Ród Blacków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Szlachetny i starożytny ród Blackówród czarodziejski pojawiający się w serii książek Harry Potter autorstwa Joanne K. Rowling. Po raz pierwszy wspomniany w tomie Harry Potter i Zakon Feniksa, jednak jego przedstawiciele są bohaterami także wcześniejszych części cyklu.

Rodzina Blacków przywiązywała dużą wagę do pochodzenia i czystości krwi innych czarodziejów. Blackowie interesowali się także czarną magią – w siedzibie rodu, domu przy ulicy Grimmauld Place 12 w Londynie, zgromadzono wiele niebezpiecznych artefaktów. Jak większość czarodziejskich rodów, ród Blacków był spokrewniony z wieloma innymi rodzinami czarodziejów, między innymi: Bulstrode’ów, Burke’ów, Crabbe’ów, Crouchów, Flintów, Gampów, Lestrange’ów, Longbottomów, Macmillanów, Malfoyów, Potterów, Prewettów, Rosierów, Weasleyów i Yaxleyów. Przedstawicielami rodu byli między innymi Fineas Nigellus Black, dyrektor Hogwartu; Syriusz, ojciec chrzestny Harry’ego Pottera i brat Regulusa, śmierciożercy; Bellatriks Lestrange z domu Black, jedna z najwierniejszych śmierciożerców; Narcyza Malfoy z domu Black, żona Lucjusza Malfoya; Nimfadora Tonks, córka wydziedziczonej Andromedy Black, auror. Ostatnim potomkiem rodu w linii męskiej był Syriusz Black.

Poglądy[edytuj]

Dewiza rodziny Blacków brzmiała Toujours Pur[1] (z fr. zawsze czyści), a większość przedstawicieli rodu była zwolennikami czystości krwi. Uważali oni również, że samo bycie Blackiem czyni cię królem[2]. Opowiadali się za oczyszczeniem świata czarodziejów z osób urodzonych w mugolskich rodzinach i sprawowaniu urzędów oraz ważnych stanowisk wyłącznie przez czarodziejów „czystej krwi”. Synom i córkom zezwalano na małżeństwa jedynie z czarodziejami pochodzącymi z innych starych magicznych rodów.

Blackowie brali aktywny udział w życiu czarodziejskiego świata. Araminta Meliflua, kuzynka Walburgi Black, próbowała wprowadzić ustawę legalizującą polowanie na mugoli. Dziadek Syriusza Blacka otrzymał Order Merlina Pierwszej Klasy za zasługi dla Ministerstwa Magii (jego wnuk twierdził, że prawdziwą przyczyną odznaczenia było przekazanie Ministerstwu dużej ilości pieniędzy[3]). Prapradziadek Syriusza, Fineas Nigellus Black, był dyrektorem Hogwartu.

Większość Blacków popierała działalność Voldemorta, uznając, że ma on „zdrowe poglądy na wiele spraw”[2]. Niektórzy, w tym rodzice Syriusza, odwrócili się od niego, gdy zorientowali się, do czego jest w stanie się posunąć, by przejąć władzę. Śmierciożercami byli: brat Syriusza Blacka- Regulus Arkturus Black oraz Bellatriks Lestrange, Rudolf Lestrange i jego brat Rabastan, Lucjusz Malfoy, a później syn Lucjusza- Draco. Osoby, które nie podzielały poglądów rodziny, zawierały małżeństwa z osobami mugolskiego pochodzenia bądź czarodziejami nieuznającymi niższości mugolaków, były wykluczane z rodu. Powodem do wydziedziczenia mogło być także charłactwo (niemagiczność). Wszyscy uczęszczający do Hogwartu członkowie rodu zostali przydzieleni do Slytherinu[4]. Wyjątkiem był Syriusz Black, Gryfon.

Herb rodu[edytuj]

Herb Blacków nie jest opisywany w powieści, lecz został umieszczony na narysowanym przez autorkę książek drzewie genealogicznym rodu.

