Raciborowice (województwo lubelskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Raciborowice w innych znaczeniach tego słowa.
Raciborowice
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat chełmski
Gmina Białopole
Liczba ludności (2011) 301[1]
Strefa numeracyjna (+48) 82
Kod pocztowy 22-135[2]
Tablice rejestracyjne LCH
SIMC 0101072
Położenie na mapie gminy Białopole
Mapa lokalizacyjna gminy Białopole
Raciborowice
Raciborowice
Położenie na mapie powiatu chełmskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu chełmskiego
Raciborowice
Raciborowice
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Raciborowice
Raciborowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Raciborowice
Raciborowice
Ziemia50°56′39″N 23°45′30″E/50,944167 23,758333

Raciborowicewieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Białopole[3].

Integralne części wsi Raciborowice[4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0101089 Zaniże część wsi

Wieś leży przy drodze nr drodze wojewódzkiej nr 844. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie chełmskim. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 301 mieszkańców[1] i była czwartą co do wielkości miejscowością gminy Białopole.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś z rodowodem sięgającym XIV wieku, wzmiankowana w 1399 r. należała wówczas do Parafii Rzymskokatolickiej w Hrubieszowie[5] Od 1443 r. występują jako „Racziborowicze”. W 1510 r. tylko raz występują parafie (prawosławne) w Raciborowicach[6]. Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1888 Raciborowice to wieś z folwarkiem w powiecie hrubieszowskim, gminie Białopole, parafii Moniatycze (obrzędu wschodniego w Buśnie) wieś posiadała szkołę początkową ogólną.

W 1870 r. istniały na obszarze folwarku: młyn wodny, destylarnia, piec wapienny, cegielnia. Znajdują się tu w tym okresie pokłady marglu i torfu. W 1827 r. było 18 domów i 158 mieszkańców. Jak podaje słownik: w pobliżu Raciborowic wypadnie prawdopodobnie stacja drogi żelaznej projektowanej od Chełma, do połączenia z linia galicyjską: Lwów - Bełżec.

W 1870 r. rozległość folwarku Raciborowice wynosiła 2186 mórg: gruntów ornych i ogrodów mórg 506, łąk mórg 338, pastwisk mórg 58, lasu mórg 903, zarośli mórg 207, nieużytków i wody mórg 74; budynków murowanych 5, z drzewa 35; las urządzony.

W skład dóbr wchodziły poprzednio: wieś Raciborowice osad 37, z gruntem mórg 255; wieś Zaporze osad 15 z gruntem mórg 180; wieś Kormanowo osad 18, z gruntem mórg 229.[7]

Począwszy od połowy XVII w. wieś należy do rodziny Wyzgów, do majątku Wyzgów wchodziły ponadto wsie: Kormanów i Zamże. W 1805 r. całość tychże dóbr, oszacowanych na 150.000 złp odziedziczył po ojcu Pawle Wydze syn Wincenty[8].

Raciborowice-Kolonia zostały wyodrębnione w roku 1970 r.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przez wieś przechodzi szlak turystyczny niebieski Szlak Tadeusza Kościuszki mający początek w Uchańce.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp online].
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. Wawryniuk 2002 ↓, s. wg indeksu.
  6. Czopek ↓, s. 166.
  7. Raciborowice w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IX: Pożajście – Ruksz. Warszawa 1888.
  8. Wawryniuk 2002 ↓, s. według indeksu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]