Rów grzbietowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rów grzbietowy na grani pomiędzy Starorobociańskim Wierchem a Kończystym Wierchem

Rów grzbietowy, rów graniowy – podłużne zagłębienie lub kilka takich zagłębień wzdłuż grzbietu górskiego lub grani. Takie rowy grzbietowe występują wzdłuż niektórych grzbietów, w Polsce szczególnie w Tatrach Zachodnich, np. na Ornaku, Starorobociańskim Wierchu. Mogą mieć długość od kilkunastu do kilkuset metrów, a głębokość od kilku do ok. 100 m. Największy w Tatrach rów znajduje się w grani pomiędzy Smreczyńskim Wierchem a KamienistąHliński Rów.

Rowy grzbietowe powstają głównie w skałach krystalicznych i metamorficznych. Zdarzają się również takie rowy na zboczu, nazywane są wówczas rowami zboczowymi.

Dawniej przypisywano tym rowom tektoniczne pochodzenie. Obecnie naukowcy są zgodni, że rowy takie powstają w strefie spękań w wyniku wietrzenia fizycznego w ostatnim okresie polodowcowym.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka Encyklopedia Tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1995. ISBN 83-7104-009-1.