RBC

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

RBC (ang. red blood cell) – wskaźnik określający ilość czerwonych krwinek w morfologii krwi.

Wartości prawidłowe[edytuj | edytuj kod]

Kobiety: 3,5 - 5,2 mln/mm³

Mężczyźni: 4,2-5,4 mln/mm³[1]

Noworodki: 6,5-7,5 mln/mm³

Wartości powyżej normy[edytuj | edytuj kod]

Wartości poniżej normy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Janusz Kabata, Bogdan Ochrem, Andrzej Hellmann, Badania laboratoryjne i morfologiczne, [w:] Piotr Gajewski (red.), Interna Szczeklika, Kraków: Medycyna Praktyczna, Polski Instytut Evidence Based Medicine, 2020, ISBN 978-83-7430-627-0.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.