Równanie Nernsta-Plancka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Równanie Nernsta-Plancka – równanie zachowania masy w odniesieniu do ruchu cząsteczek w płynie. Opisuje zachowanie strumienia dyfuzji w obecności gradientu stężenia i pola elektrycznego . Stanowi uogólnienie prawa Ficka na przypadek, kiedy dyfundujące cząsteczki oddziałują z polem elektrycznym[1][2].

Równanie Nernsta-Plancka dane jest jako:

,

gdzie – strumień dyfuzji, – stężenie czasteczek, – prędkość płynu, współczynnik dyfuzyjności, – potencjał elektryczny, ruchliwość cząsteczek. Wykorzystując równanie ciągłości, tj.:

,

można zapisać równanie Nernsta-Plancka jako:

.

Jeśli cząsteczki podlegające dyfuzji posiadają ładunek elektryczny, przemieszczając się powodują zmiany pola elektrycznego. Z tego względu równanie Nernsta-Plancka może być wykorzystane do opisu wymiany jonowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]