Opis herbu 
W polu czarnym krokiew pomiędzy dwoma białymi gwiazdami pięcioramiennymi w głowicy a mieczem u podstawy. U bocznic tarczy dwa podtrzymujące ją charty, zwrócone do siebie, u podstawy tarczy biała wstęga z czarno kreśloną dewizą Tojours pur.

Drzewo genealogiczne[edytuj]

Powieść[edytuj]

W cyklu powieści drzewo genealogiczne rodu Blacków pojawia się po raz pierwszy w tomie Harry Potter i Zakon Feniksa, podczas pobytu Harry’ego Pottera na Grimmauld Place 12. Drzewo jest przedstawione na bardzo starym, wyszywanym złotą nicią gobelinie, który znajduje się w rodzinie od 700 lat[5]. Jest wykresem potomków w układzie poziomym i obejmuje pokolenia od czasów średniowiecza do współczesnym bohaterom powieści. Osoby wydziedziczone są z drzewa usuwane poprzez wypalenie ich imion.

Rzeczywistość[edytuj]

Autorka powieści, Joanne K. Rowling, narysowała ręcznie część drzewa genealogicznego. Rysunek przekazała w styczniu 2006 roku fundacji Book Aid International, zajmującej się zbieraniem środków na szerzenie oświaty w krajach rozwijających się, której wcześniej przekazywała między innymi streszczenie piątego tomu książki. Drzewo genealogiczne zostało wystawione na aukcję 22 lutego 2006, gdzie za 30 tysięcy funtów kupił je Daniel Radcliffe, odtwórca roli Harry’ego Pottera w ekranizacjach książki[6].

Rysunek Rowling obejmuje tylko część przedstawionego w powieści (nie jest na nim zaznaczona na przykład wymieniona w powieści Araminta Meliflua[7]). Na drzewie zaprezentowano sześć pokoleń rodu: od pokolenia Fineasa Nigellusa Blacka do Dracona Malfoya, syna Narcyzy Black. Siedem usuniętych z drzewa osób jest zaznaczonych czarnymi plamami, a powody ich wydziedziczenia umieszczono pod drzewem. Rowling podała także daty urodzenia członków rodu (bez dat urodzenia ich małżonków). Rysunek został uzupełniony przedstawieniem herbu rodu oraz komentarzem There are many stories between the lines (z ang. Między liniami jest wiele opowieści).

Schemat[edytuj]

Poniższy schemat obrazuje informacje przedstawione na rysunku drzewa genealogicznego Blacków narysowanego przez Joanne K. Rowling oraz znane z książek powiązania rodzinne Andromedy Black i Draco Malfoya. Kursywa oznacza wydziedziczenie i usunięcie z drzewa.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Arcturus Black
 
 
Lucretia Black
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Melania Macmillan
 
 
Ignatius Prewett
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Syriusz Black
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Lycoris Black
 
 
Orion Black
 
 
Syriusz Black
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Hesper Gamp
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Regulus Arcturus Black
 
 
Walburga Black
 
 
Regulus Arcturus Black
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Fineas Black
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Syriusz Black
 
 
 
 
 
 
 
Pollux Black
 
 
Alfard Black
 
 
Bellatriks Black
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Fineas Nigellus Black
 
 
 
 
 
 
 
Irma Crabbe
 
 
 
 
 
 
 
Rudolphus Lestrange
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Cygnus Black
 
 
 
 
 
 
 
Cygnus Black
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ursula Flint
 
 
 
 
 
 
 
 
Cassiopeia Black
 
 
 
 
 
 
 
Andromeda Black
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Violetta Bulstrode
 
 
 
 
 
 
Druella Rosier
 
 
 
 
 
 
 
Nimfadora Tonks
 
 
 
 
 
 
 
Elladora Black
 
 
 
 
 
 
 
Marius Black
 
 
 
 
 
 
Ted Tonks
 
 
 
 
 
 
Ted Remus Lupin
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Remus Lupin
 
 
 
