Rachel Homan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rachel Homan
ilustracja
Data urodzenia 5 kwietnia 1989
Obywatelstwo Kanada
Informacje klubowe
Klub Ottawa Curling Club
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
Brąz
Ryga 2013
Srebro
Saint John 2014
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro
Flims 2010
Tournament of Hearts
Złoto
Kingston 2013
Złoto
Montreal 2014
Brąz
Moose Jaw 2015
Canadian Olympic Curling Trials
Brąz
Winnipeg 2013
Canadian Juniors
Srebro
Salmon Arm 2009
Złoto
Sorel-Tracy 2010

Rachel Homan (ur. 5 kwietnia 1989) – kanadyjska curlerka, srebrna medalistka Mistrzostw Świata 2014 i brązowa z 2013, wicemistrzyni świata juniorów z 2010. Jest kapitanem zespołu z Ottawa Curling Club.

Homan w curling gra od 4 roku życia, zaczęła odnosić sukcesy już w kategorii bantams (juniorzy młodsi, od 12 do 15 lat) wygrywając pod rząd mistrzostwa prowincji w latach 2003-2006[1]. Przy czym wcześniej nikt nie wygrał nawet dwóch turniejów.

W 2007 reprezentowała Ontario podczas Canada Games. Drużyna pod jej przewodnictwem zdobyła złote medale. W rywalizacji juniorskiej kontynuowała dobre wyniki: w 2007 zajęła 3. miejsce, rok później przegrała w finale, wygrała go jednak w 2009. W mistrzostwach Kanady juniorów z bilansem 10-2 awansowała bezpośrednio do finału, ostatni mecz przegrała jednak 4:7 na korzyść Manitoby (Kaitlyn Lawes)[2].

W 2010 ponownie triumfowała w rywalizacji prowincjonalnej. Zwyciężyła również w Canadian Junior Curling Championships 2010, zespół z Ontario wygrał wszystkie 13 meczów[3]. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2010 z pierwszego miejsca w fazie grupowej Kanadyjki awansowały do Page Play-off. W pierwszym meczu łatwo pokonały Szwedki 9:3 i dostały się do finału. W meczu o mistrzostwo Homan ponownie grała przeciwko Szwedkom, w najważniejszym spotkaniu Homan popełniła serię pomyłek w 7, 8 i 9 endzie. Ostatecznie złote medale wynikiem 8:3 przypadły zespołowi Anny Hasselborg[4].

Dzięki zajęciu 10. miejsca w rankingu CTRS w sezonie 2008/2009[5] zespół Homan zakwalifikował się do turnieju eliminacyjnego do Canadian Olympic Curling Trials 2009, który wyłonił reprezentację Kanady na ZIO 2010. Homan nie dostała się jednak do turnieju głównego.

W sezonie 2010/2011 Homan mogła już wystartować w Ontario Scotties Tournament of Hearts. W finale pokonała obrończynię tytułu Kristę McCarville 9:6. Homan bardzo dobrze poradziła sobie w rywalizacji krajowej seniorek na Scotties Tournament of Hearts 2011. Przez długi czas utrzymywała się na pierwszym miejscu Round Robin, ostatecznie do fazy play-off dostała się z trzeciego miejsca. W pierwszym meczu przeciwko Nowej Szkocji (Heather Smith-Dacey) wygrała wysoko 13:5, jednak w półfinale nie dała rady pokonać późniejszych mistrzyń z Saskatchewan (Amber Holland). Ostatecznie w małym finale zespół Smith-Dacey zrewanżował się i pokonał Ontario 9:7, Homan zajęła ostatecznie 4. miejsce.

W rozgrywkach prowincjonalnych w 2012, dotarła do finału, w którym uległa ekipie Tracy Horgan. 2013 to ona wywalczyła prawo do wystąpienia na Scotties Tournament of Hearts 2013. Reprezentantki Ontario z tylko jedną porażką awansowały do fazy finałowej, tam wywalczyły tytuły mistrzyń kraju dwukrotnie pokonując zawodniczki z Manitoby (Jennifer Jones). Podczas rozgrywek fazy grupowej Mistrzostw Świata w Rydze Kanadyjki wygrały 8 z 11 spotkań, co dało im 3. miejsce i awans do fazy finałowej. W dolnym meczu Page play-off pokonały 7:6 Amerykanki (Erika Brown). Półfinał przeciwko Szkotkom (Eve Muirhead) zakończył się wynikiem 8:7 dla Europejek, w ostatnim endzie to Homan miała przywilej ostatniego kamienia jednak nie udało się jej dokonać podwójnego wybicia. Ostatecznie zespół z Ottawy stanął na najniższym stopniu podium pokonując w ostatnim meczu 8:6 ekipę ze Stanów Zjednoczonych[6].

Homan uczestniczyła w krajowych eliminacjach olimpijskich do ZIO 2014. Jej drużyna w rundzie grupowej zajęła 2. miejsce. W półfinale przegrała jednak spotkanie przeciwko Sherry Middaugh 4:10 i ostatecznie zajęła 3. miejsce. W lutym 2014 zespół Homan obronił złote medale mistrzostw Kanady. Podczas Scotties Tournament of Hearts 2014 Team Canada nie przegrał żadnego spotkania, w fazie finałowej zawodniczki z Ontario pokonały 5:4 Manitobę (Chelsea Carey) i 8:6 Albertę (Valerie Sweeting).

Kanadyjki były faworytkami poolimpijskich mistrzostw świata. Drużyna Homan z 10 wygranymi spotkaniami była liderką po rozgrywkach systemem kołowym. Kanadyjki w górnym meczu Page play-off pokonały 8:3 Szwajcarki (Binia Feltscher). W finale rywalizowały te same drużyny, w kluczowym spotkaniu turnieju Homan uległa reprezentacji Szwajcarii 5:9[7]. W Scotties Tournament of Hearts 2015 Rachel Homan ponownie wystąpiła w barwach Team Canada. Jej zespół awansował do fazy finałowej, w dolnym meczu Page play-off uległ reprezentacji Saskatchewan (Stefanie Lawton) 7:8. W meczu o brązowe medale spotkały się te same zespoły, wynikiem 7:5 na najniższym stopniu podium stanęły obrończynie tytułów mistrzowskich.

Rachel Homan studiowała kinezjologię na Uniwersytecie Ottawy[8].

Wielki Szlem[edytuj | edytuj kod]


Turniej[9] 2008/2009 2010/2011 2011/2012 2012/2013 2013/2014 2014/2015
Autumn Gold A A x F SF F
Manitoba Lotteries A x x F A A*
Colonial Square A* A* A* SF x A
Masters A* QF* x* W W SF
Canadian Open F
Players' Championships QF F A QF F
Legenda
= turniej nie odbył się
A = nie uczestniczyła
x = nie zakwalifikowała się do fazy finałowej
QF = ćwierćfinał
SF = półfinał
F = finał
W = zwycięstwo
* = turniej niezaliczany do cyklu Wielkiego Szlema

Nierozgrywane[edytuj | edytuj kod]

Turniej[9] 2008/2009 2010/2011
Wayden Transportation SF
Sobeys Slam A x

Drużyna[edytuj | edytuj kod]

Czwarta Trzecia Druga Otwierająca
2014/2015 Rachel Homan Emma Miskew Joanne Courtney Lisa Weagle
2010/2014 Alison Kreviazuk
2009/2010
juniorki
Laura Crocker Lynn Kreviazuk
2007/2010 Alison Kreviazuk
2002/2007 Nikki Johnston

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]