Radłów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: wsie o tej nazwie, oraz Radłowo, Radłówek, Radłówka, Synagoga w Radłowie.
Radłów
miasto w gminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Radłów – rynek
Herb Flaga
Herb Radłowa Flaga Radłowa
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat tarnowski
Gmina Radłów
Prawa miejskie 2010
Burmistrz Zbigniew Mączka
Powierzchnia 16,83[1] km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

2771[2]
164,6 os./km²
Strefa numeracyjna +48 14
Kod pocztowy 33-130
Tablice rejestracyjne KTA
Położenie na mapie gminy Radłów
Mapa lokalizacyjna gminy Radłów
Radłów
Radłów
Położenie na mapie powiatu tarnowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tarnowskiego
Radłów
Radłów
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Radłów
Radłów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Radłów
Radłów
Ziemia50°05′07,583″N 20°50′31,450″E/50,085440 20,842069
TERC (TERYT) 1216054
SIMC 0827923 [3]
Strona internetowa
BIP

Radłówmiasto[4] w Polsce położone w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Radłów.

Radłów był wsią biskupów krakowskich w województwie sandomierskim w 1629 roku[5]. Dobra liczące 6000 morgów (w tym 2000 lasu) były własnością Ludwika i Anny Helcel. W 1883 roku kupił je Tomasz Zamojski ordynat z Królestwa Polskiego dla swoich dzieci. Po jego śmierci opiekunowie nie byli w stanie utrzymać dóbr i zostały one sprzedane na licytacji Maurycemu Straszewskiemu za 1 510 001 złotych[6]. W 1893 roku Straszewski sprzedał dobra Henrykowi Dolańskiemu z Grębowa[7].

W latach 1975−1998 miejscowość położona była w województwie tarnowskim. Przebiega przez nią Droga wojewódzka nr 975.

W miejscowości znajdują się mogiły żołnierzy uczestniczących w I wojnie światowej i II wojnie światowej.

W tutejszej szkole przez całą noc z 7 na 8 września 1939 bronił się osamotniony oddział składający się z 6 oficerów i kilkunastu szeregowych (prawdopodobnie z I batalionu 48 pułku piechoty). Po odrzuceniu wielokrotnych wezwań do poddania się obrońcy zostali spaleni miotaczami ognia wraz z budynkiem[8].

Obiekty zabytkowe[edytuj | edytuj kod]

W mieście zlokalizowane są następujące historyczne obiekty[9]:

  • historyczny układ urbanistyczny miasta Radłowa, wpisany do rejestru zabytków 19 grudnia 1977 (nr rej.: A-139);
  • kościół parafialny pw. św. Jana Chrzciciela, wybudowany w 1337, przebudowywany m.in. w 1408 i 1920, wpisany do rejestru zabytków 27 marca 1968 (nr rej.: 2), wraz z kościołem do rejestru wpisano przykościelny cmentarz oraz kapliczkę Chrystusa Frasobliwego z 1665;
  • plebania „stara”, wzniesiona w latach 1930−1933, wpisana do rejestru zabytków 5 listopada 2009 (nr rej.: A-1171/M);
  • zespół pałacowy z początku XIX wieku, wpisany do rejestru zabytków (nr rej.: I-3-41/47 z 13 kwietnia 1947, 257 z 13 kwietnia 1971 oraz A-140 z 9 stycznia 1978), obejmujący pałac i park.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piramida wieku mieszkańców Radłowa w 2014 roku[2].


Piramida wieku Radlow.png

Urodzeni w Radłowie[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie urodzeni w Radłowie.

W Radłowie urodzili się m.in.: dr Franciszek Gawełek - etnograf i nauczyciel, por. Aleksander Tumidajski i płk Kazimierz Tumidajski, oficerowie Wojska Polskiego, polska rzeźbiarka Ludwika Nitschowa, autorka pomnika warszawskiej syrenki, prokurator generalny Andrzej Seremet, profesor Franciszek Ziejka (sprawujący dwukrotnie funkcję rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego) oraz historyk Ewa Danowska.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2010 r.
  2. a b http://www.polskawliczbach.pl/Radlow, w oparciu o dane GUS.
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2014-04-13].
  4. Dz.U. z 2009 r. Nr 120, poz. 1000 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 lipca 2009 r. w sprawie utworzenia, ustalenia granic i nazw gmin oraz siedzib ich władz, ustalenia granic niektórych miast oraz nadania niektórym miejscowościom statusu miasta
  5. Zbigniew Anusik, Struktura własności ziemskiej w powiecie pilzneńskim w roku 1629, w: Przegląd Nauk Historycznych 2011, r. X, nr 2, s. 78.
  6. Sprzedaż dóbr radłowskich Kurier Lwowski 1891 nr 271 s. 1
  7. Zmiana własności Kurier Lwowski 1893 nr 187 s. 4
  8. Marian Porwit "Komentarze do historii polskich działań obronnych 1939 roku", Wyd. Czytelnik Warszawa 1983, tom 2, strona 457
  9. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 31 grudnia 2017; 8 miesięcy temu. [dostęp 2011-08-13].