innogy Polska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z RWE Polska)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
innogy Polska S.A.
Ilustracja
Siedziba spółki przy ul. Wybrzeże Kościuszkowskie 41
Państwo  Polska
Adres ul. Wybrzeże Kościuszkowskie 41
00-347 Warszawa
Forma prawna spółka akcyjna
Prezes Filip Thon
Udziałowcy innogy
Nr KRS 0000011733
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, w centrum znajduje się punkt z opisem „innogy Polska S.A.”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „innogy Polska S.A.”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „innogy Polska S.A.”
Ziemia52°14′20,7″N 21°01′51,2″E/52,239083 21,030889
Strona internetowa

innogy Polska S.A. (dawniej: RWE Polska S.A) – spółka akcyjna obrotu energią w branży energetycznej.

Głównym akcjonariuszem innogy Polska jest innogy należąca od 2016 r. do grupy E.ON.

Historia[edytuj | edytuj kod]

RWE Stoen S.A. powstała w wyniku zakupu od Skarbu Państwa 85% akcji spółki STOEN (Stołeczny Zakład Energetyczny S.A. 1993–1999, STOEN S.A. 1999–2002) przez niemiecką Grupę RWE. Przejęcie kontroli nad spółką STOEN S.A. nastąpiło w grudniu 2002 roku za cenę 1,5 mld złotych[1]. W maju 2007 nastąpiła zmiana nazwy i znaku firmy ze STOEN na RWE Stoen. 1 lipca 2007 spółka została podzielona na 2 spółki: RWE Stoen (spółka obrotu) RWE Stoen Operator (operator systemu dystrybucyjnego). Ponadto została powołana też RWE Stoen Contracting. 1 października 2008 spółka RWE Stoen S.A. zmieniła nazwę na RWE Polska S.A.[2]

Działalność[edytuj | edytuj kod]

W 2006 udział spółki w rynku dystrybucji energii w Polsce wynosił według raportu własnego około 5,5% RWE Stoen dystrybuował wtedy energię elektryczną dla ok. 850 000 odbiorców w Warszawie i najbliższej okolicy (praktycznie granica Warszawy – dalej za dystrybucję odpowiada Zakład Energetyczny Warszawa-Teren S.A.). W 2006 dostawa energii wyniosła 6427 GWh[3].

W Polsce do grupy innogy należą: innogy Polska, innogy Stoen Operator, innogy Renewables Polska, innogy Polska Contracting, innogy Dea Polska. Ponadto innogy posiada udziały w Elektrociepłowni Będzin (69,56%) oraz w Przedsiębiorstwie Wodociągów i Kanalizacji w Dąbrowie Górniczej (34%)[4].

W związku ze stratami poniesionymi przez grupę RWE związanymi z planowanymi zamknięciami elektrowni atomowych w Niemczech RWE chciała sprzedać do końca 2013 r. aktywa o łącznej wartości 11 mld euro wobec wcześniejszego celu na poziomie 8 mld, jednak nie potwierdziła planów sprzedaży RWE Polska i RWE Stoen Operator[5].

2 września 2016 spółki grupy RWE Polska zmieniły nazwę na innogy; m.in. RWE Polska na innogy Polska, RWE Stoen Operator – innogy Stoen Operator[6]. Nowa nazwa to połączenie pierwszych lub ostatnich sylab słów „innowacja” i „energy” lub „technology”. Ma podkreślać, że spółki chcą koncentrować się na innowacjach i technologii[7].

W kwietniu 2019 spółka uruchomiła pierwszy w Warszawie i jeden z największych w Europie elektryczny system car-sharing InnogyGO! (wypożyczanie samochodów na minuty) z 500 elektrycznymi BMW i3[8]. W lutym 2021 operator systemu poinformował, że w związku z pandemią COVID-19 najem pojazdów w Warszawie będzie możliwy do 15 marca 2021[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. RWE zapłacił za akcje STOEN-u. „Gazeta Wyborcza”, 2002-12-23. 
  2. Polska polityka w zakresie bezpieczeństwa energetycznego – MILWOMEN.PL, www.milwomen.pl [dostęp 2017-04-12] [zarchiwizowane z adresu 2017-05-23] (pol.).
  3. Raport Roczny 2006 (pol.). RWE Stoen S.A.. [dostęp 2009-06-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-29)].
  4. RWE. RWE Polska. [dostęp 2009-06-08].
  5. RWE wycofa się z Polski? Rynek huczy od plotek, koncern zaprzecza. „Rzeczpospolita”, 2011-09-01. 
  6. RWE Polska zmienia nazwę na innogy Polska, wnp.pl [dostęp 2016-09-23].
  7. RWE przedstawia innogy. innogy.pl. [dostęp 2017-06-15].
  8. Przegląd informacji rynkowych. Wydarzenia. „Polityka”, s. 48, 10 kwietnia 2019. 
  9. Michał Wojtczuk. Wyłączają auta na prąd. „Gazeta Stołeczna”, s. 4, 10 lutego 2021. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]