Ręczno (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ręczno
gmina wiejska
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Powiat piotrkowski
TERYT 1010072
Wójt Piotr Łysoń
Powierzchnia 88,90 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności

3 568[1]
• gęstość 40,1 os./km²
Nr kierunkowy 44
Tablice rejestracyjne EPI
Adres urzędu:
ul. Piotrkowska 5
97-510 Ręczno
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba sołectw 14
Położenie na mapie powiatu
Położenie na mapie powiatu
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Ręczno”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Ręczno”
Ziemia51°11′N 19°51′E/51,190556 19,852778
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej
Portal Polska

Ręcznogmina wiejska w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie piotrkowskim.

Siedziba gminy to Ręczno.

Przez gminę przepływa rzeka Pilica. Inne cieki wodne znajdujące się na terenie to Struga Zbyłowicka, Stobniczanka i jej dopływ Struga Młynki.

Według danych z 31 grudnia 2007[2] gminę zamieszkiwało 3616 osób.

Główna arterią komunikacyjną łączącą teren gminy z ośrodkami miejskimi jest droga wojewódzka nr 742

Struktura powierzchni[edytuj | edytuj kod]

Według danych z roku 2007[3] gmina Ręczno ma obszar 88,90 km², w tym:

  • użytki rolne: 56%
  • użytki leśne: 38%

Gmina stanowi 6,22% powierzchni powiatu piotrkowskiego.

Rezerwaty przyrody[edytuj | edytuj kod]

Na terenie gminy znajdują się następujące rezerwaty przyrody[4]:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ukazem carskim z dnia 15 III 1859 r. dotyczącym reorganizacji gmin wiejskich w Królestwie Polskim została utworzona gmina Ręczno, położona na terenie powiatu piotrkowskiego, guberni warszawskiej. W latach 1914-1918 zniesiony został dotychczasowy podział na gubernie. Gmina Ręczno znalazła się na terenie Gubernatorstwa Lubelskiego w austriackiej strefie okupacyjnej. Po odzyskaniu niepodległości w 1919 r. znalazła się w województwie łódzkim. Wydany 28 XI 1918 r. Dekret wprowadził w miejsce pełnomocników gminnych - rady gminne, jako organa zarządzające. W 1921 r. gmina zajmowała obszar 27.060 mórg podatkowych i liczyła 11.542 mieszkańców. Dekret z 1918 r. obowiązywał do dnia wydania ustawy tj do 23 III 1933 r., gdzie w miejsce Urzędów Gminy wprowadzono Zarządy Gminy. Od 1934 r. funkcjonowała nazwa Zarząd Gminny w Łękach Szlacheckich, Gminy Ręczno. Nazwa ta funkcjonowała do 1950 r., co świadczy o przeniesieniu siedziby gminy z Ręczna do wsi Łęki Szlacheckie. W okresie okupacji niemieckiej gmina znalazła się w granicach Dystryktu Radomskiego Generalnej Guberni. Z chwilą wyzwolenia kraju, na mocy ustawy KRN z 1944 r.gmina Ręczno została przekształcona na Gminną Radę Narodową w Ręcznie [5][6][7]. Gmina Ręczno została przywrócona w wyniku reformy administracyjnej z 1975 roku, kiedy to wprowadzona została w życie ustawa z 28 maja 1975 r. o dwustopniowym podziale administracyjnym Państwa oraz o zmianie ustawy o radach narodowych[8]. Nowo powstała gmina znalazła się w województwie piotrkowskim. W wyniku kolejnej reformy ustrojowej z 1999 roku wprowadzonej Ustawą z dnia 24 lipca 1998 r. o wprowadzeniu zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa, zlikwidowane zostało województwo piotrkowskie, gmina Ręczno znalazła się w granicach  powiatu piotrkowskiego, województwie łódzkim.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Dane o ludności z dnia 31 grudnia 2007[9]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
Jednostka osób % osób % osób %
Populacja 3616 100 1784 49,34 1832 50,66
Wiek przedprodukcyjny (0–17 lat) 591 16,34 283 7,83 308 8,52
Wiek produkcyjny (18–65 lat) 2300 63,61 1040 28,76 1260 34,85
Wiek poprodukcyjny (powyżej 65 lat) 725 20,05 461 12,75 264 7,3
  • Piramida wieku mieszkańców gminy Ręczno w 2014 roku[1].


