Ręczno (wieś)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ręczno
Główna ulica w Ręcznie. Po lewej stronie szkoła podstawowa oraz gimnazjum
Główna ulica w Ręcznie. Po lewej stronie szkoła podstawowa oraz gimnazjum
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat piotrkowski
Gmina Ręczno
Liczba ludności (2013) 753[1]
Strefa numeracyjna (+48) 44
Kod pocztowy 97-510
Tablice rejestracyjne EPI
SIMC 0549884
Położenie na mapie gminy Ręczno
Mapa lokalizacyjna gminy Ręczno
Ręczno
Ręczno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ręczno
Ręczno
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Ręczno
Ręczno
Położenie na mapie powiatu piotrkowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu piotrkowskiego
Ręczno
Ręczno
Ziemia51°11′26″N 19°51′10″E/51,190556 19,852778

Ręcznowieś gminna w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Ręczno. Miejscowość jest siedzibą gminy Ręczno.

Wieś duchowna Rączno, własność klasztoru norbertanów w Witowie położona była w końcu XVI wieku w powiecie piotrkowskim województwa sieradzkiego[2].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 742.

Obiekty architektoniczne i zabudowa w Ręcznie
Ośrodek sportowy (boisko)
Cmentarz
Jedno z podwórek gospodarstw wiejskich
Jedna z obór wiejskich
Pomnik Powstańców AK

W Ręcznie znajdują się m.in. ośrodek sportowy, przy którym znajduje się stadion piłkarski, oraz szkoła podstawowa i gimnazjum, przy których w ostatnim czasie został dobudowywany obiekt sportowy. Znajdują się tu także cmentarz oraz kościół.

Nazwa miejscowości według podania pochodzi z okresu panowania Kazimierza Wielkiego, który został powitany słowami „Raczno goscić Cię u nas Panie”. W późniejszym okresie używano nazwy Ręczno. Ostatecznie miejscowość przyjęła nazwę Ręczno.

Do atrakcji turystycznych należy kościół parafialny pw. Najświętszej Marii Panny Pocieszenia i św. Stanisława. Pierwsze wzmianki o parafii Ręczno pochodzą z roku 1399.

Kompleks leśny Sadykierz o powierzchni 3300 ha oraz położenie w okolicy doliny Pilicy nadają wsi charakter letniskowy. Na zboczach najwyższego wzniesienia, Czartorii (264 m n.p.m.) utworzono rezerwat Wielkopole.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bank Danych Lokalnych GUS.
  2. Województwo sieradzkie i województwo łęczyckie w drugiej połowie XVI wieku. Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1998, s. 69.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]