 
Isla Black
 
 
 
 
 
 
 
Dorea Black
 
 
 
 
 
 
Narcyza Black
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
syn
 
 
 
 
 
 
Draco Malfoy
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Charlus Potter
 
 
 
 
 
Lucjusz Malfoy
 
 
 
 
 
 
Scorpius Hyperion Malfoy
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Belvina Black
 
 
 
 
 
 
Callidora Black
 
 
 
 
 
Astoria Greengrass
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
dwóch synów, córka
 
 
 
 
 
 
 
syn, córka
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Herbert Burke
 
 
 
 
 
 
Harfang Longbottom
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Arcturus Black
 
 
 
 
 
 
Cedrella Black
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Lysandra Yaxley
 
 
 
 
 
 
Charis Black
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
dwie córki, syn
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Caspar Crouch
 
 
 
 
 
 
 

Przedstawiciele[edytuj]

Fineas Nigellus Black[edytuj]

Fineas Nigellus Black (ang. Phineas Nigellus Black; ur. 1847, zm. 1925)[8] – były dyrektor Hogwartu. Mąż Ursuli Flint, z którą miał pięcioro dzieci: Syriusza (1877-1952), Fineasa, Cygnusa (1884-1959), Belvinę (1886-1962) i Arcturusa (1889-1943). Prapradziadek Syriusza Blacka zarówno ze strony matki, jak i ojca. Zdaniem Syriusza Blacka najmniej lubiany dyrektor Hogwartu[7]. Sam Fineas powiedział w rozmowie z Harrym, że nienawidził pracy nauczyciela ze względu na postawę młodych ludzi, którzy uważają, że zawsze mają we wszystkim rację[9].

W powieści pojawia się wyłącznie jako postać z magicznego portretu. Jedna z jego podobizn wisi w gabinecie dyrektora Hogwartu, inna na Grimmauld Place 12. Jego portret, podobnie jak portrety innych kierowników szkoły, jest zobowiązany do pomocy obecnemu dyrektorowi Hogwartu, jednak Fineas niechętnie wypełnia te obowiązki. W tomie Harry Potter i Zakon Feniksa z pomocy Fineasa kilkakrotnie korzysta Albus Dumbledore, między innymi przekazując informacje Syriuszowi i Harry’emu na Grimmauld Place 12. W siódmej części serii jego możliwość podróżowania między własnymi portretami próbuje wykorzystać Severus Snape, ówczesny dyrektor Hogwartu, aby śledzić ruchy Harry’ego Pottera, Rona Weasleya i Hermiony Granger, którzy – próbując się ustrzec przed takim ruchem Snape’a – trzymali portret Fineasa oślepiony i ukryty. Próbowali również wydobyć z niego informacje o sytuacji Hogwarcie w czasie, kiedy oni sami nie mogli wrócić do szkoły. To od Fineasa Severus dowiaduje się, że Harry obozuje w Forest of the Dean.

Fineas ma szpiczastą brodę i chytrą twarz. Na portrecie jest przedstawiony w szatach w barwach Slytherinu i jedwabnych rękawiczkach. W filmie jego rolę gra John Atterbury.

Regulus Black[edytuj]

Regulus Arkturus Black (ang. Regulus Arcturus Black; ur. w 1961, zm. w 1979[8]) – syn Walburgi i Oriona Blacków, brat Syriusza Blacka. Wychował się w Londynie, w domu przy Grimmauld Place 12. W przeciwieństwie do Syriusza w pełni podzielał poglądy rodziny na temat czystości krwi, z związku z czym był zawsze stawiany swojemu starszemu bratu za wzór i faworyzowany przez rodziców[2].

Podobnie jak reszta rodziny został w Hogwarcie przydzielony do Slytherinu. Należał do ulubieńców Horacego Slughorna[10], ówczesnego opiekuna domu; grał także na pozycji szukającego w ślizgońskiej reprezentacji Quidditcha. Jeszcze jako nastolatek interesował się działalnością Voldemorta – zbierał wycinki prasowe związane z czarnoksiężnikiem i często o nim mówił, wierząc, że dzięki niemu czarodzieje wyjdą z ukrycia i zaczną rządzić mugolami. Już w wieku szesnastu lat został śmierciożercą.

