RAF Syerston

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
RAF Syerston
Ilustracja
Wieża kontroli lotów w 2006
Herb bazy
Państwo  Wielka Brytania
Kraj  Anglia
Miejscowość Syerston
hr. Nottinghamshire
Kod taktyczny YN lub YM[1]
Rodzaj bazy baza lotnicza
Typ bazy operacyjna
szkoleniowa
Historia
Używana od 29 listopada 1940[a]
Używana do 19 lipca 1941
Dane taktyczne
Stacjonujące jednostki Dywizjony: 304, 305
Bazująca broń Vickers Wellington
Użytkownicy
Polskie Siły Powietrzne
Położenie na mapie Nottinghamshire
Mapa konturowa Nottinghamshire, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „RAF Syerston”
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa konturowa Wielkiej Brytanii, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „RAF Syerston”
Położenie na mapie Anglii
Mapa konturowa Anglii, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „RAF Syerston”
Ziemia53°01′24″N 0°54′42″W/53,023333 -0,911667

RAF Syerston – baza lotnicza RAF znajdująca się koło miejscowości Syerston, ok. 8 km wzdłuż szosy A46 na południowy zachód od Newark-on-Trent (hrabstwo Nottinghamshire). Podczas II wojny światowej była wykorzystywana jako baza bombowców, w tym polskich dywizjonów 304 i 305. Czynna do dzisiaj jako baza szkolenia szybowcowego[2][3].

Historia bazy[edytuj | edytuj kod]

Polskie dywizjony bombowe[edytuj | edytuj kod]

Baza została zbudowana w ramach programu strategii wykorzystania bombowców w konfliktach zbrojnych. Formalnie baza została otwarta 1 grudnia 1940, ale nie wszystkie budynki były ukończone oraz brakowało części wyposażenia. Została podporządkowana Dowództwu 2 Grupy Bombowej (RAF Bomber Command)[2][4].

Już od 26 listopada do bazy przybył zespół techniczny Dywizjonu 304 z oficerem technicznym lotniska F/Lt M.Kaczanowskim. Angielskim dowódcą bazy był ppłk. Sanderson [5]. Samoloty Vickers Wellington dywizjonu 304 oraz 305 przyleciały 4 grudnia 1940. Dnia 27 stycznia 1941 Król Jerzy VI i królowa matka odwiedzili oba dywizjony[6]. Po intensywnych szkoleniach oba dywizjony zgłosiły 22 i 23 kwietnia 1941 gotowość bojową i rozpoczęły działania operacyjne od zbombardowania zbiorników z paliwem w porcie Rotterdamm. W kolejnych operacjach bombardowania celów w Niemczech odnotowały straty w załogach. W dniu 28 czerwca 1941 do bazy przybył Inspektor PSP gen. Stanisław Ujejski w towarzystwie AVM R.D.Oxalanda, aby wręczyć pierwsze w tych dywizjonach Krzyże Walecznych[7]. W drugiej połowie lipca 1941 dywizjony zostały przebazowane na lotnisko RAF Lindholme[8].

Baza Grupy Bombowej[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 1941 do bazy przybyła Eskadra 408 lotnictwa kanadyjskiego Royal Canadian Air Force (RCAF) latająca na Handley Page Hampdenach. Od grudnia 1941 do 5 maja 1942 baza została zamknięta dla budowy betonowych pasów startowych oraz hangarów. Po otwarciu stała się bazą 5 Grupy Bombowej. Przybyły dwie eskadry 61 i 106 wyposażone w bombowce Avro Lancaster. Ich regularnym celem były zakłady badawczo-rozwojowe w Peenemunde, gdzie testowano rakiety V1 i V2[3].

Okres szkolenia załóg[edytuj | edytuj kod]

Od 17 listopada 1943 baza służyła szkoleniu załóg bombowców, od stycznia 1944 była znana jako 5 Lancaster Finishing School. Od listopada 1943 do lipca 1944 odbywały się również loty szkoleniowe bombardowań i strzelania z udziałem kilku Wellingtonów, Spitfireów, Hawker Hurricanenów oraz kilku samolotów holowniczych Martinet. Od 1 kwietnia 1945 w bazie stacjonowała eskadra nr 49, która po wykonaniu jednego lotu bojowego została przeniesiona do bazy RAF Mepal 28 września 1945.

Wykorzystanie powojenne[edytuj | edytuj kod]

Od 25 października 1945 baza została przypisana do Grupy Transportowej (RAF Transport Command) dla jednostki szkoleniowej na samolotach Dakota, Halifax oraz szybowcach Horsa, funkcjonującej do 5 stycznia 1948. Od 1 lutego 1948 baza została przejęta przez Flying Training Command i w kolejnych latach z bazy korzystały różne jednostki szkolenia lotniczego, aż do 16 stycznia 1970[3].

W styczniu 1975 do bazy została przeniesiona centralna szkoła latania - Central Flying School RAF (CFS) oraz Ochotnicza Eskadra Szybowców 634 oraz 644. W 2014 zorganizowano Central Gliding School (CGS), szkołę szkolenia szybowcowego. W gestii CFS jest zespół egzaminacyjny oraz nadzór Red Arrows, Zespół Akrobacyjny Królewskich Sił Powietrznych Wielkiej Brytanii[4]. W 1997 wszystkie budynki z wyjątkiem wieży kontroli lotów, H-bloku oraz dwóch hangarów, zostały rozebrane[1].

Zobacz[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Okres używania bazy przez jednostki PSP

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Control tower, RAF Syerston [dostęp 2019-11-21] (ang.).
  2. a b Sturtivant 1994 ↓.
  3. a b c Archive Station History [dostęp 2019-11-21] (ang.).
  4. a b RAF website, RAF Syerston [dostęp 2019-11-21] (ang.).
  5. Iszkowski 2018 ↓, s. 51.
  6. Konarski 2005 ↓, s. 6.
  7. Król 1982 ↓, s. 24.
  8. Mroczkowski i Olejko 2011 ↓, s. 215,268.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ray Sturtivant, The Squadrons of the Fleet Air Arm, Air-Britain (Historians) Ltd, 1994, ISBN 0-85130-223-8.
  • Wacław Król, U-booty poszły na dno, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Mariusz Konarski, Dywizjon 304 Polskich Sił Powietrznych, Sandomierz: Stratus, 2005, s. 98, ISBN 83-89450-18-6.
  • Krzysztof Mroczkowski, Andrzej Olejko, Nocnych Lotów Świadectwa, Acta Aeronautica, Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie, 2011, ISBN 978-83-931259-1-3.
  • Łukasz Jaśkiewicz, 304 Dywizjon Bombowy "Ziemi Śląskiej im.ks. Józefa Poniatowskiego, NapoleonV, 2013, ISBN 978-83-78890-38-6.
  • Jerzy Iszkowski, Dywizjon 304, Wacław Iszkowski, 2018, ISBN 978-83-947963-4-1.