Równanie Sackura-Tetrodego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Równanie Sackura-Tetrodego – równanie opisujące entropię jednoatomowego gazu doskonałego, sformułowane w latach 1911–1913 niezależnie przez Ottona Sackura[1][2][3] i Hugona Tetrodego[4]:

S = n R \ln \left(\frac{e^{5/2}V} {n N_{A}\Lambda^{3}}\right) =
\begin{matrix}\frac{5}{2}\end{matrix}n R + n R \ln \left(\frac{V} {n N_{A}\Lambda^{3}}\right)

gdzie:

Po podzieleniu przez n otrzymamy entropię molową.

Z powyższego równania wynika, że zmiana entropii podczas rozprężania izotermicznego wynosi:

\Delta S = n R \ln\left( \frac{V_{2}}{V_{1}}\right)

gdzie:

  • V1 – objętość początkowa
  • V2 – objętość końcowa

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sackur, O.. Die Anwendung der kinetischen Theorie der Gase auf chemische Probleme. „Annalen der Physik”. 341 (15), s. 958-980, 1911. doi:10.1002/andp.19113411505 (niem.). 
  2. Otto Sackur: Die Bedeutung des elementaren Wirkungsquantums für die Gastheorie und die Berechnung der chemischen Konstanten. W: Wilhelm Knapp (red.): Festschrift W. Nernst zu seinem 25jährigen Doktorjubiläum gewidmet von seinen Schülern. Halle an der Salle, Niemcy: 1912, s. 405-423.
  3. Sackur, O.. Die universelle Bedeutung des sog. elementaren Wirkungsquantums. „Annalen der Physik”. 345 (1), s. 67-86, 1913. doi:10.1002/andp.19133450103. 
  4. Tetrode, H.. Die chemische Konstante der Gase und das elementare Wirkungsquantum. „Annalen der Physik”. 343 (7), s. 434-442, 1912. doi:10.1002/andp.19123430708 (niem.).