Rok później, gdy Voldemort ogłosił, że potrzebny jest mu skrzat domowy, nieświadomy jego zamiarów Regulus wysłał do niego służącego Blackom Stworka, uważając to za wielki zaszczyt. Czarny Pan użył skrzata do sprawdzenia zabezpieczeń jednego ze swoich horkruksów – medalionu Slytherina – i zostawił go na pewną śmierć, jednak skrzat zdołał wrócić do domu, ponieważ otrzymał taki rozkaz od swojego pana.

Okrucieństwo Voldemorta wobec Stworka sprawiło, że Regulus, który nie był psychicznie przygotowany do roli śmierciożercy[11], postanowił zdradzić swojego mistrza. Z opowieści skrzata i tropów rozrzucanych przez samego Voldemorta wydedukował, że medalion jest horkruksem. Poprosił skrzata o zabranie go do jaskini, w której Voldemort ukrył medalion. Na miejscu nakazał Stworkowi podmienić medalion na przygotowany przez siebie falsyfikat, w którym umieścił podpisany swoimi inicjałami (R.A.B.) list do Voldemorta, a potem wrócić samotnie do domu i zniszczyć horkruks, nie wspominając o niczym żadnemu z Blacków. Sam wypił zabezpieczającą medalion truciznę i zginął, wciągnięty do jeziora przez inferiusy (żywe trupy).

Stworek nigdy nie zdradził rodzicom Regulusa, jak zginął ich syn. Jego zniknięcie doprowadziło Walburgę Black do szaleństwa. Syriusz był przekonany, że jego brat zginął z rąk śmierciożerców, ponieważ otrzymawszy przerastające jego siły zadanie stchórzył i chciał wycofać się ze służby u Voldemorta. Tajemnica jego śmierci zostaje wyjaśniona dopiero w siódmym tomie serii, gdy Stworek opowiada historię Regulusa Harry’emu Potterowi, który odnalazł fałszywy horkruks i list.

W rolę Regulusa Blacka w filmie Harry Potter i Książę Półkrwi wcieli się Tom Moorcroft.

Syriusz Black[edytuj]

Syriusz Black (ang. Sirius Black; ur. w 1959, zm. 17 czerwca 1996) – syn Walburgi i Oriona Blacków, brat Regulusa. Najstarszy syn państwa Blacków. W Hogwarcie jako pierwszy z rodziny został przydzielony do Gryffindoru, gdzie zaprzyjaźnił się z Jamesem Potterem, Remusem Lupinem i Peterem Pettigrew. Nie podzielał poglądów swojej rodziny i w wieku szesnastu lat uciekł z domu, za co został usunięty z drzewa genealogicznego. Uciekł do domu Jamesa Pottera. Po zakończeniu szkoły wraz z przyjaciółmi przyłączył się do Zakonu Feniksa. Został ojcem chrzestnym Harry’ego, syna Jamesa. W wyniku zdrady Black został niesłusznie oskarżony o zabicie dwunastu mugoli i samego Pettigrew i zesłany do Azkabanu. Zginął z ręki swojej kuzynki, Bellatriks, wpadając za tajemniczą zasłonę w Departamencie Tajemnic (Harry Potter i Zakon Feniksa). W ekranizacjach powieści w jego rolę wciela się Gary Oldman.

