Rękoczyn Esmarcha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rękoczyn Esmarcha (ang. Esmarch maneuver, Triple Airway manoeuvre) – manewr wykonywany w celu udrożnienia górnych dróg oddechowych. Znajduje zastosowanie u pacjentów z krótką lub grubą szyją lub zmianami usztywniającymi odcinek szyjny kręgosłupa. Istotą rękoczynu Esmarcha jest odgięcie głowy do tyłu i przemieszczenie żuchwy do przodu w ten sposób, by zęby dolne (o ile pacjent je posiada) znalazły się przed zębami górnymi. Następnie żuchwa jest przyciskana w tej pozycji do szczęki, przy utrzymanej pozycji odgięcia głowy. W przypadku podejrzenia uszkodzeń odcinka szyjnego kręgosłupa niekiedy stosuje się zmodyfikowany rękoczyn Esmarcha polegający wyłącznie na wysunięciu żuchwy.

Według wytycznych z 2010 roku osób bez przygotowania medycznego, uczestniczących w kursach pierwszej pomocy, uczy się jedynie udrażniania dróg oddechowy w mechanizmie czołowo-bródkowym.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Norman A. Paradis, Henry Halperin: Cardiac Arrest: The Science and Practice of Resuscitation Medicine. Cambridge University Press, 2007 ​ISBN 0-521-84700-1​ s. 802

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.