Rachela Margolis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rachela Margolis (ur. 28 października 1921 Wilno[1], zm. 6 lipca 2015 Rechowot[2]) – żydowska działaczka partyzancka z czasów II wojny światowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w 1921 roku. W czasie II wojny światowej znalazła się w getcie wileńskim, gdzie współpracowała z konspiracyjną Zjednoczoną Organizacją Partyzancką. Po likwidacji getta wraz z narzeczonym wstąpiła do oddziału partyzanckiego Abby Kownera[3]. Po wojnie uzyskała doktorat z biologii i do 1980 roku pracowała jako nauczycielka, a następnie jako pracownik Państwowego Muzeum Żydów Litwy. Dr Rachela Margolis odnalazła w archiwach Muzeum i opracowała notatki prowadzone w czasie wojny i zakopywane w szklanych butelkach na terenie miejsca zamieszkania przez polskiego dziennikarza i działacza konspiracji Kazimierza Sakowicza – bezpośredniego świadka zbrodni w Ponarach. Opracowane przez nią notatki Sakowicza ukazały się pt. Dziennik pisany w Ponarach od 11 lipca 1941 r. do 6 listopada 1943 r. (Towarzystwo Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej, Bydgoszcz, 1999; ​ISBN 83-87865-01-X​)[1]. Była również autorką książki wspomnieniowej pt. Wspomnienia wileńskie (Żydowski Instytut Historyczny, Warszawa, 2005; ​ISBN 83-85888-83-7​)[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rachel Margolis: Lithuanian Partisan and Survivor, sites.keene.edu [dostęp 2015-07-22] (ang.).
  2. Užuojauta, lzb.lt [dostęp 2015-07-22] (lit.).
  3. Women of courage: Rachel Margolis, independent.co.uk [dostęp 2015-07-22] (ang.).
  4. Margolis, Rachela, alpha.bn.org.pl [dostęp 2015-07-22] (pol.).