Walburga Black[edytuj]

Walburga Black (ur. w 1925, zm. w 1985[8]) – córka Polluksa Blacka oraz Irmy Crabbe, siostra Alpharda i Cygnusa. Wyszła za mąż za swojego kuzyna drugiego stopnia, Oriona Blacka. Ich dziećmi byli Syriusz i Regulus Black. Nie pojawia się osobiście w żadnym z tomów cyklu, ponieważ umarła przed rozpoczęciem akcji pierwszego tomu, jednak w domu przy Grimmauld Place 12 wciąż wisi jej magiczny portret, przyczepiony do ściany prawdopodobnie Zaklęciem Trwałego Przylepca[12], który obrzuca obelgami członków Zakonu Feniksa. Podzielała poglądy większości rodziny o wyższości czarodziejów czystej krwi nad mugolakami i uważała, że Lord Voldemort ma „zdrowe poglądy na wiele spraw”[2]. Po ucieczce Syriusza z domu, usunęła go z rodzinnego gobelinu z drzewem genealogicznym. Stworek, skrzat domowy Walburgi, wspomina o bardzo emocjonalnym stosunku Walburgi do jej obydwu synów. Zdaniem skrzata ucieczka Syriusza złamała jej serce[13], a zaginięcie Regulusa spowodowało, że „szalała z rozpaczy”[14].

Bellatriks Lestrange[edytuj]

Bellatriks Lestrange z domu Black (ang. Bellatrix Lestrange; ur. w 1951, zm. w 1998)[8]) zwana Bellą – najstarsza córka Druelli i Cygnusa Blacków, siostra Andromedy Tonks i Narcyzy Malfoy. Jeszcze w szkole związała się z grupą Ślizgonów, z których niemal wszyscy zostali śmierciożercami. Bellatriks wyszła za mąż za czystej krwi czarodzieja, Rudolfa Lestrange, ponieważ oczekiwała tego od niej rodzina, jednak naprawdę kochała tylko Voldemorta[11]. Po jego upadku wraz z mężem, szwagrem i Bartym Crouchem Juniorem torturowała aurorów Alicję i Franka Longbottomów, chcąc uzyskać od nich dane na temat miejsca pobytu Czarnego Pana. Za użycie klątwy Cruciatus Bellatriks i jej towarzysze zostali skazani na dożywocie w Azkabanie. W VII tomie Bellatriks została zabita przez Molly Weasley.

W ekranizacjach powieści w jej rolę wciela się Helena Bonham Carter.

Narcyza Malfoy[edytuj]

Narcyza Malfoy z domu Black (ang. Narcissa Malfoy; ur. w 1955[8]), nazywana Cyzią (ang. Cissy) – trzecia córka Druelli i Cygnusa Blacków, siostra Andromedy Tonks i Bellatriks Lestrange. Jest czarownicą pochodzącą z rodziny czystej krwi. Wyszła za Lucjusza Malfoya i w pełni podzielała poglądy męża, choć w przeciwieństwie do niego sama nigdy nie została śmierciożercą[11]. Miała z nim jednego syna – Dracona Malfoya, szkolnego wroga Harry’ego Pottera. Od początku serii była w stosunku do niego bardzo opiekuńcza – nie chciała, by uczył się w oddalonym od domu rodzinnego Durmstrangu[15], regularnie wysyłała mu z domu paczki ze słodyczami[16], a w tomie Harry Potter i Książę Półkrwi ku niezadowoleniu syna towarzyszyła mu w trakcie zakupów na ulicy Pokątnej, gdzie obroniła go przed atakiem Pottera i jego przyjaciół.

Po raz pierwszy pojawia się w tomie Harry Potter i Czara Ognia, kiedy to wraz z mężem, Lucjuszem Malfoyem, i synem przychodzi na finałowy mecz mistrzostw świata w quidditchu. Jest też wspomniana w Harrym Potterze i Zakonie Feniksa, gdzie Syriusz Black mówi, że Narcyza jest jego kuzynką oraz siostrą Bellatriks Lestrange i Andromedy Tonks[17].

