RV FLIP

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
FLIP
Ilustracja
Bandera  Stany Zjednoczone
Call sign WI7115
Armator Office of Naval Research
Dane podstawowe
Typ statek badawczy
Historia
Stocznia Gunderson Brothers Engineering Company
Data wodowania 1962
Data oddania do eksploatacji 1962
Dane techniczne
Liczba członków załogi 5
Liczba pasażerów 11 naukowców
Długość całkowita (L) 108 m
Szerokość (B) 7,93 m
Zanurzenie (D) 3,83/90 m

FLIP (ang. Floating Instrument Platform) – pływające laboratorium będące własnością US Navy, użytkowane przez Scripps Institution of Oceanography. Statek ma specjalną konstrukcję, pozwalającą na użytkowanie go w pozycji pionowej (rufą w dół).

Koncepcja i budowa[edytuj]

Poważnym problemem w badaniach na morzu jest ciągły ruch statku. Nawet w bardzo dobrych warunkach na oceanie statek mały lub średniej wielkości kołysze się i nurza. Zaburza to lub uniemożliwia działanie niektórych instrumentów pomiarowych oraz zmniejsza komfort i efektywność ludzi. W przypadku badań nad akustyką dodatkowym problemem są szumy generowane przez kadłub poruszający się względem wody.

W końcu lat 50. XX wieku marynarka amerykańska prowadziła badania nad propagacją fal dźwiękowych pod wodą. Wymagało to skonstruowania laboratorium które można przemieszczać, które zapewniałoby nieruchomą platformę sięgającą na 100 metrów głębokości, umożliwiającą także działania na powierzchni. Używanie okrętów podwodnych, batyskafów i zestawów instrumentów opuszczanych ze statków nie dawało pożądanych rezultatów.

Niezależnie od warunków na powierzchni morza, głębsze warstwy pozostają względnie nieruchome. Pionowa konstrukcja, której wyporność pochodziłaby w większości z części zanurzonej na kilkanaście-kilkadziesiąt metrów zapewniałaby właściwą platformę do badań. Konstrukcja taka sprawiałaby jednak kłopoty w transporcie (nie mogłaby zawijać do portów, należałoby opracowywać trasy przez głębokie wody) i obsłudze (konieczność głębokiego nurkowania do czujników umieszczonych w najniższej części).

Opracowano więc statek, który mógłby, przez odpowiednie balastowanie, zmieniać swe przegłębienie aż do ustawienia się w pozycji pionowej.

Statek zbudowano w 1962, w Gunderson Brothers Engineering Company w Portland i w tym samym roku wszedł do służby.

Konstrukcja[edytuj]

Statek ma długość 108 metrów (355 stóp) z czego ponad 90 metrów przypada na cylindryczną część rufową/zanurzaną, mieszczącą zbiorniki balastowe. Średnica części rufowej wynosi 6,5 metra, w części środkowej, znajdującej się w strefie falowania, zmniejszona jest do 4 metrów, aby zmniejszyć oddziaływanie fal na jednostkę. Dziób statku (część wynurzona w pozycji pionowej) mieści wszystkie pomieszczenia i siłownię.

Maszynownia[edytuj]

Jednostka nie ma własnego napędu, jest holowana na miejsce prac. W czasie badań może dryfować lub być zakotwiczona. Ma jednak ster strumieniowy, służący do utrzymywania odpowiedniej orientacji (z możliwością automatycznego sterowania). 3 agregaty prądotwórcze, zamontowane przegubowo (niezależnie od pozycji jednostki są w pozycji pionowej) dostarczają 340 kW. Zainstalowany odsalacz wody morskiej (działający na zasadzie odwróconej osmozy) może dostarczać do 2,5 m³ słodkiej wody dziennie. Woda ze zbiorników balastowych usuwana jest za pomocą sprężonego powietrza.

Pomieszczenia[edytuj]

Oprócz 5 osobowej załogi FLIP może pomieścić 11 osób personelu naukowego. Do ich dyspozycji są dwa pomieszczenia laboratoryjne o powierzchni około 45 m². Wszystko przystosowane jest do pracy jednostki w położeniu poziomym i pionowym. Zainstalowano podwójne zlewozmywaki, a głowice pryszniców są obrotowe. Lampy są zamontowane na suficie i przedniej ścianie.

FLIP w położeniu horyzontalnym

Możliwości[edytuj]

Zaprojektowane do badań hydroakustycznych, FLIP jest używane również do pomiarów meteorologicznych, badania wymiany energii między wodą a powietrzem, badań geofizycznych i biologicznych.

Odpowiednie czujniki montowane są na kadłubie statku lub opuszczane na linach z wysięgników (do głębokości 4 km). 3 wysięgniki umożliwiają rozmieszczenie instrumentów w odpowiedniej odległości od siebie.

Laboratorium może zostać zakotwiczone, na głębokości do ok. 5 tysięcy metrów przy użyciu jednego holownika AHTS w ciągu jednego dnia. 3 kotwice zapewniają stabilność pozycji w promieniu kilkunastu do 200 metrów w zależności od prądów.

Przy falowaniu o wysokości 10 m (silny sztorm, 10 w skali Beauforta), laboratorium porusza się nie więcej niż o 1 metr.

Autonomiczność jednostki wynosi 30 dni.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]