Quinchao

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Quinchao
Isla Quinchao
Ilustracja
Kościół w miejscowości Quinchao
Kontynent Ameryka Południowa
Państwo  Chile
Region  Los Lagos
Akwen Ocean Spokojny
Archipelag Chiloé
Powierzchnia 120 km²
Populacja (2002)
• liczba ludności

7984[1]
Położenie na mapie Los Lagos
Mapa lokalizacyjna Los Lagos
Quinchao
Quinchao
Położenie na mapie Chile
Mapa lokalizacyjna Chile
Quinchao
Quinchao
Ziemia42°28′59″S 73°28′59″W/-42,483000 -73,483000
Mapa wyspy

Quinchao – wyspa w południowej części Chile. Ma powierzchnię 120 km² i jest drugą pod tym względem wyspą archipelagu Chiloé[2]. Słynie z bogatej tradycji architektury drewnianej. Na wyspie, w miejscowościach Achao i Quinchao znajdują się dwa z szesnastu drewnianych kościołów archipelagu Chiloé[3]. Można się na nią dostać promem z miejscowości Dalcahue położonej na największej wyspie archipelagu, Chiloé[4][5]. Obie wyspy rozdziela kanał Dalcahue[1].

Krajobraz wyspy jest pagórkowaty. Znajduje się na niej wiele pastwisk i małych wsi. Dominuje uprawa warzyw, szczególnie ziemniaków w ponad 200 odmianach, owoców oraz bydła. Ponadto miejscowi zajmują również hodowlą ostryg, małż i łososi. W pogodny dzień z wyspy można obserwować ośnieżone góry północnej części Patagonii[5][2].

W Curaco de Vélez znajduje się kilka uliczek z charakterystycznymi kolorowymi, drewnianymi domami zbudowanych z miejscowego drewna (m.in. Pilgerodendron uviferum, ficroja cyprysowata) i pokrytych gontem. Miejscowość położona jest wokół zatoki i otoczona łagodnymi wzgórzami. Na Plaza de Armas obok kościoła umiejscowione jest popiersie miejscowego bohatera, admirała Riverosa, dowódcy chilijskiej floty, która zdobyła peruwiański okręt pancerny Huáscar podczas wojny o Pacyfik. Podobne domy, co w Curaco, są również w Achao. Mieści się tu muzeum cultura de madera (kultury obróbki drewna). Przy placu miejskim znajduje się pochodzący z 1764 roku kościół Santa Maria de Loreto, przykład typowego kościoła Chiloé, uważany za najstarszy na archipelagu. W lutym odbywają się tam dwa festiwale folklorystyczne; muzyczny Encuentro Folklórico de las Islas del Archipiélago i kulinarno-rzemieślniczy Muestra Gastronómica y Artesanal[4]. Na wyspie istnieje rozbudowana baza noclegowa i gastronomiczna w postaci hostali, kempingów i gospodarstw agroturystycznych oferujących różnorodne dania tradycyjnej kuchni[2].

Na mokradłach znajdujących się w miejscowościach Chullec, Curaco i Quinchao można obserwować ptaki endemiczne i wędrowne takie jak szlamnik amerykański, kulik mniejszy, flaming chilijski, łabędź czarnoszyi, brzytwodziób amerykański i sieweczka szarolica[2].

Administracyjnie wyspa podzielona jest między dwie gminy; Curaco de Vélez w zachodniej części[6] i Quinchao, która oprócz wschodniej części wyspy zajmuje także mniejsze okoliczne wyspy[7]. Obie gminy leżą w prowincji Chiloé, w regionie Los Lagos[8].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Minifundio Chilote: pasado, presente y futuro (hiszp.). repositorio.uchile.cl. [dostęp 2018-12-10].
  2. a b c d Isla Quinchao (hiszp.). chileturismorural.cl. [dostęp 2018-12-10].
  3. Churches of Chiloé (ang. • fr. • arab. • chiń. • ros. • hiszp. • jap. • niderl.). whc.unesco.org. [dostęp 2018-12-10].
  4. a b Isla Quinchao (ang.). roughguides.com. [dostęp 2018-12-10].
  5. a b Welcome to Isla Quinchao (ang.). lonelyplanet.com. [dostęp 2018-12-10].
  6. Curaco de Vélez (hiszp.). reportescomunales.bcn.cl. [dostęp 2018-12-10].
  7. Quinchao (hiszp.). reportescomunales.bcn.cl. [dostęp 2018-12-10].
  8. Ubicación geográfica (hiszp.). gobernacionchiloe.gov.cl. [dostęp 2018-12-10].