Różanecznik ostrokończysty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Różanecznik ostrokończysty
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rząd wrzosowce
Rodzina wrzosowate
Rodzaj różanecznik
Gatunek różanecznik ostrokończysty
Nazwa systematyczna
Rhododendron mucronulatum

Różanecznik ostrokończysty (Rhododendron mucronulatum) – gatunek krzewu, należący do rodziny wrzosowatych. W stanie dzikim występuje w Mongolii, Chinach i na Syberii.

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Silnie rozgałęziony krzew o sezonowych liściach dorastający do wysokości 2 metrów.
Liście
Bardzo cienkie, zaostrzone na końcach, owłosione od dolnej strony blaszki liściowej.
Kwiaty
Purpuroworóżowe, pokryte włoskami, kwitnące bardzo wcześnie - w lutym lub marcu.

Uprawa[edytuj]

Wymagania
Lubi miejsca półcieniste, o stałej wilgotności podłoża. Podłoże powinno być żyzne, próchniczne, o kwaśnym odczynie (pH 4– 5). Takie podłoże można otrzymać poprzez dodanie do dobrej ziemi ogrodniczej kwaśnego torfu, zmielonej kory lub przegnitego igliwia. Źle toleruje silne wiatry, (powodujące zwiększoną transpirację), dlatego powinien rosnąć na zasłoniętym stanowisku. Doskonale prezentuje się na tle iglaków.
Sposób uprawy
Sadzi się go tylko wraz z bryłą korzeniową. W utrzymaniu wilgoci pomaga ściółkowanie podłoża. Łatwo można przesadzać nawet duże różaneczniki (oczywiście wraz z bryłą korzeniową), gdyż mają zwartą, niedużą bryłę korzeniową. Należy systematycznie nawozić od maja do sierpnia, ale niedużymi dawkami nawozów, gdyż jest wrażliwy na zasolenie gleby, lub stosować nawozy o przedłużonym działaniu. Koniecznie należy stosować nawozy kwaśne (siarczan amonu, siarczan potasu), a najlepiej specjalne mieszanki nawozów do rododendronów. Nie należy wapnować. Aby rośliny obficie kwitnęły na następny rok, należy po przekwitnięciu ściąć całe kwiatostany, gdyż stają się nieładne, a ponadto wyczerpują nadmiernie roślinę. Nie wymaga żadnego cięcia, należy tylko usuwać uschnięte liście i obumarłe pędy.

Bibliografia[edytuj]

  • Mieczysław Czekalski: Różaneczniki. Warszawa: PWRiL, 1983. 83-09-00758-2.
  • Różaneczniki i Azalie. Weltbild Media, 2009. 978-83-7404-258-0142-7.