Na początku szóstego tomu serii Narcyza jest bardzo zaniepokojona misją, jaką Voldemort zlecił jej synowi, i uważa ją za zemstę za błędy Lucjusza. W desperacji zwraca się z prośbą o pomoc do Severusa Snape’a, pomimo że Czarny Pan zabronił mówić komukolwiek o zadaniu Dracona. Wymusza na Severusie złożenie przypieczętowanego Wieczystą Przysięgą przyrzeczenia, że pomoże młodemu Malfoyowi wykonać polecone mu zadanie, będzie go chronił, a w przypadku, gdyby Draco zawiódł, wyręczy go.

Uwięzienie Lucjusza Malfoya w Azkabanie spowodowało, że Malfoyowie popadli w niełaskę Voldemorta. W tomie Harry Potter i Insygnia Śmierci obiera on sobie na kwaterę ich dwór. Gdy z dworu ucieka dostarczony tam przez Fernira Greybacka Harry Potter, Malfoyowie zostają tam uwięzieni[18].

Narcyza i jej mąż pojawiają się ponownie wśród śmierciożerców w Zakazanym Lesie w czasie Bitwy o Hogwart. Gdy Voldemort prosi Narcyzę, żeby sprawdziła, czy Harry Potter żyje, kobieta zdradza go i w zamian za informację o swoim synu zapewnia, że Harry Potter nie żyje. Podczas bitwy ani Narcyza, ani Lucjusz nie walczą wraz z resztą śmierciożerców, próbując w tym czasie odnaleźć Dracona. Dzięki zdradzie Narcyzy żadne z Malfoyów nie trafiło do Azkabanu po zwycięstwie Harry’ego Pottera nad Voldemortem[11].

Narcyza jest wysoką i szczupłą blondynką. Zdaniem Harry’ego „mogłaby uchodzić za piękność, gdyby nie jej mina: pani Malfoy marszczyła się, jakby ją nękał jakiś przykry zapach”[19]. W rolę Narcyzy Malfoy w filmie Harry Potter i Książę Półkrwi wcieli się Helen McCrory, która wcześniej starała się o rolę siostry Narcyzy, Bellatriks Lestrange[20].

Andromeda Tonks[edytuj]

Andromeda „Dromeda” Tonks – druga córka Druelli i Cygnusa Blacków, siostra Narcyzy Malfoy i Bellatriks Lestrange. Została wydziedziczona, ponieważ wyszła za mąż za Teda Tonksa, czarodzieja mugolskiego pochodzenia. Miała z nim jedną córkę – Nimfadorę Tonks. Andromeda była ulubioną kuzynką Syriusza Blacka[7]. Andromedę wspomniał Syriusz w piątej części powieści, jednak pojawia się po raz pierwszy w tomie Harry Potter i Insygnia Śmierci, gdy Harry Potter zatrzymuje się w jej domu w noc swojego odejścia z Privet Drive 4. Podczas wojny z Voldemortem straciła męża, córkę i zięcia. Po jej zakończeniu zajęła się swoim osieroconym wnukiem, Teddym Lupinem[11]. Przypominała z wyglądu swoją siostrę Bellatriks, miała jednak brązowe włosy i przyjaźniejsze spojrzenie. W przeciwieństwie do swojego męża i córki miała talent do zaklęć gospodarczych[21].

Pozostali[edytuj]

  • Alphard Black – wuj Syriusza Blacka, po śmierci usunięty z drzewa genealogicznego Blacków, ponieważ zostawił zbiegłemu z domu siostrzeńcowi spadek
  • Araminta Meliflua – kuzynka Walburgi Black, która próbowała wprowadzić ustawę legalizującą polowanie na mugoli
  • Cedrella Weasley z domu Black – córka Arcturusa i Lysandry Blacków, wydziedziczona za małżeństwo z Septimusem Weasleyem
  • Elladora – ciotka Syriusza Blacka, która zapoczątkowała w rodzinie tradycję obcinania głów zniedołężniałych skrzatów domowych
  • Fineas Black – syn Fineasa Nigellusa i Ursuli Black, czarodziej wydziedziczony z powodu popierania praw mugoli
  • Isla Black – czarownica wydziedziczona ze względu na małżeństwo z mugolem Bobem Hitchensem
  • Marius Black – syn Violetty i Cygnusa Blacków, wydziedziczony z rodu ze względu na charłactwo

