–20 cm długości oraz 4–12 cm szerokości, jest 5–7-klapowana na brzegu, ma klinową nasadę i spiczasty wierzchołek. Mają 4–9 par nerwów drugorzędnych rozchodzących się pod kątem co najmniej 37° od nerwu głównego. Ogonek liściowy jest gęsto owłosiony i ma 8–20 mm długości[4][5].
Kwiaty
Są rozdzielnopłciowe, zebrane w kotki. Kwiaty męskie są liczne, długie (3–8 cm długości) i mają jaskrawożółtą barwę. Kwiaty żeńskie są krótkie, zebrane po kilka[5].
Owoce
Orzechy zwane żołędziami o owalnym kształcie, dorastają do 15–30 mm długości, siedzące lub po 2–4 na szypułkach o długości 3 cm. Osadzone są pojedynczo w owłosionych miseczkach w kształcie kubka. Orzechy otulone są w miseczkach do połowy ich długości[4][5].
Gatunki podobne
Roślina jest podobna do dębu szypułkowego (Q. robur), od którego różni się dłuższą blaszką liściową z nieco puszyście omszoną górną powierzchnią[7].

Biologia i ekologia[edytuj]

Rośnie w lasach. Występuje na wysokości do 2000 m n.p.m.[4] Kwitnie w maju, natomiast owoce dojrzewają od października do listopada w tym samym roku. Preferuje gleby o kwaśnym odczynie[5].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2017-02-23].
  2. a b Quercus pyrenaica Willd. (ang.). The Plant List. [dostęp 23 lutego 2017].
  3. Discover Life: Point Map of Quercus pyrenaica (ang.). Encyclopedia of Life. [dostęp 23 lutego 2017].
  4. a b c d e f g Quercus pyrenaica (fr.). Plantes & botanique. [dostęp 23 lutego 2017].
  5. a b c d e f g Quercus pyrenaica (ang.). Oaks of the World. [dostęp 23 lutego 2017].
  6. Valle del Lozoya - Parque Nacional de las Cumbres de la Sierra de Guadarrama (hiszp.). vallelozoya.com. [dostęp 23 lutego 2017].
  7. T. Russell: Arbres du monde. Larousse, 2013, s. 165. ISBN 978-2-03-587199-2. (fr.)