Racuchy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Racuchy

Racuchy – nieduże, smażone na złoty kolor placuszki sporządzone na bazie mąki, mleka świeżego lub zsiadłego oraz drożdży lub jaj.

Specyfika i różnice regionalne[edytuj | edytuj kod]

Potrawa tradycyjna w kuchni polskiej[1]. Typowe racuchy są niewielkimi placuszkami z jabłkiem[1] krojonym lub startym na tarce (czasem z dodatkiem cynamonu lub goździków), albo z rabarbarem lub śliwkami. Istnieją też wariacje bardziej dla obszaru Polski egzotyczne – z bananem lub bakaliami[1]. Podawane na słodko, posypane cukrem pudrem lub ze śmietaną, ewentualnie z marmoladą[1]. W niektórych regionach, przyrządzane bardziej na deserowo i bez nadzienia, podawane są do przygryzania zupy grzybowej podczas wieczerzy wigilijnej.

Zobacz też: ruchanki, ruchańce drożdżowe.

Racuchy ziemniaczane[edytuj | edytuj kod]

Innym wariantem są racuchy ziemniaczane – sporządzane na bazie ugotowanych i przetartych ziemniaków, jaj (białka ubija się na pianę), cukru, niewielkiej ilości śmietany oraz masła[2]. Tradycyjnie smażone na smalcu, racuszki ziemniaczane posypuje się cukrem kryształem i podaje osobno z młodą kwaśną śmietaną[2].


Przypisy

  1. a b c d Racuchy – Wszystkie przepisy Polska. Allrecipes.com, Inc.. [dostęp 2014-03-14].
  2. a b Obiady i kolacje. Rozdział XV. Jarzyny (podpunkt 904. Racuszki z kartofli). W: Marja Śleżańska: Kucharz polski. 1635 praktycznych przepisów smacznych, tanich i wystawnych obiadów.. Wyd. Wydanie ósme poprawione i powiększone. Poznań: Księgarnia J. Leitgebera i S-ki, 1932. Przedruk: Związkowe Przedsiębiorstwo Wydawniczo-Handlowe „WIGOR”, Warszawa 1990