Piramida wieku Gmina Reczno.png


Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez teren gminy przebiegają szlaki turystyczne:

- czerwony pieszy szlak turystyczny – Szlak Partyzancki. Cały szlak ma 201 km długości i biegnie z Radomska przez Przedbórz, Łęg Ręczyński, Sulejów, Polichno, Tomaszów Mazowiecki, Inowłódz do Brudzewic. Szlak przebiega przez miejsca związane z walkami partyzantów i żołnierzy Wojska Polskiego podczas wojny obronnej w 1939 roku, a później podczas okupacji hitlerowskiej

- szlak wodny Pilicy długość: 228 km. Trasa: Zarzecze k. Szczekocin - Zarzecze k. Szczekocin – Przedbórz – FaliszewSkotniki (powiat piotrkowski)SulejówZalew SulejowskiTomaszów MazowieckiSpałaInowłódzŻądłowiceGrotowiceDomaniewiceNowe Miasto nad PilicąBiałobrzegiWarka – ujście Pilicy

- fragmenty Łódzkiego Szlaku Konnego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisane są obiekty:

- Ręczno Kościół Parafialny pw. Św. Stanisława, decyzja nr WUOZ-640/359/2008 z dnia 2008-10-09

- Ręczno Dzwonnica, decyzja nr WUOZ-640/359/2008 z 2008-10-09

- Bąkowa Góra – Kościół parafialny parafialny p.w. św. Trójcy, nr rej.: 212, decyzja nr KL.IV-680/553/67 z 1967-12-27

- Bąkowa Góra – Dzwonnica, nr rej.: 213, decyzja nr KL.IV-680/554/67 z 1967-12-27

- Bąkowa Góra – Zamek, nr rej.: 214, decyzja nr KL.IV-680/555/67 z 1967-12-27

- Majkowice – Ruiny zamku, nr rej.: 738, decyzja nr KL.IV-680/591/67 z 1967-12-27.

Na terenie gminy występują także zabytkowe obiekty techniczne. Dwa drewniane młyny w Stobnicy ( Młyn Piła i Młyn Olszyny) wpisane do gminnej ewidencji zabytków.

Sołectwa[edytuj | edytuj kod]

Bąkowa Góra, Będzyn, Dęba, Kolonia Ręczno, Łęg Ręczyński, Łęki Królewskie, Majkowice, Nowinki, Paskrzyn, Ręczno, Stobnica, Stobnica-Piła, Wielkopole, Zbyłowice.

Sąsiednie gminy[edytuj | edytuj kod]

Aleksandrów, Łęki Szlacheckie, Masłowice, Przedbórz, Rozprza, Sulejów

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Gmina Ręczno w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2016-03-15] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. Lucyna Nowak, Joanna Stańczyk, Agnieszka Znajewska: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2007 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2008. ISSN 1734-6118. (pol.)
  3. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2013 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2013-07-26. ISSN 1505-5507.
  4. Rejestr Form Ochrony Przyrody prowadzony przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi (stan na 02.02.2015 r.). [dostęp 14-02-2015].
  5. Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim, 48/31/0 Akta gminy Ręczno.
  6. Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933
  7. Informator adresowy miast i gmin wiejskich Rzeczypospolitej Polskiej. Warszawa: Instytut Wydawniczy Kolumna, 1948.
  8. Ustawa z dnia 28 maja 1975 r. o dwustopniowym podziale administracyjnym Państwa oraz o zmianie ustawy o radach narodowych (Dz.U. 1975 nr 16 poz. 91)
  9. Bank Danych Regionalnych – Strona główna (pol.). GUS. [dostęp 2010-09-14].