Przypisy

  1. J.K. Rowling: Harry Potter Insygnia Śmierci. Poznań: Media Rodzina, 2008, s. 197. ISBN 978-83-7278-281-6. Cytat: ,,Nad łożem panoszył się wymalowany(...) herb rodu Blacków z mottem ,,Toujours Pur"”.(...).
  2. a b c d Joanne Kathleen Rowling: Harry Potter i Zakon Feniksa. Poznań: Media Rodzina, 2004, s. 129. ISBN 83-7278-096-X.
  3. Joanne Kathleen Rowling: Harry Potter i Zakon Feniksa. Poznań: Media Rodzina, 2004, s. 134. ISBN 83-7278-096-X.
  4. Joanne Kathleen Rowling: Harry Potter i Insygnia Śmierci. Poznań: Media Rodzina, 2008, s. 688. ISBN 978-83-7278-281-6.
  5. Joanne Kathleen Rowling: Harry Potter i Zakon Feniksa. Poznań: Media Rodzina, 2004, s. 127. ISBN 83-7278-096-X.
  6. Book Aid International's auction goes with a wizard bang (ang.). [dostęp 13 lutego 2008].
  7. a b c Joanne Kathleen Rowling: Harry Potter i Zakon Feniksa. Poznań: Media Rodzina, 2004, s. 130. ISBN 83-7278-096-X.
  8. a b c d e Schemat drzewa genealogicznego rodu Blacków (ang.). [dostęp 16 lutego 2008].
  9. Joanne Kathleen Rowling: Harry Potter i Zakon Feniksa. Poznań: Media Rodzina, 2004, s. 549. ISBN 83-7278-096-X.
  10. Joanne Kathleen Rowling: Harry Potter i Książę Półkrwi. Poznań: Media Rodzina, 2006, s. 80-81. ISBN 83-7278-160-0.
  11. a b c d e Czat z J.K. Rowling (ang.). 2007-07-30. [dostęp 23 lutego 2008].
  12. Joanne Kathleen Rowling: Harry Potter i Zakon Feniksa. Poznań: Media Rodzina, 2004, s. 93. ISBN 83-7278-096-X.
  13. Joanne Kathleen Rowling: Harry Potter i Zakon Feniksa. Poznań: Media Rodzina, 2004, s. 128. ISBN 83-7278-096-X.
  14. Joanne Kathleen Rowling: Harry Potter i Insygnia Śmierci. Poznań: Media Rodzina, 2008, s. 207. ISBN 978-83-7278-280-9.
  15. Joanne Kathleen Rowling: Harry Potter i Czara Ognia. Poznań: Media Rodzina, 2001, s. 177. ISBN 83-7278-021-8.
  16. Joanne Kathleen Rowling: Harry Potter i Czara Ognia. Poznań: Media Rodzina, 2001, s. 208. ISBN 83-7278-021-8.
  17. Joanne Kathleen Rowling: Harry Potter i Zakon Feniksa. Poznań: Media Rodzina, 2004, s. 131. ISBN 83-7278-096-X.
  18. Joanne Kathleen Rowling: Harry Potter i Insygnia Śmierci. Poznań: Media Rodzina, 2008, s. 543. ISBN 978-83-7278-280-9.
  19. Joanne Kathleen Rowling: Harry Potter i Czara Ognia. Poznań: Media Rodzina, 2001, s. 111. ISBN 83-7278-021-8.
  20. Marcin Pietrzyk: Helen McCrory w szóstej części Harry’ego Pottera. Filmweb.pl, 12 listopada 2007. [dostęp 22 lutego 2008].
  21. Joanne Kathleen Rowling: Harry Potter i Zakon Feniksa. Poznań: Media Rodzina, 2004, s. 64. ISBN 83-7278-096-X.

Bibliografia[edytuj]