Rów (półwysep)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa wyspy Wolin z widocznym półwyspem

Rówpółwysep stanowiący część wyspy Wolin, pomiędzy Zalewem Szczecińskim a cieśniną Głęboki Nurt. Obejmuje płaski obszar zbudowany z osadów organogenicznych i mineralnych. Półwysep zajmują łąki i pastwiska. Stanowi mikroregion obszaru Uznam i Wolin[1]. Ma 3 km długości i 1 km szerokości. Stanowi najbardziej wysuniętą na południe część wyspy. Przy północno-zachodniej części półwyspu znajduje się zatoka Boleń. Na południe od półwyspu rozciąga się Zatoka Skoszewska.

Półwysep został włączony w całości do granic miasta Wolina, którego zabudowa miejska znajduje się na północy nad cieśniną Dziwną. Rów jest dobrze widoczny z drogi S3 (WolinDargobądz).

Wskutek osadzania się mułów wypływających z Zalewu Szczecińskiego, półwysep ustawicznie się powiększa[2]. Jest okresowo silnie zalewany zasolonymi wodami Zalewu Szczecińskiego, co przyczynia się do zachowania słonorośli, reprezentowanych przez koniczynę rozdętą, świbkę morską, mlecznik nadmorski, babkę nadmorską, sit Gerarda, centurie nadbrzeżną, muchotrzew solniskowy.[potrzebny przypis]

Na półwyspie Rów występują także stanowiska storczyka szerokolistnego i turówki wonnej[potrzebny przypis].

Na półwyspie znajduje się użytek ekologiczny utworzony w 1998 roku głównie w celu ochrony ptactwa żyjącego na podmokłych łąkach, jak gęś gęgawa, ohar, kaczka krakwa, błotniak stawowy, błotniak zbożowy, błotniak łąkowy, kropiatka, derkacz, krwawodziób, wąsatka, świerszczak brzęczka, ostrygojad i biegusy[potrzebny przypis].

W 1998 roku utworzono użytek ekologiczny "Półwysep Rów" w celu ochrony naturalnego cypla wcinającego się w głąb Zalewu Szczecińskiego, będącego miejscem występowania cennych gatunków roślin, m.in. storczyków i słonolubnych, a także gniazdowania i odpoczynku ptaków[3].

Półwysep został objęty specjalnym obszarem ochrony siedlisk "Wolin i Uznam" oraz obszarem specjalnej ochrony ptaków "Zalew Szczeciński"[4][5].

Nazwę Rów wprowadzono urzędowo rozporządzeniem w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę półwyspu – Roof[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2001, s. 48. ISBN 83-01-13050-4. Za: A. Marsz: Próba regionalizacji fizycznogeograficznej wyspy Wolin. Badania fizjograficzne nad Polską zachodnią, T. 17 (1966)
  2. Danuta Jeżowska, Krzysztof Próchniewicz: Wolin - miasto i gmina. Łódź: Oficyna In Plus, 1996, s. 59. ISBN 83-906309-0-7.
  3. 11.1.6 Użytki ekologiczne w gminie Wolin. W: Krzysztof Dąbrowski (Związek Gmin Wyspy Wolin): Program Ochrony Środowiska dla gminy Wolin 2005-2009. Międzyzdroje: Urząd Miejski w Wolinie, 2005-09, s. 79.
  4. Arkusz 2/5 W: Mapa PLB320009 Zalew Szczeciński 1:50 000. Techmex/Ministerstwo Środowiska RP. 2006-04-14
  5. Arkusz 6/6 W: Mapa PLH320019 Wolin i Uznam 1:50 000. Techmex/Ministerstwo Środowiska RP. 2007-01-17
  6. Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości (M.P. z 1949 r. Nr 17, poz. 225, s. 7)